Katalog podatności CVE

Opis tego zgłoszenia nie zawiera wystarczających informacji technicznych o podatności — zawiera jedynie notatkę o sposobie zgłoszenia i odwołania do plików, które nie zostały załączone. Nie można na tej podstawie określić charakteru ani zakresu problemu.

Podatność w bibliotece hoek przed wersją 8.5.1 oraz w wersjach 9.x przed 9.0.3 umożliwia zatruwanie prototypu w funkcji clone. Atakujący może wykorzystać tę lukę do modyfikacji prototypu obiektów, co prowadzi do nieautoryzowanego dostępu lub wykonania kodu.

Podatność w CPAN.pm przed wersją 2.35 powoduje, że nie weryfikuje on certyfikatów TLS podczas pobierania dystrybucji przez HTTPS. Oznacza to, że atakujący typu man-in-the-middle może podmienić pobierane pakiety na złośliwe.

Podatność w pakiecie pip dla języka Python przed wersją 19.2 umożliwia przemieszczanie się po katalogach (directory traversal) podczas instalacji z podanego URL. Atakujący może wykorzystać nagłówek Content-Disposition zawierający '../' w nazwie pliku, co pozwala na nadpisanie plików, np. /root/.ssh/authorized_keys.

Podatność w CPAN 2.28 umożliwia obejście weryfikacji podpisów cyfrowych. Atakujący może dostarczyć nieautoryzowany kod, który zostanie uznany za prawidłowo podpisany.

W systemd odkryto podatność, w której usługa używająca właściwości DynamicUser może utworzyć binarny plik SUID/SGID, który będzie mógł być uruchomiony z tymczasowym UID/GID usługi nawet po jej zakończeniu. Lokalny atakujący może wykorzystać tę lukę, aby uzyskać dostęp do zasobów należących do potencjalnie innego UID/GID.

Podatność KeyTrap w protokole DNSSEC umożliwia zdalnemu atakującemu przeprowadzenie ataku typu Denial of Service (DoS) poprzez wysłanie odpowiedzi DNSSEC zawierających wiele rekordów DNSKEY i RRSIG. Powoduje to nadmierne zużycie CPU na serwerze DNS, co może prowadzić do jego przeciążenia.

Podatność w Perlu 5.30.0 do 5.38.0 pozwala na przepełnienie bufora sterty podczas kompilacji spreparowanego wyrażenia regularnego. Atakujący może wykorzystać ten błąd do kontrolowanego przepełnienia bufora.

W nodemailer v9.0.0 opcja `raw` na poziomie wiadomości omija zabezpieczenia `disableFileAccess` i `disableUrlAccess`, umożliwiając odczyt dowolnych plików oraz pełny atak SSRF (Server-Side Request Forgery) w wysyłanej wiadomości.

W Perlu odkryto podatność przepełnienia bufora sterty. Problem występuje w gałęziach wydań 5.34, 5.36, 5.38 i 5.40 oraz w wersjach rozwojowych od 5.33.1 do 5.41.10. Gdy w lewej stronie operatora `tr` znajdują się bajty spoza ASCII, funkcja `S_do_trans_invmap` może przepełnić bufor.

Pakiet filepath w Go nie rozpoznaje ścieżek z prefiksem \??\ jako specjalnych. W systemie Windows ścieżka zaczynająca się od \??\ jest równoważna ścieżce zaczynającej się od \\?\ i może być używana do dostępu do dowolnych lokalizacji w systemie.

Atakujący może stworzyć dane wejściowe do funkcji Parse, które będą przetwarzane nieliniowo względem ich długości, co powoduje bardzo wolne parsowanie. Może to prowadzić do odmowy usługi.

Git definiuje protokół liniowy używany do wymiany informacji między Git a pomocnikami poświadczeń. Niektóre ekosystemy (najbardziej prawdopodobnie chodzi o systemy, które używają tego protokołu) mogą być podatne na ataki związane z tym protokołem.

Podatność w implementacji HTTP/2 w Go pozwala złośliwemu klientowi na szybkie tworzenie i resetowanie żądań, co prowadzi do nadmiernego zużycia zasobów serwera. Mimo ograniczenia liczby równoczesnych strumieni przez MaxConcurrentStreams, resetowanie żądań umożliwia atakującemu ciągłe wysyłanie nowych żądań.

Podatność w module virtio-gpu w jądrze Linux dotyczy nieprawidłowej kontroli przepełnienia podczas alokacji obrazów 2D. Błąd może prowadzić do przepełnienia bufora, co potencjalnie umożliwia eskalację uprawnień lub awarię systemu.

Podatność w bibliotece axios pozwala na wysyłanie żądań do absolutnych URL-i zamiast względnych, co może prowadzić do ataków SSRF i wycieku poświadczeń. Nawet przy ustawionym baseURL, axios ignoruje to i wysyła żądanie do podanego absolutnego adresu URL.

Biblioteka faraday-http-cache domyślnie przechowuje odpowiedzi w formacie JSON i odczytuje je z powrotem za pomocą JSON.load, które honoruje klucz json_class i wywołuje metodę json_create na wskazanej klasie. Nagłówki odpowiedzi są przechowywane bez zmian w wpisie cache, więc złośliwy serwer pochodzenia może zwrócić odpowiedź z kluczem json_class prowadzącym do niebezpiecznej deserializacji.

Podatność występuje, gdy aplikacja korzysta z OAuth2::Client i serwer autoryzacji zwraca przekierowanie z nagłówkiem Location w postaci URI względnego do protokołu. W takim przypadku OAuth2::Client#request może niepoprawnie rozwiązać to przekierowanie.

Wykryto i naprawiono kilka podatności (dwie o krytycznym poziomie CVSSv3) w zależności libheif. Mogą one prowadzić do zdalnego wykonania kodu (RCE) na systemach Linux bazujących na glibc pod pewnymi warunkami.

Złośliwy serwer MySQL (lub atak typu man-in-the-middle) może wymusić na mysql2 wysłanie poświadczeń w postaci jawnego tekstu, żądając przełączenia uwierzytelniania na mysql_clear_password. Sterownik spełnia żądanie bez weryfikacji, czy połączenie korzysta z TLS.