Katalog podatności CVE

Aplikacja SmartLife dynamicznie generuje parametry uwierzytelniania w procesie wykonawczym. Atakujący, używając tych parametrów, może bezpośrednio wywołać interfejs /account/verify.serv, aby uzyskać prawdziwy identyfikator konta dla zarejestrowanego adresu e-mail. Podszywając się pod dane uwierzytelniające aplikacji wraz z identyfikatorem konta, może zresetować hasło docelowego konta.

Podatność w SourceCodester Online Reviewer Management System 1.0 dotyczy nieznanego przetwarzania w pliku /reviewer_0/admins/assessments/course/btn_functions.php. Manipulacja argumentem Course prowadzi do wstrzyknięcia SQL. Atak może być wykonany zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny.

Exim w wersjach przed 4.100.1, gdy używany jest Proxy-Protocol z serwerem proxy kontrolowanym przez atakującego, pozwala na odczyt niezainicjalizowanych danych ze stosu pamięci.

Exim w wersjach przed 4.100.1, gdy używany jest Proxy-Protocol z serwerem proxy kontrolowanym przez atakującego, zawiera błąd zapisu poza granicami bufora.

Mistral Vibe w wersjach przed 2.25.5 zawiera podatność umożliwiającą zdalne wykonanie kodu w procesie tworzenia worktree, który wykonuje hooki git przed walidacją zaufania. Atakujący może dostarczyć repozytorium ze spreparowanym hookiem post-checkout, który wykonuje dowolne polecenia powłoki z uprawnieniami użytkownika uruchamiającego Vibe.

Gopeed do wersji 2.0.0-beta.3 zawiera podatność path traversal w procesie rozpakowywania archiwów, która pozwala atakującym na zapis dowolnych plików poza katalogiem docelowym. Atakujący mogą tworzyć złośliwe archiwa z wpisami zawierającymi sekwencje przejścia katalogowego, omijając walidację, co umożliwia zapis plików, gdy użytkownicy pobierają i rozpakowują archiwa z włączoną opcją AutoExtract.

Argo Workflows w wersjach od 4.1.0 do 4.1.3 zawiera podatność polegającą na obejściu autoryzacji w funkcji ListArchivedWorkflows, która nie stosuje przeglądu dostępu na poziomie klastra, gdy selektor pola metadata.namespace używa operatora NotEquals. Atakujący z uprawnieniami do listowania w zakresie przestrzeni nazw mogą użyć zanegowanego selektora pola przestrzeni nazw, aby uzyskać dostęp do zarchiwizowanych przepływów pracy ze wszystkich innych przestrzeni nazw, ujawniając argumenty specyfikacji, wartości parametrów i adnotacje.

Expat przed wersją 2.8.5 nie sprawdza, czy wysoki surrogat w danych wejściowych UTF-16 jest poprzedzony niskim surrogatem, co pozwala na akceptację nieprawidłowych sekwencji UTF-16. Atakujący mogą dostarczyć XML zakodowany w UTF-16 zawierający pojedyncze wysokie surrogaty, które konsumują następną jednostkę kodu, powodując przekazanie niesparowanych surrogatów do aplikacji zbudowanych z XML_UNICODE oraz ciche zastępowanie znaków wejściowych w innych kompilacjach.

Pod::Text w wersjach przed 6.1.1 dla Perla pozwala na wyczerpanie CPU i pamięci podczas formatowania dokumentu POD, w którym zagnieżdżenie =over zwiększa margines do szerokości wyjściowej. Każde =over dodaje wcięcie do marginesu, które wrap() odejmuje od szerokości wyjściowej, aby uzyskać dostępną przestrzeń na tekst. Gdy ta przestrzeń osiągnie zero, podstawienie dzielące wiersze dopasowuje pusty łańcuch, a pętla nie zużywa danych wejściowych, jednocześnie dodając wypełnienie marginesu w każdej iteracji. Formatowanie dostarczonego przez atakującego dokumentu POD nigdy się nie kończy, a wyjście rośnie aż do wyczerpania pamięci.

Wtyczka YS LeadGen dla WordPressa w wersjach do 2.1.4 włącznie jest podatna na ujawnienie danych wrażliwych. Akcja AJAX 'ysleadgen_get_captured_data' jest dostępna dla nieuwierzytelnionych użytkowników, co pozwala na odczyt wszystkich danych z formularzy, w tym danych osobowych (imiona, adresy e-mail, treści wiadomości).

Wtyczka ProfilePress dla WordPressa w wersjach do 4.17.2 włącznie jest podatna na wykonanie dowolnych shortcode'ów. Wynika to z braku właściwej walidacji wartości przed uruchomieniem do_shortcode, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom z rolą subskrybenta i wyższą na wykonywanie dowolnych shortcode'ów.

Wtyczka The Welcomizer dla WordPressa w wersjach do 2.8.1 włącznie jest podatna na zdalne wykonanie kodu (RCE). Brak kontroli uprawnień w akcji AJAX 'twiz_ajax_callback' (handler 'savesection') w połączeniu z użyciem eval() do wykonania kodu dostarczonego przez użytkownika pozwala uwierzytelnionym użytkownikom z rolą subskrybenta i wyższą na wstrzyknięcie dowolnego kodu PHP.

Wtyczka Quill Forms dla WordPressa w wersjach do 5.7.1 włącznie jest podatna na trwałe skryptowanie krzyżowe (Stored XSS) poprzez wartość 'Other' w pytaniu wielokrotnego wyboru. Niewystarczająca sanityzacja danych wejściowych i ucieczka danych wyjściowych pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na wstrzyknięcie dowolnych skryptów, które wykonają się w widoku wyników w panelu administratora.

Wtyczka MgoSync dla WordPressa przed wersją 2.1.7 nie ma kontroli autoryzacji na jednym ze swoich endpointów REST API. Pozwala to nieuwierzytelnionym użytkownikom na pobranie przechowywanych poświadczeń API WooCommerce, w tym klucza konsumenta i sekretu z uprawnieniami odczytu/zapisu, z skonfigurowanej strony.

Wtyczka VikRentItems Flexible Rental Management System dla WordPressa przed wersją 1.2.4 nie dezynfekuje i nie escapuje niektórych parametrów przed użyciem ich w zapytaniach SQL, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom na przeprowadzanie ataków SQL injection.

Wtyczka Master Blocks dla WordPressa przed wersją 1.5.0 nie posiada autoryzacji na jednej ze swoich tras REST, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom na aktualizację jej ustawień, w tym wartości, która jest wypisywana bez escapowania w panelu administracyjnym, prowadząc do Stored XSS wykonującego się w sesji każdego administratora odwiedzającego stronę wp-admin.

Wtyczka UsersWP dla WordPressa przed wersją 1.5.10 nie weryfikuje, czy dostawca logowania społecznościowego potwierdził posiadanie adresu e-mail przed użyciem go do rozpoznania istniejącego konta, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym zalogować się jako dowolny użytkownik, w tym administrator, jeśli mogą potwierdzić jego adres e-mail przez własne konto u dostawcy.

Wtyczka Ultimate Member dla WordPressa przed wersją 2.13.1 nie escapuje wartości pochodzącej z nazw profili dostarczanych przez użytkownika przed wypisaniem jej w tytule strony i dekoduje encje HTML po tym, jak jej własna sanityzacja już została wykonana, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym, którzy zarejestrują konto, na przechowywanie JavaScriptu, który wykona się, gdy jakikolwiek odwiedzający, w tym administrator, zobaczy ich profil.

Wtyczka Unbounce Landing Pages dla WordPressa przed wersją 1.1.5 nie przeprowadza żadnej kontroli autoryzacji podczas aktualizacji konfiguracji, na której opiera się jej proxy front-end, co pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi, takiemu jak subskrybent, na skierowanie tego proxy na kontrolowany przez siebie host i serwowanie dowolnych treści z własnego origin witryny.

Wtyczka Estatik Real Estate Plugin dla WordPressa przed wersją 4.3.5 nie dezynfekuje i nie escapuje kilku wartości zdekodowanych z parametru żądania przed odzwierciedleniem ich w nieuwierzytelnionej odpowiedzi AJAX, co prowadzi do Reflected Cross-Site Scripting.