Katalog podatności CVE

IBM Guardium Data Protection 12.2 może pozwolić zdalnemu, uwierzytelnionemu atakującemu na obejście ograniczeń bezpieczeństwa z powodu niewłaściwej autoryzacji. Luka umożliwia dostęp do funkcji lub zasobów, do których użytkownik nie powinien mieć uprawnień.

IBM Guardium Data Protection 12.2 zawiera podatność na zaszyte na stałe poświadczenia w plikach binarnych hardware_assess/obstore. Użytkownik z niskimi uprawnieniami może odzyskać zaszyte na stałe sekrety główne produktu, co może skutkować nieautoryzowanym dostępem do wewnętrznej bazy danych i naruszeniem wrażliwych informacji systemowych.

IBM Guardium Data Protection 12.2 może pozwolić zdalnemu, uwierzytelnionemu atakującemu na przechodzenie między katalogami w systemie z powodu podatności typu path traversal. Luka umożliwia dostęp do plików poza zamierzonym katalogiem.

IBM Guardium Data Protection 12.2 może pozwolić lokalnemu atakującemu na uzyskanie podwyższonych uprawnień z powodu niewłaściwego zarządzania uprawnieniami. Luka umożliwia eskalację uprawnień w systemie.

IBM Guardium Data Protection 12.2 może pozwolić zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnych poleceń z powodu niewłaściwej neutralizacji specjalnych elementów używanych w poleceniach systemu operacyjnego. Luka umożliwia wstrzyknięcie poleceń.

IBM Guardium Data Protection 12.2 może pozwolić zdalnemu, uwierzytelnionemu atakującemu na wykonanie dowolnych poleceń z powodu niewłaściwej neutralizacji specjalnych elementów używanych w poleceniach systemu operacyjnego. Luka umożliwia wstrzyknięcie poleceń.

IBM Guardium Data Protection 12.2 może pozwolić zdalnemu, uwierzytelnionemu atakującemu na uzyskanie podwyższonych uprawnień z powodu braku autoryzacji w interfejsie REST API. Luka umożliwia eskalację uprawnień.

IBM Guardium Data Protection 12.2 zawiera podatność na wstrzyknięcie poleceń w poleceniu CLI import remotelog_config. Wysoce uprzywilejowany, uwierzytelniony użytkownik może wstrzyknąć polecenia powłoki poprzez parametr nazwy pliku, co może skutkować wykonaniem dowolnych poleceń z uprawnieniami roota oraz wpłynąć na poufność, integralność i dostępność systemu.

IBM Guardium Data Protection 12.2 zawiera podatność na wstrzyknięcie SQL w usłudze Analytic Grid Service Handler. Użytkownik z niskimi uprawnieniami, po uwierzytelnieniu, może wstrzykiwać instrukcje SQL przez endpoint siatki spraw analitycznych, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do danych.

IBM Guardium Data Protection 12.2 zawiera podatność na wstrzyknięcie poleceń w poleceniu CLI create csr wildcard. Uprzywilejowany użytkownik CLI, po uwierzytelnieniu, może wstrzyknąć dowolne polecenia powłoki przez dane wejściowe aliasu, co prowadzi do wykonania poleceń z uprawnieniami roota.

IBM Guardium Data Protection 12.2 zawiera podatność na wstrzyknięcie SQL w komponencie New Query Builder REST Processor. Użytkownik z niskimi uprawnieniami, po uwierzytelnieniu, może wstrzykiwać instrukcje SQL przez endpoint REST newQueryBuilder, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do danych.

IBM Guardium Data Protection 12.2 zawiera podatność na wstrzyknięcie SQL w komponencie Load Balancer Groups. Nieuwierzytelniony użytkownik może wstrzykiwać instrukcje SQL przez endpoint Load Balancer Servlet, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do danych.

W bibliotece libsmpp35 w wersjach od 0.1.0 do 1.8.0 występuje błąd odczytu poza granicami pamięci w funkcji smpp34_unpack() poprzez kontrolowane przez atakującego pakiety SMPP PDU. Prowadzi to do uszkodzenia pamięci.

pg_partman to rozszerzenie PostgreSQL zarządzające tabelami partycjonowanymi. W wersjach przed 5.5.0 funkcje drop_partition_id() i drop_partition_time() używają part_config.retention_schema jako celu dla ALTER TABLE SET SCHEMA i akceptują dowolną niepustą nazwę schematu. Rola z dostępem partman_user może wybrać schemat docelowy, w którym nie ma normalnego uprawnienia CREATE, a proces w tle wykonuje przeniesienie z uprawnieniami pg_partman_bgw.role, domyślnie superużytkownika PostgreSQL, omijając kontrolę autoryzacji.

pg_partman to rozszerzenie PostgreSQL zarządzające tabelami partycjonowanymi. W wersjach przed 5.5.0 funkcja inherit_template_properties() ręcznie otacza nazwy kolumn klucza głównego z pg_attribute.attname podwójnymi cudzysłowami bez escapowania osadzonych znaków cudzysłowu. partman_user będący właścicielem tabeli szablonu może utworzyć spreparowaną nazwę kolumny, która wychodzi poza wygenerowany identyfikator ALTER TABLE ADD PRIMARY KEY, gdy proces w tle stosuje klucz do partycji potomnej.

pg_partman to rozszerzenie PostgreSQL zarządzające tabelami partycjonowanymi. W wersjach przed 5.5.0, gdy zainstalowany jest pg_jobmon i part_config.jobmon ma wartość true, procedury obsługi wyjątków w wielu funkcjach pg_partman umieszczają p_parent_table dosłownie w literale SQL używanym do wywołania pg_jobmon.add_job(). partman_user może utworzyć nazwę tabeli nadrzędnej zawierającą apostrof, który kończy literał i wstrzykuje SQL, gdy uruchomiona zostanie dotknięta ścieżka wyjątku.

pg_partman to rozszerzenie PostgreSQL zarządzające tabelami partycjonowanymi. W wersjach przed 5.5.0 funkcja undo_partition() odczytuje part_config.time_encoder jako nieograniczony tekst i interpoluje go bez cytowania identyfikatora do dynamicznie wykonywanej instrukcji SELECT. Rola z dostępem partman_user może zapisać SQL zamiast nazwy funkcji, a SQL wykonuje się z uprawnieniami wywołującego undo_partition().

pg_partman to rozszerzenie PostgreSQL zarządzające tabelami partycjonowanymi. W wersjach przed 5.5.0 funkcje run_maintenance(), show_partitions(), show_partition_info(), undo_partition() i partition_data_time() interpolują zapisywalną wartość tekstową part_config.time_dncoder bez cytowania identyfikatora do dynamicznego SQL. Rola z udokumentowanymi uprawnieniami partman_user może zapisać SQL zamiast nazwy funkcji dekodera.

FluidSynth to syntezator programowy oparty na specyfikacjach SoundFont 2. Od wersji 2.5.0 do 2.5.6 natywny loader DLS przypisuje kontrolowane przez plik wartości wsmp.loop_start i wsmp.loop_length do próbek bez wywołania fluid_sample_validate() lub fluid_sample_sanitize_loop(). Spreparowany plik DLS może umieścić punkty pętli próbki poza buforem próbki, powodując odczyty poza zakresem podczas renderowania dźwięku.

FluidSynth od wersji 2.2.4 do 2.5.6 zawiera podatność związaną z konfiguracją synth.midi-channels powyżej 16, która pozwala na odczyty i zapisy poza zakresem pamięci w strukturze _fluid_player_t::channel_isplaying. Może to prowadzić do niezdefiniowanego zachowania i naruszenia poufności, integralności lub dostępności. Problem został naprawiony w wersji 2.5.6.