Katalog podatności CVE

RabbitMQ amqp091-go to klient AMQP 0.9.1 w Go. W wersjach przed 1.13.0 funkcja Channel.recvContent w channel.go wstępnie alokuje slice treści wiadomości na podstawie wartości uint64 ch.header.Size dostarczonej przez nagłówek treści AMQP, bez ograniczenia alokacji do wynegocjowanej wartości Connection.Config.FrameSize. Złośliwy lub przejęty broker może wysłać ekstremalnie duży zadeklarowany rozmiar treści, powodując próbę odpowiednio dużej alokacji, zanim dane treści zostaną odebrane. Alokacja może wyczerpać pamięć i zakończyć proces klienta.

RabbitMQ amqp091-go to klient AMQP 0.9.1 w Go. W wersjach przed 1.13.0 funkcje Channel.dispatch w channel.go, confirms.confirm w confirms.go oraz Connection.dispatch0 w connection.go synchronicznie wysyłają potwierdzenia publikacji, zdarzenia kontroli przepływu, anulowania konsumentów, zwrócone wiadomości (w tym zdarzenia NotifyConfirm) oraz powiadomienia o blokadzie połączenia do kanałów dostarczonych przez aplikację. Jeśli kanał nasłuchujący jest niebuforowany, pełny lub nieopróżniany na bieżąco, jedyna goroutine czytnika blokuje się i przestaje przetwarzać ramki, potwierdzenia, dostawy i heartbeaty. Wywołane przez brokera serie zdarzeń mogą powodować zatory połączenia, pominięte heartbeaty, zakleszczenia i rozłączenia.

RabbitMQ amqp091-go to klient AMQP 0.9.1 w Go. W wersjach przed 1.13.0 wartości PlainAuth zdefiniowane w auth.go przechowują hasła jako eksportowane pola plaintext w Connection.Config.SASL po udanym handshake uwierzytelniania PLAIN. Metoda Connection.openComplete w connection.go nie czyści tych wartości. Kod mający dostęp do obiektu Connection, w tym loggery refleksyjne, agenci monitorowania wydajności aplikacji, narzędzia debugowania i procedury obsługi paniki, może przejść przez konfigurację i ujawnić poświadczenia w logach lub zrzutach stanu. Poświadczenie pozostaje dostępne przez cały czas życia połączenia zamiast zostać wyczyszczone po uwierzytelnieniu.

RabbitMQ amqp091-go to klient AMQP 0.9.1 w Go. W wersjach przed 1.13.0 funkcja Channel.Qos w channel.go przyjmuje ujemne liczby całkowite prefetchCount i prefetchSize i rzutuje je bezpośrednio na pola uint16 i uint32 w metodzie basic.qos, ponieważ brakuje walidacji validateQos. Wartości takie jak -1 zawijają się do 65535 lub 4294967295 zamiast zostać odrzucone. Aplikacja, która pozwala na niezaufaną konfigurację tych wartości Qos, może nieumyślnie zażądać ekstremalnie dużych limitów prefetch, pozwalając brokerowi dostarczyć wystarczająco dużo zakolejkowanych wiadomości, aby wyczerpać pamięć klienta i zakłócić przetwarzanie.

RabbitMQ amqp091-go to klient AMQP 0.9.1 w Go. W wersjach przed 1.13.0 funkcja URI.String w uri.go łączy wartości CertFile, KeyFile, CACertFile i ServerName bezpośrednio w ciąg zapytania AMQPS, zamiast kodować je jako parametry zapytania URL za pomocą url.Values. Jeśli aplikacja przyjmuje ścieżkę zasobu TLS zawierającą separatory ampersand lub equals, a następnie ponownie parsuje zserializowany URI za pomocą ParseURI, osadzone separatory mogą tworzyć lub nadpisywać opcje połączenia, w tym ścieżki do plików certyfikatów, kluczy lub CA TLS. Może to uszkodzić konfigurację połączenia lub wybrać niezamierzone lokalne zasoby kryptograficzne.

RabbitMQ amqp091-go to klient AMQP 0.9.1 w Go. W wersjach przed 1.13.0 funkcja Connection.openTune w connection.go akceptuje reklamowaną przez serwer wartość FrameMax poniżej minimalnej wartości protokołu AMQP frameMinSize wynoszącej 4096 bajtów, ponieważ pętla negocjacji połączenia nie egzekwuje minimum protokołu. Złośliwy lub przejęty broker AMQP może zatem zareklamować ekstremalnie mały FrameMax, powodując fragmentację późniejszych publikacji klienta na nadmierną liczbę ramek i operacji zapisu. Może to zużywać CPU i blokować klienta lub jego host.

RestrictedPython przed wersją 8.4 pozwala na ucieczkę z piaskownicy, gdy niestandardowa polityka importu lub zmienne globalne udostępniają kodowi ograniczonemu moduł string, klasę string.Formatter, instancję Formatter lub podklasę Formatter. Metody format, get_field, get_value i vformat wykonują wewnętrzne przechodzenie po atrybutach i elementach bez ochrony safer_getattr, co umożliwia dostęp do globalnych funkcji, wbudowanych funkcji, plików lub prymitywów wykonania kodu.

Jeśli BIND zostanie załadowany z plikiem named.conf, który nie zawiera globalnego bloku options, atakujący może wysłać zapytanie QTYPE TKEY, co może spowodować błąd asercji i nieoczekiwane zakończenie programu. Problem dotyczy BIND 9 w wersjach 9.20.0–9.20.27, 9.21.0–9.21.25 oraz 9.20.9-S1–9.20.27-S1.

Keycloak policy enforcer nieprawidłowo normalizuje adresy URL zawierające specjalne znaki kodowane, takie jak średniki lub segmenty przejścia katalogowego. Uwierzytelniony użytkownik może wykorzystać te znaki, aby zmusić enforcer do zastosowania mniej restrykcyjnej polityki bezpieczeństwa niż zamierzona, uzyskując nieautoryzowany dostęp do wrażliwych punktów końcowych administracyjnych lub prywatnych.

@nuxtjs/mdc przed wersją 0.22.1 używa parseMarkdown z allowDangerousHtml domyślnie włączonym i polega na validateProps, validateProp oraz unsafeLinkPrefix do usuwania wykonywalnych URL z niezaufanego Markdown. validateProp sprawdza tylko atrybuty href lub src, co pozwala na zachowanie wartości xLinkHref z javascript: oraz iframe src z data:text/html, które wykonują się w przeglądarce.

RMCP przed wersją 2.0.0 w stateful Streamable HTTP server pozwala nieuwierzytelnionemu klientowi wysłać poprawne JSON-RPC POST, które nie jest żądaniem inicjalizacji, lub żądanie inicjalizacji z niezgodnym nagłówkiem protokołu, powodując wywołanie LocalSessionManager.create_session przed walidacją wiadomości. Błąd walidacji zwraca wynik bez usunięcia LocalSessionHandle z sesji, trwale zatrzymując stan sesji i kanału przez cały czas życia procesu serwera.

RMCP przed wersją 2.0.0 w implementacji OAuth pomija pole resource z RFC 9728 w ResourceServerMetadata i pozwala discover_oauth_server_via_resource_metadata używać metadanych chronionego zasobu bez potwierdzenia, że zwrócony identyfikator zasobu dokładnie odpowiada skonfigurowanemu serwerowi MCP. Złośliwy serwer MCP może opublikować metadane dla innego legalnego zasobu MCP i jego serwera autoryzacji, powodując, że ofiara uzyskuje legalny token dostępu, który następnie wysyła do złośliwego serwera.

Na resolverze skonfigurowanym do używania dns64, jeśli odpowiedź z serwera autorytatywnego jest zniekształcona w określony sposób, proces named resolvera zakończy się nieoczekiwanie. Problem dotyczy BIND 9 w wersjach 9.11.0–9.18.50, 9.20.0–9.20.27, 9.21.0–9.21.25, 9.11.3-S1–9.18.50-S1 oraz 9.20.9-S1–9.20.27-S1.

Wada w implementacji SAML Redirect Binding w Keycloak polega na tym, że niestandardowe pomocniki kompresji i dekompresji DEFLATE nie zwalniają natywnej pamięci zlib po użyciu. Nieuwierzytelniony atakujący może wysyłać powtarzające się zniekształcone żądania SAML, prowadząc do wyczerpania natywnej pamięci i odmowy usługi.

zlt2000 microservices-platform do wersji 6.0.0 zawiera lukę obejścia autoryzacji w module file-center w punkcie końcowym DELETE /files/{id}, który nie wykonuje walidacji własności. Uwierzytelnieni atakujący mogą wyliczyć identyfikatory plików przez GET /files i usunąć pliki oraz metadane dowolnych użytkowników, podając ich identyfikatory do punktu końcowego usuwania.

zlt2000 microservices-platform do wersji 6.0.0 zawiera lukę niezweryfikowanej zmiany hasła w punkcie końcowym PUT /users/password, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom zmienić hasło dowolnego konta poprzez pominięcie sprawdzenia aktualnego hasła. Atakujący mogą podać dowolny identyfikator użytkownika w treści żądania i nowe hasło, aby nadpisać poświadczenia dowolnego konta niebędącego administratorem bez weryfikacji.

Platforma mikrousług zlt2000 w wersji do 6.0.0 zawiera lukę braku autoryzacji, ponieważ flaga zlt.security.auth.urlPermission.enable domyślnie ma wartość false, co wyłącza wszystkie kontrole uprawnień po uwierzytelnieniu. Uwierzytelnieni użytkownicy bez przypisanych ról mogą uzyskać dostęp do API administracyjnych, w tym zarządzania użytkownikami, przypisywania ról i operacji na indeksach Elasticsearch.

W ag-ui-protocol ag-ui w wersji 1.0 wykryto lukę w nieznanej funkcji pliku crates/ag-ui-client/src/sse.rs komponentu SSE Frame Parser. Manipulacja danymi prowadzi do nadmiernego zużycia zasobów, a atak można przeprowadzić zdalnie. Poprawka oczekuje na zatwierdzenie.

Wtyczka Jenkins Robot Framework Plugin w wersji 6.2.2 i wcześniejszych nie sprawdza, czy katalog archiwum skonfigurowany dla plików raportów Robot Framework znajduje się w katalogu budowania na kontrolerze Jenkinsa. Umożliwia to atakującym z uprawnieniem Item/Configure tworzenie lub zastępowanie dowolnych plików w systemie plików kontrolera Jenkinsa treścią określoną przez atakującego, co może prowadzić do zdalnego wykonania kodu.

Wtyczka Jenkins OWASP Dependency-Check Plugin w wersji 5.6.4 i wcześniejszych nie escapuje wartości CWE z raportów Dependency-Check w interfejsie użytkownika Jenkinsa. Prowadzi to do podatności typu stored XSS, którą mogą wykorzystać atakujący z uprawnieniem Item/Configure.