Katalog podatności CVE

Podatność typu Remote Code Execution w Koha wynika z braku odpowiedniej walidacji ciągu znaków dostarczonego przez użytkownika przed przekazaniem go do funkcji eval w usłudze sieciowej nasłuchującej domyślnie na porcie TCP 8081. Uwierzytelniony atakujący może wykorzystać tę podatność do wykonania dowolnego kodu w kontekście konta usługi.

Concrete CMS 9 (od 9.0.0 do 9.5.2) nie przeprowadza kontroli autoryzacji na endpointcie autouzupełniania wyboru użytkownika (/ccm/system/user/autocomplete). Endpoint waliduje tylko token w stylu CSRF, który nie jest powiązany z tożsamością ani uprawnieniami wywołującego, a token jest wydawany anonimowym odwiedzającym.

Tornado przed wersją 6.5.8 zawiera podatność na amplifikację pamięci w funkcji parse_multipart_form_data, która dzieli dane multipart przed walidacją limitu max_parts. Atakujący mogą wysyłać spreparowane żądania multipart z wieloma częściami, tworząc duże tymczasowe listy, co wyczerpuje pamięć serwera i powoduje denial of service.

atomic-agents-stack przed wersją 1.1.0 zawiera podatność na path traversal w serwerze HTTP dashboardu, która pozwala zdalnym atakującym na odczyt dowolnych plików poprzez podanie sekwencji traversal w ścieżkach żądań. Atakujący mogą ominąć kontrolę ścieżek, dodając segmenty '../' w żądaniach do endpointu DashboardHandler.do_GET, aby uzyskać dostęp do plików poza katalogiem agents_root.

atomic-agents-stack przed wersją 1.1.0 akceptuje niezaszyfrowane schematy HTTP w fabryce backendu rejestru serwera MCP, co pozwala atakującym typu man-in-the-middle na modyfikację odpowiedzi katalogu. Atakujący mogą wstrzyknąć dowolne komendy i argumenty, które są uruchamiane jako lokalne podprocesy przez MCPClientPool, co prowadzi do wykonania kodu na hoście agenta.

Vikunja przed wersją 2.6.0 nie ogranicza prawidłowo dostępu do pola hasha udostępniania linku w endpointach odczytu pojedynczego udostępnienia, co pozwala członkom z uprawnieniami tylko do odczytu na uzyskanie sekretnego poświadczenia udostępnienia. Atakujący mogą wymienić ujawniony hash na JWT linku udostępniania na poziomie uprawnień udostępnienia, aby eskalować uprawnienia i wykonywać nieautoryzowane operacje zapisu lub administracyjne.

Vikunja przed wersją 2.6.0 zawiera podatność na obejście uwierzytelniania w endpointach CalDAV BasicAuth, które nie mają ochrony przed limitowaniem żądań. Zdalni nieuwierzytelnieni atakujący mogą wysyłać nieograniczone żądania zgadywania poświadczeń do /dav, /.well-known i /feeds, aby ominąć zabezpieczenia anty-brute-force i skompromitować konta chronione tylko hasłem.

Vikunja przed wersją 2.6.0 nie stosuje limitowania żądań do publicznych endpointów autoryzacji /api/v2, w tym login, register, password-reset i OAuth token. Zdalni nieuwierzytelnieni atakujący mogą przeprowadzać nieograniczone zgadywanie poświadczeń, enumerację kont i ataki typu password-reset flooding bez ograniczeń.

WWBN AVideo do wersji 29.0 nie egzekwuje ograniczeń grup użytkowników w endpointach plugin/Live/stats.json.php i plugin/Live/calendar.json.php. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą uzyskać szczegóły transmisji na żywo, w tym klucze strumieniowe, tytuły, opisy, informacje o właścicielu oraz bezpośrednie adresy URL odtwarzania HLS, uzyskując dostęp do tych endpointów.

FreeRDP przed wersją 3.31.0 zawiera podatność na przepełnienie bufora na stercie w nego_send_negotiation_request podczas przetwarzania wiadomości Server Redirection PDU z kontrolowanym przez atakującego polem LoadBalanceInfo. Złośliwy serwer RDP może wywołać przepełnienie, wysyłając pole o dowolnej długości, które jest zapisywane do stałego bufora 512-bajtowego bez walidacji, co powoduje awarie klienta lub potencjalne wykonanie kodu w połączeniu z ujawnieniem pamięci.

FreeRDP przed wersją 3.31.0 nie weryfikuje wartości DesktopWidth i DesktopHeight dostarczanych przez klienta podczas negocjacji GCC, co pozwala zdalnym atakującym na doprowadzenie do awarii serwera. Atakujący mogą wysyłać spreparowane pakiety RDP z zerowymi lub zbyt dużymi wymiarami, aby wywołać dzielenie przez zero lub błędy asercji w obliczeniach możliwości aktualizacji wielofragmentowych, co kończy proces serwera.

FreeRDP przed wersją 3.31.0 zawiera podatność na zapis poza zakresem w obsłudze statycznych kanałów wirtualnych po stronie serwera, gdy włączona jest opcja CHANNEL_OPTION_SHOW_PROTOCOL. Uwierzytelnieni klienci mogą kolejkować zbyt duże wiadomości kanałowe, co powoduje niedomiar bufora i uszkodzenie pamięci sterty, w tym żywych wskaźników, potencjalnie umożliwiając wykonanie kodu.

Serwer FreeRDP przed wersją 3.31.0 zawiera podatność use-after-free w parserze DRDYNVC, która dereferencuje wskaźnik kanału po zwolnieniu blokady synchronizacji. Uwierzytelnieni klienci mogą ścigać komunikaty zamknięcia kanału AUDIN z przetwarzaniem danych DRDYNVC, aby wywołać heap-use-after-free podczas uzyskiwania dostępu do zwolnionych obiektów kanałów.

Crawl4AI przed wersją 0.9.3 zawiera podatność na podrabianie żądań po stronie serwera (SSRF) w strategii PDFContentScrapingStrategy, gdzie funkcja _get_pdf_path() ponownie pobiera cele za pomocą Python requests bez walidacji egress. Uwierzytelnieni atakujący mogą dostarczyć adresy URL, które przekierowują na wewnętrzne adresy lub użyć DNS rebinding, aby uzyskać dostęp do wewnętrznych usług, eksfiltrując odpowiedzi poprzez ekstrakcję tekstu PDF w wynikach przeszukiwania.

Crawl4AI przed wersją 0.9.3 zawiera podatność na niekontrolowane zużycie zasobów w strategii PDFContentScrapingStrategy, która pozwala niezaufanym klientom na spowodowanie odmowy usługi. Atakujący mogą wybrać strategię skrobania PDF w żądaniach POST, aby pobierać duże zdalne pliki PDF bez ograniczeń rozmiaru lub liczby stron, wyczerpując dysk, CPU i pasmo na współdzielonych workerach.

crawl4ai przed wersją 0.9.3 zawiera podatność na dowolny zapis plików w strategii PDFContentScrapingStrategy, gdzie funkcja _filter_untrusted_fields nie waliduje niezaufanych pól konfiguracyjnych. Atakujący mogą przesłać spreparowane ciała konfiguracji ze złośliwymi ścieżkami image_save_dir, aby zapisać kontrolowane przez atakującego bajty w dowolnym katalogu dostępnym dla konta usługi.

Flowise przed wersją 3.1.4 zawiera podatność na podrabianie żądań po stronie serwera (SSRF) w węzłach ładowania dokumentów Cheerio, Playwright i Puppeteer, które omijają ochronę SSRF. Atakujący mogą podać dowolne adresy URL, aby pobrać metadane chmury, usługi wewnętrzne i zasoby sieci prywatnej, a treść odpowiedzi jest zwracana jako tekst dokumentu.

Flowise przed wersją 3.1.4 nie sanityzuje parametru overrideConfig.sessionId przed użyciem go w zapytaniach MongoDB w węźle MongoDBMemory. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą przesłać obiekty operatorów MongoDB przez API predykcji, aby odczytać historię czatów innych użytkowników ze współdzielonej kolekcji.

Flowise przed wersją 3.1.4 nie waliduje parametrów baseURL w węzłach modeli czatu, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na przekierowanie żądań do dowolnych hostów. Atakujący z uprawnieniami chatflows:create lub chatflows:update mogą eksfiltrować klucze API dostawcy LLM, przekierowując żądania do usług metadanych chmury lub wewnętrznych hostów.

Flowise przed wersją 3.1.4 nie waliduje ścieżek plików w węźle SQL Database Chain podczas łączenia się z bazami SQLite, co pozwala uwierzytelnionym atakującym na zapis dowolnych plików. Atakujący mogą zapisywać złośliwe bazy SQLite w katalogach systemowych lub wstrzykiwać pliki do katalogu głównego serwera WWW, aby wykonywać polecenia lub przeprowadzać ataki XSS.