Katalog podatności CVE

W aplikacjach korzystających z OAuth::Consumer do żądania tokenów OAuth 1.0, pomocnik żądania tokenów podąża za przekierowaniami 300..399 zwracanymi przez serwer OAuth. W dotkniętych wersjach, OAuth::Consumer#token_request analizuje surowy nagłówek Location i rekurencyjnie podąża za przekierowaniem.

Biblioteka faraday-http-cache domyślnie przechowuje odpowiedzi w formacie JSON i odczytuje je z powrotem za pomocą JSON.load, które honoruje klucz json_class i wywołuje metodę json_create na wskazanej klasie. Nagłówki odpowiedzi są przechowywane bez zmian w wpisie cache, więc złośliwy serwer pochodzenia może zwrócić odpowiedź z kluczem json_class prowadzącym do niebezpiecznej deserializacji.

Podatność występuje, gdy aplikacja korzysta z OAuth2::Client i serwer autoryzacji zwraca przekierowanie z nagłówkiem Location w postaci URI względnego do protokołu. W takim przypadku OAuth2::Client#request może niepoprawnie rozwiązać to przekierowanie.

Złośliwy serwer MySQL (lub atak typu man-in-the-middle) może wymusić na mysql2 wysłanie poświadczeń w postaci jawnego tekstu, żądając przełączenia uwierzytelniania na mysql_clear_password. Sterownik spełnia żądanie bez weryfikacji, czy połączenie korzysta z TLS.

Wykryto i naprawiono kilka podatności (dwie o krytycznym poziomie CVSSv3) w zależności libheif. Mogą one prowadzić do zdalnego wykonania kodu (RCE) na systemach Linux bazujących na glibc pod pewnymi warunkami.

Parser adresów e-mail w Nodemailer (lib/addressparser/index.js) przetwarza listę adresów oddzielonych przecinkami w czasie kwadratowym (O(n²)) w zależności od liczby adresów. Pojedynczy spreparowany ciąg adresów (np. w polach To, Cc, Bcc, From, Reply-To) może spowodować znaczne spowolnienie.

W aiohttp wykryto wiele przypadków nadmiernego lub nieograniczonego zużycia pamięci oraz nadmiernego zużycia CPU przy żądaniach kontrolowanych przez atakującego. Atakujący może wywołać wyczerpanie zasobów za pomocą specjalnie spreparowanych żądań.

GitPython od 2022 do 2026 roku wdrażał metodycznie dwa zabezpieczenia: Git.check_unsafe_protocols(url) (zgłasza UnsafeProtocolError dla URL-i typu <transport>::) oraz Git.check_unsafe_options(...) (zgłasza UnsafeOptionError dla opcji z listy zabronionych). Opis wskazuje, że wdrożenie tych zabezpieczeń nie objęło wszystkich ścieżek kodu.

To pozostałość po GHSA-g5vv-9gxw-82hx / CVE-2026-87819. Poprawka w wersji 3.1.60 uczyniła Actor._from_string wolnym od wyrażeń regularnych, ale parse_actor_and_date nadal uruchamia _re_actor_epoch na tej samej linii autora/zatwierdzającego/taggera o krok wcześniej. Wzorzec ten wykazuje kwadratowe cofanie przy końcowym epo...

Koła (wheels) Pillow od wersji 11.1.0 zawierają dołączoną bibliotekę libopenjp2 z błędem przepełnienia bufora sterty (zapis), który został naprawiony w gałęzi master OpenJPEG, ale nigdy nie ukazał się w wydaniu OpenJPEG. Ponieważ koło dołącza własną kopię, załatany host nie chroni przed problemem.

Walidator nazw konfiguracji w GitPython neutralizuje tylko znaki CR/LF/NUL dla etykiety "option"; nie odrzuca znaków =, #, ;, [, ] ani białych znaków w nazwie opcji. Funkcja write_section zapisuje nazwę opcji dosłownie do pliku konfiguracyjnego, więc nazwa taka jak sshCommand = touch <cmd> może wstrzyknąć konfigurację.

Opis tego zgłoszenia nie zawiera wystarczających informacji technicznych o podatności — zawiera jedynie notatkę o sposobie zgłoszenia i odwołania do plików, które nie zostały załączone. Nie można na tej podstawie określić charakteru ani zakresu problemu.

W bibliotece GitPython metoda Remote.pull() przekazuje pozycyjny argument refspec bezpośrednio do procesu potomnego git pull, podczas gdy zabezpieczenie przed niebezpiecznymi opcjami sprawdza tylko argumenty nazwane. Aplikacja przekazująca dane kontrolowane przez atakującego jako refspec (np. nazwę gałęzi podaną przez użytkownika) może umożliwić wstrzyknięcie niebezpiecznych opcji.