Katalog podatności CVE

Filecoin Pin przed wersją 1.1.0 ma błędne wykrywanie forków w akcji GitHub upload, które sprawdza tylko event.pull_request. W dwuprzepływowym wzorcu workflow_run nie ma tego zdarzenia, więc isForkPR jest fałszywe i artefakt z niezaufanego forka jest przesyłany z użyciem portfela właściciela repozytorium. Zewnętrzny współtwórca może spowodować nieautoryzowane wydatki z portfela Filecoin.

LibreDWG to darmowa biblioteka C do odczytu i zapisu plików DWG. W wersjach przed 0.14 funkcja `bit_TV_to_utf8()` w `src/bits.c` może zapisywać do bufora `src` dostarczonego przez wywołującego, mimo że przyjmuje dane wejściowe jako const. W przypadku błędu `iconv()` innego niż `E2BIG` funkcja zwalnia bufor wyjściowy i przekazuje oryginalny alias wejściowy do `bit_u_expand()`, co może powodować segfault i odmowę usługi lub nieoczekiwaną modyfikację danych wejściowych.

NovumOS przed wersją 0.25-beta.1 uruchamia interpreter Nova w pierścieniu 0 z nieograniczonym dostępem do pamięci jądra. Załadowanie złośliwego skryptu .nv przez powłokę pozwala lokalnemu użytkownikowi na wykonanie kodu z uprawnieniami jądra bez kontroli bezpieczeństwa. Wykonywanie skryptów nie jest izolowane w pierścieniu 3.

W Stirling-PDF przed wersją 3.0.0 endpoint POST /api/v1/ai/tools/create-pdf-from-html-agent przyjmuje kontrolowaną przez atakującego zawartość htmlContent i przekazuje ją do WeasyPrint bez sanityzacji CustomHtmlSanitizer, w przeciwieństwie do chronionej ścieżki /api/v1/convert/html/pdf. Odwołania do zasobów HTTP/HTTPS mogą powodować żądania po stronie serwera do celów wewnętrznych lub metadanych chmury, a odwołania do plików mogą osadzić lokalną zawartość w wygenerowanym PDF. Endpoint jest dostępny bez uwierzytelnienia, gdy security.enableLogin ma wartość false.

W Stirling-PDF od wersji 2.13.1 do 2.13.2 endpoint POST /api/v1/convert/svg/pdf renderuje dostarczony przez atakującego SVG przez Apache Batik, a odwołanie do obrazu z ścieżką względną bez schematu omija SvgSanitizer.isExternalUrl(), zanim Batik rozwiąże je względem bazy dokumentu file:///input.svg jako lokalny plik. Ścieżki convert() i addSvgAsPage() w SvgToPdf.java mogą następnie wyrenderować dekodowalne obrazy z plików serwera do zwróconego PDF, gdy sanityzacja jest włączona, w tym bez uwierzytelnienia w przypadku wdrożeń z wyłączonym logowaniem lub z dostępem nieadministratora, gdy logowanie jest włączone. Podatność ujawnia zawartość PNG, JPG, GIF lub SVG i zapewnia wyrocznię istnienia tylko dla ścieżek dekodowalnych jako obrazy.

Tesseract to silnik OCR o otwartym kodzie źródłowym. W wersjach przed 5.5.4 funkcja ReadAdaptedClass w src/classify/adaptive.cpp odczytuje surowo strukturę ADAPT_CLASS_STRUCT z pliku .a szablonu wstępnie zaadaptowanego bez neutralizacji wskaźników TempProtos i Config przed jakąkolwiek ścieżką destruktora. Gdy wybrany jest starszy silnik, włączone jest classify_use_pre_adapted_templates, a atakujący może zapisać plik .a o nazwie wyjściowej, ścieżka sukcesu lub odrzucenia może przekazać wskaźniki kontrolowane przez plik do ~ADAPT_CLASS_STRUCT i operator delete, powodując uszkodzenie pamięci i odmowę usługi.

W Tesseract przed wersją 5.5.4 funkcja GENERIC_2D_ARRAY::DeSerializeSize w src/ccstruct/matrix.h odczytuje wymiary macierzy jako wartości signed int32_t i porównuje je tylko z UINT16_MAX, co pozwala ujemnym wartościom dotrzeć do ResizeNoInit. Ujemne wymiary lub iloczyn 65535 na 65535 mogą spowodować niespójny stan alokacji, a następnie dostęp poza granicami podczas ładowania spreparowanego pliku traineddata, powodując odmowę usługi.

W Tesseract przed wersją 5.5.4 funkcja WeightMatrix::DeSerialize ufa bajtowi trybu z sieci LSTM w pliku traineddata i wywołuje WeightMatrix::DeSerializeOld, gdy flaga kDoubleFlag jest wyczyszczona. W domyślnych kompilacjach FAST_FLOAT DeSerializeOld wywołuje ASSERT_HOST zamiast zwrócić błąd, więc ładowanie spreparowanego modelu przez TessBaseAPI::Init kończy proces i powoduje odmowę usługi.

W Tesseract od wersji 5.4.0 do 5.5.4 funkcja AppendLinePolygon w src/api/pagerenderer.cpp niszczy należący do wywołującego akumulator Pta dla tekstu od prawej do lewej, przyjmując go przez wartość, pozostawiając wiszące wskaźniki line_top_rtl_pts i line_bottom_rtl_pts. Na stronie z tekstem hebrajskim lub arabskim w domyślnym poziomie PAGE XML, POLYGONFLAG z fałszywym skewed_flag wchodzi w podatne wywołania, a LEVELFLAG większy od zera zapewnia alternatywną bramkę. Wywołania wielokrotnie odczytują i zwalniają nieaktualny obiekt, powodując podwójne zwolnienie i użycie po zwolnieniu, pozwalając uszkodzonym współrzędnym dotrzeć do RecalcPolygonline.

Biblioteka ssl_verify_fun (deadtrickster) nieprawidłowo waliduje certyfikaty z niezgodnością hosta, ponieważ funkcja try_match_wildcard/4 w src/ssl_verify_hostname.erl zakotwicza tylko tekst przed i po znaku * w identyfikatorze takim jak f*.example.net. Powoduje to, że wildcard obejmuje również kropki i certyfikat jest akceptowany dla f.evil.example.net, a także *.168.1.1 pasuje do adresu IP 192.168.1.1. Problem dotyczy wersji od 1.0.1 przed 1.1.8.

W phoenix_html występuje podatność na cross-site scripting (XSS) polegająca na niewłaściwej neutralizacji danych wejściowych podczas generowania stron internetowych. Funkcja attributes_escape/1 w lib/phoenix_html.ex escapuje wartości atrybutów, ale nie nazwy atrybutów; klucz taki jak 'x onmouseover' może zakończyć atrybut i rozpocząć nowy, a klucze atomowe są tylko dasheryzowane, co pozwala na wstrzyknięcie dowolnych znaków, w tym cudzysłowów i '>'. Podatność dotyczy wersji od 1.0.0 przed 3.3.5 oraz od 4.0.0 przed 4.4.0.

Ten identyfikator CVE został odrzucony. Jest duplikatem rezerwacji CVE-2026-92243; wszystkie odwołania i opisy zostały usunięte, aby zapobiec przypadkowemu użyciu.

Podatność przepełnienia bufora na stosie oraz brak autoryzacji w Thales Sentinel Keys Server na Windows. Serwer nie sprawdza długości pierwszego pola w żądaniu HTTP, co pozwala atakującemu na przesłanie spreparowanego żądania i potencjalne zdalne wykonanie kodu z uprawnieniami NT AUTHORITY\SYSTEM.

Podatność przepełnienia bufora na stosie i zapisu poza granicami w Thales Sentinel Keys Server na Windows. Serwer nie sprawdza długości pierwszego pola w komunikacie wejściowym, co lokalny atakujący może wykorzystać do wykonania kodu z uprawnieniami NT AUTHORITY\SYSTEM i eskalacji uprawnień.

SNARK Verifier to generyczny weryfikator (S)NARK. W wersjach przed 0.2.5 obwód agregacji Halo 2 może nieprawidłowo obsługiwać punkty dowodu zakodowane jako punkt w nieskończoności. Funkcja EcPointLoader::multi_scalar_multiplication umieszcza bazę Value::Assigned(_) w parze z Value::Constant(ONE) na liście zmiennych bazowych i przekazuje ją bezpośrednio do sum_with_const. Domyślny shim deleguje do halo2-lib EccChip::sum, którego niekompletne dodawanie afiniczne zakłada punkty wejściowe różne od tożsamości. Punkt dowodu kontrolowany przez prover, zakodowany jako (0, 0), może zatem wejść do końcowej sumy agregacji przez skrót skalara jeden i wpłynąć na obliczenia MSM lub akumulatora. Praktyczna wykorzystywalność zależy od otaczających kontroli agregacji i final-decider; biuletyn nie potwierdza uniwersalnej akceptacji nieprawidłowych dowodów. Problem naprawiono w wersji 0.2.5.

OpenVM to wydajny i modułowy framework zkVM. W wersjach przed 1.7.0 w linii 1.x oraz w dotkniętych wersjach przedpremierowych 2.0 i 2.1 funkcja OpenVmHalo2Verifier.verify przyjmuje appExeCommit i appVmCommit jako wartości bytes32 bez sprawdzenia, czy któraś z nich jest mniejsza od modułu ciała skalarnego BN254. Mimo że długości wartości publicznych i danych dowodu są sprawdzane, wywołujący mogą podać niekanoniczne 256-bitowe kodowania większe lub równe temu modułowi na granicy wrappera Solidity. Aplikacje polegające na wrapperze mogą zatem akceptować niekanoniczne zobowiązania app executable i app VM, tworząc niejednoznaczność między dostarczonymi wartościami bajtowymi a elementami ciała używanymi przez weryfikator. Problem naprawiono w wersjach 1.7.0, 2.0.0-rc.3 i 2.1.0-preview.

OpenVM przed wersją 1.7.0 (oraz w wersjach 2.0 i 2.1 prerelease) ma podatność w OpenVmHalo2Verifier.verify, gdzie surowe dane calldata z proofData mogą wywołać inną funkcję zewnętrzną zamiast weryfikatora, co pozwala zaakceptować dowolne zobowiązania aplikacji i wartości publiczne bez sprawdzenia dowodu.

OpenVM przed wersją 1.7.0 (oraz w wersjach 2.0 i 2.1 prerelease) ma podatność w MemoryMerkleAir, która nie zabrania wierszy rozszerzenia Merkle przy parent_height = 0 lub poniżej, gdy expand_direction != 0. Złośliwy prover może sfabrykować poddrzewo i zmienić zakorzeniony root pamięci bez odpowiedniej operacji pamięci, podważając poprawność dowodów OpenVM.

MyTube przed wersją 1.10.3 rejestruje trasy statyczne i chmurowe przed API, przez co pozostają one poza stosem uwierzytelniania nawet przy loginEnabled=true. Nieuwierzytelnieni klienci mogą uzyskać dostęp do filmów, miniatur, awatarów, napisów i podpisanych adresów URL w chmurze.

W MyTube przed wersją 1.10.3 backend nie egzekwuje ograniczenia roli gościa do publicznych treści, gdy włączone jest logowanie i skonfigurowane hasło gościa. Filtr w interfejsie działa tylko po stronie klienta, a middleware i warstwa dostępu do plików nie sprawdzają roli ani widoczności, więc gość może wyliczyć i pobrać ukryte nagrania wraz ze ścieżkami plików.