Katalog podatności CVE

W brokerze MQTT NanoMQ w wersjach przed 0.24.14 funkcja nmq_subinfo_decode() ponownie używa długości zmiennej z zewnętrznego pola Properties Length podczas parsowania każdego identyfikatora subskrypcji. Zdalny klient może wysłać pakiet SUBSCRIBE z wielobajtową długością właściwości i powtórzonymi identyfikatorami subskrypcji, co powoduje odczyt poza buforem wiadomości na stercie. Podatność jest naprawiona w wersji 0.24.14.

W bibliotece AnyIO w wersji 4.14.0 funkcja open_process() przekazuje argument group do backendu zamiast extra_groups, mimo że akceptuje parametr extra_groups. Wywołanie z extra_groups=[] w celu wyczyszczenia odziedziczonych grup dodatkowych może uruchomić proces potomny zachowujący grupy procesu nadrzędnego, osłabiając granicę obniżania uprawnień. Podatność dotyczy aplikacji POSIX korzystających z pomocników podprocesów AnyIO i jest naprawiona w wersji 4.14.2.

W narzędziu btrbk od wersji 0.29.0 do 0.32.7 skrypt ssh_filter_btrbk.sh buduje allow_stream_match z kotwicą początku, ale bez kotwicy końca ciągu dla pełnego polecenia. Użytkownik ograniczony przez forced command w authorized_keys może dołączyć potokowe polecenie po prawidłowym prefiksie btrbk, omijając listę dozwolonych i wykonując dowolne polecenia z uprawnieniami konta SSH docelowego backupu. Podatność jest naprawiona w wersji 0.32.7.

W rejestrze zot przed wersją 2.1.18 obsługa uwierzytelniania bearer w pkg/api/authn.go mapuje każdą metodę HTTP inną niż GET i HEAD na akcję push, więc żądania DELETE nie są sprawdzane pod kątem odrębnego uprawnienia delete. Żądania z bearer tokenem omijają też ścieżkę DistSpecAuthzHandler, a DeleteManifest i DeleteBlob nie wykonują niezależnego sprawdzenia uprawnień. Zdalny atakujący z tokenem ograniczonym do pull i push może usuwać manifesty i bloby w zakresie repozytorium tokenu. Podatność jest naprawiona w wersji 2.1.18.

W frameworku Capsule przed wersją 0.13.7 funkcja ForbiddenListSpec.ExactMatch w pkg/api/forbidden_list.go sortuje zabronione klucze metadanych bez uwzględniania wielkości liter, a następnie używa sort.SearchStrings, które zakłada sortowanie bajtowe. Gdy lista zabronionych miesza wielkie i małe litery, wyszukiwanie binarne może zwrócić fałsz dla obecnego klucza. Uwierzytelniony właściciel tenanta może ominąć ograniczenia metadanych przestrzeni nazw, Service lub delegowanych węzłów. Podatność jest naprawiona w wersji 0.13.7.

W systemie Rsyslog od wersji 7.5.4 do 8.2606.0 opcjonalny plugin mmpstrucdata w funkcji parseSD_PARAM przechowuje wartości parametrów RFC5424 w stałym buforze stosu pVal[32 * 1024] i wywołuje parsePARAM_VALUE bez podania rozmiaru docelowego. Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący, którego spreparowana wiadomość RFC5424 trafi do akcji używającej mmpstrucdata, może podać parametr większy niż bufor, powodując kontrolowane przez atakującego przepełnienie stosu. Podatność jest naprawiona w wersji 8.2606.0.

W ToolHive przed wersjami CLI 0.30.1 i Studio 0.38.0 lokalnie uruchamiane kontenery serwerów MCP używają domyślnego profilu uprawnień sieciowych bez izolacji sieci, umożliwiając dostęp do host.docker.internal, podczas gdy API ToolHive i punkty proxy MCP są osiągalne bez uwierzytelniania. Złośliwy lub przejęty serwer MCP może użyć bramy Docker do kontaktu z usługami lokalnymi hosta, innymi proxy MCP zarządzanymi przez ToolHive lub płaszczyzną kontroli ToolHive bez opuszczania kontenera. Podatność jest naprawiona w wersji CLI 0.30.1 i Studio 0.38.0.

W systemie Rsyslog od wersji 8.2110.0 do 8.2604.0 opcjonalny moduł imhttp w funkcji parse_auth_header przydziela zerobajtowy bufor sterty przez calloc(0, len), gdy wartość HTTP Basic Authorization przekracza stały bufor roboczy, a następnie przekazuje ten wskaźnik do apr_base64_decode. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wysłać zbyt duże zakodowane poświadczenie do punktu końcowego imhttp skonfigurowanego dla Basic Authentication, powodując nadpisanie sąsiedniej pamięci sterty przed walidacją poświadczeń. Podatność jest naprawiona w wersji 8.2604.0.

W pakiecie virtio-win od wersji mm210 do mm320 sterownik Viosock pozwala procesowi lokalnemu o niskich uprawnieniach wysłać żądanie IOCTL_SELECT z kontrolowanymi przez atakującego wartościami VIRTIO_VSOCK_SELECT.Fdss[*].fd_count, które przepełniają 32-bitową sumę używaną przez VIOSockSelect do sprawdzania granic. Zawinięta suma może przejść kontrolę FD_SETSIZE, mimo że pojedynczy licznik deskryptorów jest znacznie większy niż oczekiwany limit. VIOSockSelectCopyFds iteruje następnie używając niesprawdzonego licznika i zapisuje poza przydzieloną tablicą pPkt->Fds w stercie jądra NonPagedPool. Podatność jest naprawiona w wersji mm320.

Biblioteka uri-js do wersji 4.4.1 zawiera podatność typu denial of service w funkcji removeDotSegments, która zapętla się w nieskończoność, gdy segment ścieżki zaczyna się od unicode'owych separatorów wiersza lub akapitu. Atakujący może to wywołać bezpośrednio przez removeDotSegments lub przez funkcje normalize/resolve z włączoną obsługą IRI, blokując pętlę zdarzeń Node.js do wyczerpania sterty.

SGLang w wersji do 0.5.19, w trybie rozdzielenia prefill/decode z backendem transferu KV Mooncake, nie waliduje wartości bootstrap_room, co pozwala na nieograniczoną alokację stanu transferu. Nieuwierzytelniony atakujący może wywołać endpoint POST /generate silnika decode i przesłać dowolne wartości bootstrap_room, wyczerpując pamięć procesu prefill aż do zakończenia z powodu braku pamięci.

Biblioteka braces w wersji do 3.0.3 zawiera podatność przepełnienia stosu w rekurencyjnych funkcjach przechodzenia AST, które nie mają ograniczeń głębokości. Atakujący może dostarczyć głęboko zagnieżdżone wzorce nawiasów mieszczące się w limicie znaków, aby wyczerpać stos wywołań i zakończyć proces Node.js nieobsłużonym błędem RangeError.

Kamery IP CareCam CM2507 nie wymagają uwierzytelnienia przy dostępie do usługi strumieniowania wideo przez sieć. Nieuwierzytelniony atakujący z dostępem sieciowym do urządzenia może uzyskać obraz wideo z kamery na żywo.

Bransys ELD jest dostarczany z zakodowanymi na stałe poświadczeniami MQTT, które przyznają dostęp do odczytu danych w czasie rzeczywistym dla każdego aktywnego urządzenia u podzbioru przewoźników podłączonych do dotkniętego brokera MQTT.

libheif to dekoder i koder formatów HEIF i AVIF. W wersji 1.23.1 i wcześniejszych spreparowane grafy referencji grid, iovl i iden mogą wielokrotnie dekodować ten sam obraz bazowy, ponieważ processed_ids jest kopiowane dla każdej gałęzi, a ImageItem::decode_image() nie ma wspólnego budżetu operacji. Podatność naprawiono w wersji 1.23.2.

libheif to dekoder i koder formatów HEIF i AVIF. Przed wersją 1.23.2 spreparowane dane czasowania sekwencji HEIF i listy edycji mogą sprawić, że Track::init_sample_timing_table() obliczy logiczną wartość m_num_output_samples przekraczającą liczniki uint32_t używane przez Track_Visual::decode_next_image_sample() i Track::get_next_sample_raw_data(). Powstałe porównanie nigdy nie osiąga zbyt dużej liczby wyjściowej, powodując nieskończone pętle dekodowania lub próbkowania surowego i omijając max_sequence_frames. Ta sama ścieżka sekwencji wielokrotnie wywołuje Box_stts::get_sample_duration() i alokuje Chunk::m_sample_ranges oraz Track::m_presentation_timeline poza rozliczaniem MemoryHandle, co pozwala na poważne wyczerpanie CPU i pamięci z małego pliku. Problem naprawiono w wersji 1.23.2.

libheif to dekoder i koder formatów HEIF i AVIF. Przed wersją 1.23.2, gdy włączony jest WITH_UNCOMPRESSED_CODEC, heif_context_add_image_tile() akceptuje niezależnie skonstruowany kafelek, którego wymiary płaszczyzny komponentów nie pasują do geometrii kafelka ustalonej przez obraz prototypowy. ImageItem_uncompressed::add_image_tile() przekazuje ten kafelek bezpośrednio do unc_encoder::encode_tile(), który nie miał bramki check_component_sizes() i ustala rozmiar wyjścia na podstawie skonfigurowanej geometrii kafelka, kopiując rzeczywiste wymiary płaszczyzny komponentów kafelka. Zbyt duża płaszczyzna komponentów może zatem sprawić, że unc_encoder_component_interleave::encode_tile() skopiuje dane kontrolowane przez atakującego poza bufor wyjściowy na stercie. Problem naprawiono w wersji 1.23.2.

Kamery IP CM2507 akceptują puste hasło dla uprzywilejowanego konta udostępnianego przez usługę zarządzania ONVIF. Atakujący z dostępem sieciowym do urządzenia może uzyskać dostęp do uprzywilejowanych funkcji zarządzania i pozyskać informacje o urządzeniu, użytkownikach, profilach multimedialnych i konfiguracji strumieni.

libheif to dekoder i koder formatów HEIF i AVIF. Od wersji 1.19.0 do 1.23.2 spreparowane metadane MIME HEIF lub AVIF oraz dane obrazu unci mogą powodować, że decompress_brotli() i do_inflate() zwiększają skumulowane wyjście bez skutecznego limitu rozmiaru lub rozliczania MemoryHandle. Ścieżka brotli nie ma ograniczenia wyjścia, a ścieżka zlib sprawdza tylko mały bufor tymczasowy w gałęzi, do której prawidłowe strumienie nie docierają, a nakładające się jednostki icef mogą wielokrotnie dekompresować ten sam ładunek. HeifContext::interpret_heif_file_images() przetwarza wiele skompresowanych elementów metadanych podczas otwierania pliku, co pozwala małemu plikowi zużyć nieograniczoną pamięć i zatrzymać proces. Problem naprawiono w wersji 1.23.2.

Przemysłowy przełącznik zarządzalny PLANET IGS-5225-8P2T4S w wersjach firmware V1 i V2 przed 1.2412b260707 i 2.2412b260519 zawiera przepełnienie bufora na stosie w serwerze WWW. Niewystarczające sprawdzanie granic danych kopiowanych do bufora stosu pozwala zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu wywołać odmowę usługi lub potencjalnie wykonać dowolny kod w systemie operacyjnym.