Katalog podatności CVE

Wtyczka WordPress MasterStudy LMS przed wersją 3.7.50 nie weryfikuje, czy żądający użytkownik jest właścicielem kursu, przed zwróceniem danych zapisanych studentów. Umożliwia to użytkownikom z rolą Instructor ujawnienie imion i adresów e-mail studentów zapisanych na kursy innych instruktorów.

Wtyczka King Addons for Elementor dla WordPressa przed wersją 51.1.81 nie przeprowadza kontroli autoryzacji per obiekt dla grupy akcji optymalizacji obrazów, opierając się tylko na ogólnej zdolności, którą mają również użytkownicy o niższych uprawnieniach, i nie potwierdza własności docelowego obiektu, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom z dostępem na poziomie autora i wyżej na ujawnianie bezwzględnych ścieżek plików, nadpisywanie bajtów oraz ponowne odwoływanie się w całej witrynie do multimediów należących do innych użytkowników, w tym administratorów.

Wtyczka King Addons for Elementor dla WordPressa przed wersją 51.1.81 nie przeprowadza żadnych kontroli uprawnień, statusu wpisu ani hasła przed renderowaniem treści wpisu dostarczonego przez użytkownika, co pozwala użytkownikom z dostępem na poziomie współautora i wyżej na czytanie treści prywatnych, szkiców, oczekujących i chronionych hasłem wpisów, do których nie są upoważnieni.

Wtyczka MasterStudy LMS WordPress Plugin przed wersją 3.7.50 nie przeprowadza kontroli własności lub uprawnień per obiekt podczas aktualizacji zamówień przez REST API, co pozwala użytkownikom z rolą Instruktora na modyfikowanie dowolnych zamówień na stronie, umożliwiając darmowe zapisy na kursy, cofanie płatnych zapisów innych użytkowników oraz manipulowanie notatkami zamówień.

Po odgadnięciu złożonego unikalnego identyfikatora o długości 62^15, złośliwy zalogowany użytkownik był w stanie pobrać listę członkostw dla kręgu, do którego nie należy.

Błąd w implementacji uwierzytelniania SCRAM w bibliotece libmongoc powoduje, że klient kontynuuje uzgadnianie i wysyła dowód klienta nawet po wykryciu niezgodności nonce w pierwszej wiadomości serwera. Atakujący w pozycji man-in-the-middle może wstrzyknąć spreparowaną wiadomość serwera z kontrolowaną solą i niską liczbą iteracji, a następnie przechwycić dowód klienta do przeprowadzenia ataku słownikowego offline. Podatność jest ograniczana przez TLS, standardowo stosowany w środowiskach produkcyjnych.

Podatność typu server-side request forgery (SSRF) w komponencie Omnibox w Google Chrome na Androidzie przed wersją 153.0.8010.52 pozwalała zdalnemu atakującemu wykorzystać inżynierię społeczną do obejścia ograniczeń dostępu systemowego poprzez spreparowany ruch sieciowy. Podatność została sklasyfikowana przez Chromium jako o średniej wadze.

Warunek wyścigu (race condition) w komponencie FileSystem w Google Chrome przed wersją 153.0.8010.52 pozwalał zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderowania i wykorzystał inżynierię społeczną, obejść ograniczenia dostępu systemowego poprzez spreparowaną stronę HTML. Podatność została sklasyfikowana przez Chromium jako o średniej wadze.

Brak autoryzacji w komponencie Storage w Google Chrome przed wersją 153.0.8010.52 pozwalał zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderowania, obejść izolację witryn (site isolation) poprzez spreparowany plik PDF. Podatność została sklasyfikowana przez Chromium jako o średniej wadze.

W Omni przed wersjami 1.6.6 i 1.7.3 funkcja managementServer.CreateSchematic w pliku internal/backend/grpc/schematics.go przekazuje kontrolowane przez wywołującego pole TalosVersion do imageFactoryClient.OverlaysVersions bez walidacji jako wersji. Uwierzytelniony Operator może przesłać segmenty przejścia ścieżki w TalosVersion, które url.URL.JoinPath normalizuje do nieoczekiwanych ścieżek na hoście image-factory. Omni wykonuje żądania HTTP GET do tych ścieżek i odzwierciedla treść błędów, umożliwiając sondowanie punktów końcowych na tym samym hoście i możliwe ujawnienie wewnętrznych informacji diagnostycznych.

W uniget przed wersją 0.27.6 polecenie hooks edit w pliku cmd/uniget/hooks.go parsuje zmienną UNIGET_EDITOR lub EDITOR za pomocą strings.Split(editor, " ") i przekazuje każdy sufiks oddzielony spacją jako argument do wybranego edytora. Atakujący mogący wpłynąć na środowisko edytora i spowodować edycję hooka może dostarczyć nieoczekiwane argumenty edytora, potencjalnie powodując niezamierzone działania z uprawnieniami konta procesu uniget. Go os/exec nie interpretuje operatorów powłoki w tych argumentach.

W punchin-email przed wersją 1.5.0 funkcja handleInbound dostarcza przychodzącą pocztę aliasową za pomocą message.forward(), co po cichu usuwa dodany nagłówek Reply-To mający kierować odpowiedzi przez przekaźnik. Gdy korespondent wysyła wiadomość na alias, a operator odpowiada, klient poczty może wysłać wiadomość bezpośrednio do korespondenta z prywatnego adresu FORWARD_TO, ujawniając ten adres. Ujawnienie ogranicza się do własnego adresu e-mail operatora i nie ujawnia danych stron trzecich ani nie zapewnia wykonania kodu czy obejścia uwierzytelniania.

Biblioteka AsyncHttpClient (AHC) w wersjach od 3.0.8 do 3.0.12 nie wymusza weryfikacji wyników uwierzytelniania SCRAM ServerSignature oraz Digest rspauth. W przypadku niezabezpieczonego lub skompromitowanego transportu atakujący może zostać zaakceptowany jako serwer bez znajomości wspólnego sekretu. Luka została naprawiona w wersji 3.0.12.

Menedżer pakietów MidnightBSD mport w wersjach przed 2.7.8 nie waliduje pól icmp_id i icmp_seq w odpowiedziach ICMP oraz używa stałego przesunięcia nagłówka IP zamiast ip_hl. Atakujący w sieci może wpływać na wybór opóźnienia lustra lub wywołać odczyt poza zakresem bufora poprzez zniekształcony pakiet. Luka została naprawiona w wersji 2.7.8.

Menedżer pakietów MidnightBSD mport w wersjach przed 2.7.8 kontynuuje działanie po niepowodzeniu MD5File() lub SHA256_File() i porównuje oczekiwaną sumę kontrolną z nieaktualnymi danymi w buforze zamiast z nowo obliczonym skrótem. Atakujący mogący wpłynąć na instalowany plik lub warunki powodujące błąd haszowania może uzyskać mylący wynik integralności lub ukryć błąd sumy kontrolnej. Luka została naprawiona w wersji 2.7.8.

Menedżer pakietów MidnightBSD mport w wersjach przed 2.7.8 w poleceniu audit oblicza poprawione wartości local_argv i local_argc, ale przekazuje oryginalny argument do audit_package(). Gdy operator użyje opcji takiej jak -r przed nazwą pakietu, nieaktualny stan optind może spowodować audyt tokenu opcji zamiast żądanego pakietu, dając fałszywie negatywny wynik. Luka została naprawiona w wersji 2.7.8.

Aplikacja Mattermost Desktop w wersjach <=6.2 6.2.2.0 nie waliduje schematu URL podczas sprawdzania, czy docelowy adres jest wewnętrzny dla połączonego serwera. Atakujący z pozycji sieciowej może załadować okno wyskakujące wtyczki przez niezabezpieczone połączenie za pomocą linku z obniżonym schematem URL. Identyfikator poradnika: MMSA-2026-00717.

Konektor MariaDB Connector/J w wersjach przed 2.7.14, 3.3.5, 3.4.3 i 3.5.9 nie wymusza opcji allowLocalInfile=false podczas przetwarzania pakietu LOCAL INFILE. Złośliwy lub man-in-the-middle serwer może spowodować przesłanie pliku wybranego przez aplikację, mimo wyłączonej opcji. Luka została naprawiona w wersjach 2.7.14, 3.3.5, 3.4.3 i 3.5.9.

Aplikacja Mattermost Desktop w wersjach <=6.2 6.2.2.0 nie waliduje nadawcy IPC w obsłudze leaveCall, co pozwala złośliwemu lub skompromitowanemu serwerowi Mattermost (lub użytkownikowi z dostępem do skryptu w widoku połączonego serwera) na rozłączenie aktywnego połączenia należącego do innego serwera poprzez komunikat IPC desktopAPI.leaveCall. Identyfikator poradnika: MMSA-2026-00699.

Dell SmartFabric Manager w wersjach przed 2.2.1 zawiera lukę niewłaściwego obsługiwania niewystarczających uprawnień. Nisko uprzywilejowany atakujący z dostępem zdalnym może wykorzystać tę lukę, prowadząc do ujawnienia informacji.