Katalog podatności CVE

SigNoz w wersjach od 0.87.0 do przed 0.142.0 nie zabezpiecza nazw pól telemetrycznych dostarczanych przez użytkownika w API v5 query_range, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na wstrzyknięcie SQL. Atakujący z rolą Viewer lub wyższą mogą osadzić backticki i cudzysłowy w nazwach pól, aby wyrwać się z identyfikatorów i literałów łańcuchowych, wykonując dowolny SQL ClickHouse w celu odczytania tabel systemowych i eksfiltracji danych.

Podatność Session Fixation w team-alembic ash_authentication pozwala atakującemu, który może umieścić identyfikator sesji w przeglądarce ofiary, na przejęcie uwierzytelnionej sesji po zalogowaniu się ofiary. Funkcja AshAuthentication.Plug.Helpers.store_in_session/2 zapisuje uwierzytelniony podmiot do istniejącej sesji bez wywoływania configure_session(renew: true), więc identyfikator, z którym przyszła ofiara, jest przenoszony do sesji uwierzytelnionej. Dotyczy to wszystkich zdarzeń uwierzytelniania, w tym domyślnego success/4, AuthController i automatycznego logowania remember-me. Wylogowanie nie zamyka okna, ponieważ clear_session/2 czyści zawartość sesji, ale pozostawia identyfikator, więc zasadzony identyfikator przetrwa cykl wylogowania i ponownego logowania. Problem dotyczy ash_authentication od 0.2.0 przed 4.15.0 oraz od 5.0.0-rc.0 przed 5.0.0-rc.14.

WeGIA, menedżer internetowy dla instytucji charytatywnych, przed wersją 3.8.5 mapuje InternoControle na pustą tablicę zasobów w web/controle/control.php, a verificarPermissao w web/dao/MiddlewareDAO.php traktuje tę pustą tablicę jako bezwarunkowy dostęp dla każdego uwierzytelnionego użytkownika. Metody w web/controle/InternoControle.php, w tym listarUm, alterar i excluir, akceptują kontrolowane przez użytkownika wartości id lub idInterno bez weryfikacji własności, co pozwala użytkownikowi z niskimi uprawnieniami na odczyt, modyfikację lub usunięcie rekordów innych osób oraz ujawnienie danych osobowych, tożsamości, adresów, medycznych i rodzinnych. Problem został naprawiony w wersji 3.8.5.

CubeCart, oprogramowanie e-commerce, przed wersją 6.7.5 w admin/sources/settings.index.inc.php bezpośrednio konkatenuje kontrolowany przez administratora parametr POST download_expire do surowego zapytania UPDATE dla CubeCart_downloads bez walidacji numerycznej. Uwierzytelniony administrator może dostarczyć wartość rozdzielaną przecinkami, która zmienia klauzulę SET, ponieważ sanityzacja HTML nie neutralizuje składni SQL, co pozwala na manipulację kolumnami bazy danych i potencjalnie innymi danymi w ramach uprawnień bazy danych aplikacji. Problem został naprawiony w wersji 6.7.5.

CubeCart, oprogramowanie e-commerce, przed wersją 6.7.5 w admin/sources/maintenance.index.inc.php umieszcza kontrolowane przez administratora wartości tablename w instrukcjach ALTER TABLE, CHECK TABLE i ANALYZE TABLE bez walidacji identyfikatorów lub escapowania osadzonych backticków. Uwierzytelniony administrator może zakończyć cytowany identyfikator zamykającym backtickiem i wprowadzić kontrolowany przez atakującego strukturalny SQL, potencjalnie naruszając poufność, integralność i dostępność bazy danych w ramach uprawnień bazy danych aplikacji. Problem został naprawiony w wersji 6.7.5.

W bibliotece Hamlib przed wersją 4.7.2 nieuwierzytelniona komenda send_raw w usłudze rigctld na porcie TCP 4532 prowadzi do zapisu poza buforem stosu (NUL bajt poza buforem 200 bajtów) oraz do kopiowania zbyt dużej liczby bajtów z niezainicjalizowanej pamięci stosu. W domyślnej konfiguracji bez hasła zdalny klient może wywołać oba błędy jednym poleceniem.

W systemie CMS Vvveb od wersji 1.0.0 do 1.0.8.5 funkcja saveGlobalElements() łączy kontrolowaną przez atakującego część ścieżki z katalogiem motywu, co pozwala na path traversal. Uwierzytelniony użytkownik z domyślną rolą Editor może zapisać dowolną treść PHP poza katalogiem motywu, co umożliwia umieszczenie trwałego webshella.

W MythicalDash w wersji 3.5.4-aurora i wcześniejszych endpoint GET /api/stripe/processed akceptuje kod płatności bez weryfikacji sesji Stripe, własności ani statusu płatności. Uwierzytelniony użytkownik może porzucić płatność i przesłać oczekujący kod, aby otrzymać darmowe środki wirtualnej waluty.

W AI Agent Automation przed wersją 0.9.1 implementacja kroku plikowego executeStep przekazuje kontrolowaną przez użytkownika wartość step.path przez path.resolve bez sprawdzenia, czy ścieżka pozostaje w zatwierdzonym katalogu workflow. Uwierzytelniony użytkownik może użyć segmentów traversal do odczytu lub zapisu plików poza obszarem roboczym.

W AI Agent Automation przed wersją 0.9.1 funkcje listMemories, deleteMemory i clearAgentMemory używają identyfikatorów podanych przez wywołującego bez weryfikacji, czy rekord należy do zalogowanego użytkownika. Uwierzytelniony atakujący znający identyfikatory ofiary może czytać, usuwać lub czyścić jej dane pamięci agenta.

W Vvveb przed wersją 1.0.8.5 handler oEmbedProxy() przyjmuje kontrolowany przez atakującego parametr url i przekazuje go do getUrl(), podczas gdy validateUrl() sprawdza tylko nazwę hosta, nie jego rozwiązane adresy. Uwierzytelniony użytkownik panelu admina może wywołać żądanie do adresów prywatnych, loopback, link-local lub zarezerwowanych.

W Vvveb przed wersją 1.0.8.5 funkcja sanitizeHTML() ma błędne wyrażenie regularne dla atrybutów zdarzeń on* oraz błędny warunek pętli, przez co zabronione zagnieżdżone znaczniki są usuwane tylko raz. Użytkownik z rolą Author lub wyższą może zapisać w polu bio złośliwy JavaScript, który wykonuje się u innych użytkowników.

W Frappe Learning Management System (LMS) przed wersją 2.52.1 funkcja SCORMRenderer.render w lms/page_renderers.py konstruuje i otwiera ścieżkę po stronie serwera bez sprawdzenia, czy jej rzeczywista ścieżka pozostaje w katalogu public/scorm. Zdalny atakujący może odczytać pliki spoza katalogu SCORM.

W SQLBot przed wersją 1.9.0 uwierzytelniony użytkownik może podać spreparowaną wartość sheet["tableName"] w konfiguracji źródła danych Excel, która jest przechowywana bez bezpiecznego przetwarzania identyfikatora. Przy usuwaniu źródła danych wartość ta jest wstawiana do SQL i wykonywana przez PostgreSQL, co umożliwia second-order SQL injection.

W SQLBot przed wersją 1.9.0 endpoint POST /api/v1/datasource/parseExcel używa kontrolowanej przez atakującego nazwy pliku z multipart do wyboru miejsca zapisu, zapisuje treść przed zakończeniem walidacji i może przekształcić podwójne rozszerzenie w plik źródłowy Pythona. Plik trafia do katalogu alembic/versions/ i jest importowany przy starcie SQLBot.

JabRef, aplikacja desktopowa do zarządzania bibliotekami BibTeX/BibLaTeX, w wersjach przed 6.0-alpha.6 posiada podatność na wstrzyknięcie poleceń powłoki. Gdy wbudowany serwer HTTP (jabsrv) jest włączony, endpoint GET /better-bibtex/cayw przyjmuje parametr zewnętrznego polecenia, który na systemach uniksowych jest łączony z kluczami cytowań i wykonywany przez sh -c bez escapowania znaków powłoki.

yutu, zestaw narzędzi AI do zarządzania kanałami YouTube, w wersjach przed 0.10.9 pozwala na zapis plików poza dozwolonym katalogiem. Narzędzie MCP caption-download przyjmuje kontrolowany przez wywołującego parametr pliku, który trafia do os.Create() bez użycia ograniczenia pkg.Root opartego na YUTU_ROOT, umożliwiając nadpisanie dowolnego pliku z prawami zapisu procesu.

W sterowniku MongoDB C Driver występuje przepełnienie bufora na stercie w warstwie transportowej TLS, gdy jest zbudowany z backendem TLS dla platformy Windows. Zdalny punkt końcowy, do którego klient się łączy, może spowodować zapis niekontrolowanych danych poza granicami alokacji sterty podczas przetwarzania przychodzącego zaszyfrowanego ruchu po zakończeniu uzgadniania TLS. Nie jest wymagane uwierzytelnienie ani interakcja użytkownika, ponieważ dotknięte przetwarzanie odbywa się przed zakończeniem uwierzytelniania na poziomie aplikacji. Wyzwolenie tego problemu może prowadzić do uszkodzenia pamięci w procesie klienta, ujawnienia sąsiedniej pamięci sterty lub zakończenia procesu.

Podatność typu use after free w komponencie PDFium w Google Chrome przed wersją 153.0.8010.52 pozwalała zdalnemu atakującemu wykonać dowolny kod wewnątrz piaskownicy (sandbox) poprzez spreparowaną stronę HTML. Podatność została sklasyfikowana przez Chromium jako o wysokiej wadze.

Przepełnienie bufora w komponencie PDFium w Google Chrome na Windows przed wersją 153.0.8010.52 pozwalało zdalnemu atakującemu wykorzystać inżynierię społeczną do potencjalnego wykonania dowolnego kodu wewnątrz piaskownicy (sandbox) poprzez spreparowany plik PDF. Podatność została sklasyfikowana przez Chromium jako o wysokiej wadze.