Katalog podatności CVE

Aplikacja desktopowa GDevelop do wersji 5.6.284 zawiera lukę wycieku poświadczeń, umożliwiającą atakującym kradzież ciasteczka gd_resource poprzez podanie kontrolowanych przez atakującego adresów URL zasobów w plikach projektu. Atakujący może nakłonić ofiary do otwarcia spreparowanego projektu, powodując wysłanie ciasteczka do serwera atakującego przez downloadLocalFile() i ujawnienie prywatnych zasobów chmury.

W MikroTik RouterOS do wersji 6.40.5/6.44/7.20.8 występuje słabość w funkcji same_check pliku ipt_SAME.ko, która może prowadzić do przepełnienia liczb całkowitych. Atak może być przeprowadzony zdalnie.

W MemTensor memmy-agent do wersji 1.0.9/1.1.1/1.2.2 funkcja requireAdminWrite w pliku Memory/src/server/http.ts powoduje zużycie zasobów. Exploit jest publicznie dostępny, a atak ma wysoką złożoność.

Wykryto podatność w vraj404 Criminal-Management-System do wersji 2808d057e7ddc5295519a487365b0cacfd0ba8c4. Dotyczy ona funkcji mysqli_error w pliku Officers/addOfficer.php w komponencie formularza rejestracji funkcjonariusza; manipulacja argumentami offName/offID/ID/contact/gender/weapon/role prowadzi do wstrzyknięcia SQL. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny i może być użyty.

Wykryto podatność bezpieczeństwa w vraj404 Criminal-Management-System do wersji 2808d057e7ddc5295519a487365b0cacfd0ba8c4. Dotyczy ona funkcji mysqli_query w pliku Officers/searchOff.php w komponencie strony wyszukiwania; manipulacja argumentem Search prowadzi do wstrzyknięcia SQL. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony i może być użyty.

Mercury to framework Pythona do udostępniania notatników Jupyter jako aplikacji webowych. W wersjach przed 3.2.6 domyślne wdrożenia bez tokenów pozwalają anonimowym klientom tworzyć jądra Jupyter i wysyłać komunikaty execute_request z dowolnym kodem Pythona. Lista blokowanych endpointów nie obejmuje /api/kernels, a wrapper websocket nie autoryzował wykonywalnych komunikatów.

Mercury to framework Pythona do udostępniania notatników Jupyter. W wersjach od 3.0.0 do 3.2.4 brakujący przecinek w BLOCKED_PATTERNS łączy wyrażenia regularne /lab i /api/terminals, przez co żądania do /api/terminals omijają blokadę anonimowych endpointów i docierają do API terminala Jupyter Server. Nieuwierzytelniony atakujący może uzyskać interaktywną powłokę systemu operacyjnego i wykonywać polecenia.

FOSSBilling od wersji 0.1.0 do 0.8.7 zawiera lukę w nieuwierzytelnionym punkcie końcowym POST /api/guest/client/create, który ujawnia, czy podany adres e-mail należy do zarejestrowanego klienta, zwracając odrębny, nieocenzurowany błąd. Atakujący może porównać odpowiedzi, aby ustalić, czy e-mail należy do istniejącego klienta.

FOSSBilling od wersji 0.1.0 do 0.8.7 zawiera lukę path traversal w nieuwierzytelnionym punkcie końcowym api/guest/system/template_exists, ponieważ funkcja templateExists używa Path::join na parametrze file kontrolowanym przez atakującego bez odrzucania sekwencji .. i weryfikacji, czy rozwiązana ścieżka pozostaje w katalogu motywu. Atakujący może ustalić, czy dowolne pliki lub katalogi istnieją na serwerze.

W FOSSBilling od wersji 0.8.4 do 0.8.6 funkcja hasManagePermission nieprawidłowo zezwala dla nieaktywnych modułów niepodstawowych, pomijając sprawdzenia dostępu. Użytkownik personelu z niskimi uprawnieniami może odczytać odszyfrowane sekrety rozszerzeń i nadpisać konfigurację nieaktywnego modułu.

CLI Bridge zapewnia dostęp do systemu plików w katalogu głównym obszaru roboczego. Przed wersją 0.0.2 wiszący dowiązanie symboliczne wskazujące poza katalog główny obszaru roboczego omija resolveSafePath, gdy fs.realpathSync zgłasza ENOENT dla nieistniejącego celu. Fallback rozwiązuje tylko katalog nadrzędny i zwraca ścieżkę dowiązania jako bezpieczną, więc write_file podąża za dowiązaniem i może zapisywać dowolne pliki poza katalogiem głównym obszaru roboczego. Problem naprawiono w wersji 0.0.2.

Camunda 7.24.0 przed 7.24.16 i 7.23.0 przed 7.23.17 zawiera podatność obejścia autoryzacji w aplikacji Cockpit, która pozwala uwierzytelnionym atakującym obejść sprawdzanie uprawnień z powodu odwróconej logiki porównania w AbstractCockpitPluginResource.isPermissionDisabled().

Camunda w wersjach 7.24.0 przed 7.24.14 i 7.23.0 przed 7.23.17 zawiera podatność na wstrzyknięcie wyrażeń, w której AdhocQueryValidator.validate() nie sprawdza map wyrażeń podzapytań w polu orQueries udostępnianym przez TaskQueryDto. Uwierzytelnieni użytkownicy mogą obejść ograniczenie enableExpressionsInAdhocQueries i dostarczyć złośliwe wyrażenie JUEL, takie jak dueAfterExpression, aby uzyskać dowolną refleksję Java i wywołać java.lang.Runtime.exec, co prowadzi do wykonania poleceń systemowych.

Camunda w wersjach 7.24.0 przed 7.24.14 i 7.23.0 przed 7.23.17 zawiera podatność braku kontroli autoryzacji w podzasobach zadań engine-rest. Uwierzytelniony atakujący bez przyznanych uprawnień może uzyskać dostęp do komentarzy i załączników zadań oraz je usuwać, wywołując pojedyncze punkty końcowe odczytu i usuwania, które nie mają filtrów autoryzacji stosowanych w odpowiadających im punktach końcowych listy.

Nieprawidłowe domyślne uprawnienia w instalatorze Windows Progressive Robot hMailServer 6.0.0 do 6.3.6 pozwalają lokalnemu uwierzytelnionemu użytkownikowi na wykonanie kodu jako wysokouprzywilejowane konta serwera pocztowego, gdy produkt jest zainstalowany w folderze, którego uprawnienia są dziedziczone z zapisywalnego katalogu nadrzędnego, takiego jak katalog główny dysku. Instalator umieszcza programy serwera w folderze Bin folderu programu i nie nadaje ani folderowi programu, ani Bin własnych uprawnień, więc dziedziczą one uprawnienia katalogu nadrzędnego. W domyślnej lokalizacji Program Files zwykli użytkownicy otrzymują tylko odczyt i wykonanie i konfiguracja nie jest zagrożona; jednak instalator akceptuje dowolną ścieżkę bez ostrzeżenia, a folder programu w katalogu głównym wolumenu NTFS dziedziczy uprawnienia zapisu dla szerokiej grupy - Authenticated Users (Modyfikuj) w kliencie Windows, Users (tworzenie plików i folderów) w Windows Server. Lokalny użytkownik bez uprawnień administratora może następnie zmienić lub zastąpić program usługi, który działa jako LocalSystem lub jako konto wirtualne usługi, albo programy uruchamiane z podniesionymi uprawnieniami przez administratora z Bin podczas instalacji i konserwacji, albo umieścić bibliotekę w Bin, którą te programy ładują zamiast kopii systemowej, uzyskując wykonanie kodu z tymi uprawnieniami. Domyślna instalacja w Program Files nie jest zagrożona.

Podatność w hMailServer (wersje 6.0.0–6.3.6) polega na braku walidacji nagłówka X-hMailServer-LoopCount, który służy do ograniczania pętli przekazywania i autoresponderów. Atakujący może ustawić wartość ujemną (lub powodującą przepełnienie), co znosi limit i prowadzi do ogromnej liczby iteracji, wypełnienia kolejki i dysku oraz zatrzymania usługi pocztowej. Dodatkowo akcja Sieve notify nie miała żadnego limitu, a możliwość edycji nagłówka przez Sieve lub regułę Set header pozwalała na reset licznika.

Podatność polegająca na braku autoryzacji w akcji Sieve notify (wersje 6.2.22–6.3.6) oraz w akcji Reply reguł pocztowych (wersje 6.0.0–6.3.6) w hMailServer firmy Progressive Robot. Uwierzytelniony użytkownik może wysłać wiadomość przez serwer z dowolnego adresu, ponieważ serwer ustawia nagłówek From na wartość :from z skryptu Sieve lub akcji Reply bez weryfikacji, czy adres należy do konta. Jeśli adres należy do domeny hostowanej na serwerze z włączonym podpisywaniem DKIM, wiadomość zostaje podpisana kluczem tej domeny, co pozwala na sfałszowanie poczty zgodnej z polityką DMARC.

W hMailServer w wersjach 6.0.0–6.3.6 występuje błąd polegający na podpisywaniu kluczem DKIM hostowanej domeny każdej wiadomości już przy pierwszym przejściu, na podstawie nagłówka From, bez weryfikacji pochodzenia ani uwierzytelnienia nadawcy. Umożliwia to zdalnemu nieuwierzytelnionemu atakującemu wysłanie wiadomości z fałszywym adresem From w hostowanej domenie, która zostanie podpisana prawidłowym kluczem DKIM tej domeny i przy dalszym przekazaniu (forward, alias, lista, reguła) przejdzie weryfikację DKIM i DMARC u odbiorców zewnętrznych.

Podatność polegająca na braku autoryzacji w akcji editheader języka Sieve (wersje 6.2.22–6.3.6) oraz w akcji ustawiania wartości nagłówka w regułach pocztowych (wersje 6.0.0–6.3.6) w hMailServer firmy Progressive Robot. Uwierzytelniony użytkownik może zmieniać nagłówki From, Sender, Resent-From, Resent-Sender i DKIM-Signature, a następnie przekierować wiadomość, co pozwala serwerowi wysłać ją w imieniu dowolnego adresu, w tym z podpisem DKIM domeny hostowanej na serwerze. Umożliwia to fałszowanie wiadomości zgodne z DMARC danej domeny.

Podatność SQL injection w systemie SLiMS Bulian 9.8.0 wynika z wstrzykiwania identyfikatorów przez parametry POST tableName i tableFields w endpointach AJAX panelu administracyjnego. Uwierzytelniony użytkownik personelu może dzięki temu wyodrębnić dowolną zawartość bazy danych.