Katalog podatności CVE

W OpenImageIO przed wersjami 3.0.21.0, 3.1.16.0 i 3.2.0.3-beta1 obcięty plik TGA może pozostawić oczekującą ramkę GIF, która jest przetwarzana podczas zamykania wyjścia. Funkcja gifsplitpalette() oblicza numpixels pomnożone przez szerokość partycji palety w 32-bitowej arytmetyce ze znakiem; duży obraz powoduje przepełnienie tego wyniku pośredniego, uszkadza subpixelsa i prowadzi do odczytu poza granicami bufora podczas budowania palety GIF.

W OpenImageIO przed wersjami 3.0.21.0, 3.1.16.0 i 3.2.0.3-beta1 spreparowany plik PSD z nieprawidłowym color_mode omija normalną walidację, gdy włączone jest oiio:rawcolor lub psd:rawdata. Funkcja psdinput::setup() używa wartości kontrolowanej przez atakującego do indeksowania stałych tablic trybów kolorów, powodując globalny odczyt poza granicami i potencjalnie fałszywą alokację.

W OpenImageIO przed wersjami 3.0.21.0, 3.1.16.0 i 3.2.0.3-beta1 indeksowany plik PSD z metadanymi przezroczystości tworzy mniej buforów channel_buffers niż wartość spec.nchannels reklamowana przez ścieżkę rawcolor. Gdy włączone jest oiio:rawcolor lub psd:rawdata, funkcja psdinput::read_native_scanline() przekazuje spec.nchannels do psdinput::interleave_row(), co indeksuje poza channel_buffers.

W OpenImageIO przed wersjami 3.0.20.0, 3.1.15.0 i 3.2.0.3-beta1 nieskompresowany 16-bitowy obraz IFF z buforem Z powoduje, że iffinput::readimg() alokuje tymczasową linię skanowania na podstawie m_header.rgba_count, ale kopiuje z niej przy użyciu m_header.pixel_bytes(), którego krok obejmuje również bajty bufora Z. Zbyt duże memcpy odczytuje poza tymczasowy bufor sterty i kopiuje sąsiednią pamięć do obrazu wyjściowego.

W OpenImageIO przed wersjami 3.0.20.0, 3.1.15.0 i 3.2.0.3-beta1 spreparowany plik Cineon może dostarczyć wartość numberofelements większą niż maksimum formatu wynoszące osiem. Funkcja cineoninput::open() używa tej niekontrolowanej wartości jako granicy pętli podczas wypełniania stałej tablicy strings[8], zapisując wskaźniki poza buforem stosu i w sąsiedni stan.

W OpenImageIO przed wersjami 3.0.20.0, 3.1.15.0 i 3.2.0.3-beta1 spreparowany strumień FITS zawierający kolejne 2880-bajtowe bloki nagłówka bez obowiązkowego słowa kluczowego END powoduje, że fitsinput::read_fits_header() wywołuje się rekurencyjnie bez ograniczenia głębokości. Powtarzające się parsowanie rekurencyjne wyczerpuje stos aplikacji.

W http4k przed wersjami 4.51.0.0, 5.42.0.0 i 6.50.0.0 funkcja DigestAuthProvider.verify w http4k-security-digest ignoruje skonfigurowany parametr algorytmu i weryfikuje każdą odpowiedź Digest przy użyciu zakodowanego na stałe MD5. Wdrożenia skonfigurowane dla SHA-256 otrzymują słabszą weryfikację opartą na MD5.

IBM Common Licensing Agent 9.0, Agent 9.0.0.1, Agent 9.0.0.2, ART 9.0, ART 9.0.0.1 i ART 9.0.0.2 są podatne na cross-site scripting. Podatność pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie Web UI, zmieniając zamierzoną funkcjonalność.

IBM Common Licensing Agent (wersje 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2, ART 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2) jest podatny na atak XSS. Niezautoryzowany atakujący może osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie webowym, zmieniając zamierzoną funkcjonalność i potencjalnie prowadząc do ujawnienia danych uwierzytelniających w zaufanej sesji.

IBM Common Licensing Agent (wersje 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2, ART 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2) generuje komunikaty błędów zawierające poufne informacje o środowisku, użytkownikach lub powiązanych danych.

IBM Common Licensing Agent (wersje 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2, ART 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2) jest podatny na atak XSS. Użytkownicy mogą osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie webowym, zmieniając zamierzoną funkcjonalność i potencjalnie prowadząc do ujawnienia danych uwierzytelniających w zaufanej sesji.

IBM Common Licensing Agent (wersje 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2, ART 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2) jest podatny na atak XSS. Użytkownicy mogą osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie webowym, zmieniając zamierzoną funkcjonalność i potencjalnie prowadząc do ujawnienia danych uwierzytelniających w zaufanej sesji.

IBM WebSphere Application Server (wersje 9.0 i 8.5) umożliwia zdalnemu atakującemu uzyskanie poufnych informacji o systemie plików za pośrednictwem serwletu FileTransfer.

IBM WebSphere Application Server 8.5 i 9.0 oraz IBM WebSphere Application Server - Liberty od 17.0.0.3 do 26.0.0.8 są podatne na podatność HTTP request smuggling.

IBM Controller (wersje 11.0.0 do 11.0.1 FP7 oraz 11.1.0 do 11.1.3 FP1) przesyła dane w postaci niezaszyfrowanej, co pozwala atakującemu na uzyskanie poufnych informacji przy użyciu technik man-in-the-middle.

IBM Controller (wersje 11.0.0 do 11.0.1 FP7 oraz 11.1.0 do 11.1.3 FP1) umożliwia uwierzytelnionemu użytkownikowi obejście walidacji danych wejściowych z powodu nieprawidłowego sprawdzania rozmiaru plików.

IBM Financial Transaction Manager for SWIFT Services for Multiplatforms (wersje 3.2.4.0 do 3.2.4.16) jest podatny na atak XSS. Niezautoryzowany atakujący może osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie webowym, zmieniając zamierzoną funkcjonalność i potencjalnie prowadząc do ujawnienia danych uwierzytelniających w zaufanej sesji.

IBM Cognos Analytics (wersje 12.1.0 do 12.1.3 FP1 oraz 12.0.4 do 12.0.4 FP2) przechowuje poufne informacje w kodzie źródłowym, które mogą zostać wykorzystane przez uwierzytelnionego użytkownika w dalszych atakach na system.

IBM TS4300 w wersjach od 1.1.0.1 do 1.7.1.1 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi wywołać odmowę usługi w usłudze poczty elektronicznej z powodu niewłaściwej kontroli częstotliwości interakcji.

IBM Cognos Analytics w wersjach od 12.1.0 do 12.1.3 FP1 oraz od 12.0.4 do 12.0.4 FP2 może pozwolić atakującemu w współdzielonej sieci na uzyskanie informacji wrażliwych z powodu niezabezpieczonej komunikacji sieciowej.