Katalog podatności CVE

Pakiet npm serialize-javascript (wersje <= 7.0.2) zawiera podatność na wstrzykiwanie kodu. Jest to niekompletne rozwiązanie dla CVE-2020-7660.

W net-ssh funkcja `Service::Forward#initialize` bezwarunkowo rejestruje procedury obsługi kanałów agenta uwierzytelniania inicjowanych przez serwer, przez co zwykłe przekierowanie portów ujawnia lokalnego agenta SSH.

Wersje pakietu semver przed 7.5.2 są podatne na atak Denial of Service (DoS) za pomocą wyrażeń regularnych (ReDoS) poprzez funkcję new Range, gdy nieufne dane użytkownika są dostarczane jako zakres.

W jądrze Linuxa rozwiązano podatność związaną z AppArmor, która dotyczyła wyścigu między zwalnianiem danych a dostępem do nich przez system plików. Problem polegał na tym, że AppArmor umieszczał referencję do danych i_private po usunięciu oryginalnego wpisu z systemu plików.

node-tar to pełnoprawne narzędzie Tar dla Node.js. Przed wersją 7.5.11, tar (npm) może być oszukany w celu utworzenia symlinków wskazujących poza katalog ekstrakcji, co umożliwia nadpisywanie plików poza bieżącym katalogiem roboczym.

Biblioteka faraday-http-cache domyślnie przechowuje odpowiedzi w formacie JSON i odczytuje je z powrotem za pomocą JSON.load, które honoruje klucz json_class i wywołuje metodę json_create na wskazanej klasie. Nagłówki odpowiedzi są przechowywane bez zmian w wpisie cache, więc złośliwy serwer pochodzenia może zwrócić odpowiedź z kluczem json_class prowadzącym do niebezpiecznej deserializacji.