Katalog podatności CVE

Podatność w autodns.pl dla AutoDNS przed wersją 0.0.4 związana jest z nazwami domen, które nie są w pełni kwalifikowane. Może to prowadzić do problemów z rozpoznawaniem nazw domen.

Podatność CVE-2001-1374 dotyczy programu expect w wersji przed 5.32, który przeszukuje katalog /var/tmp w poszukiwaniu bibliotek przed innymi katalogami. Może to umożliwić lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień roota poprzez złośliwą bibliotekę, do której dostęp ma mkpasswd.

Podatność w mkacct w systemie HP-UX 11.04 działającym na systemie Virtualvault Operating System (VVOS) 4.0 i 4.5 umożliwia atakującym podniesienie uprawnień.

Funkcja checkAccess w PHPSlice w wersji 0.1.4 oraz we wszystkich wersjach od 0.1.1 do 0.1.6 nie weryfikuje poprawnie poziomu dostępu administracyjnego, co może umożliwić zdalnym atakującym uzyskanie uprawnień.

Podatność w serwerze nPULSE przed wersją 0.53p4 może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu lub innych problemów z bezpieczeństwem. Użytkownicy powinni być świadomi potencjalnych zagrożeń związanych z tą wersją oprogramowania.

Podatność w phpWebSite przed wersją 0.7.9 związana z uruchamianiem wielu instancji w tej samej domenie, co może umożliwić atakującym uzyskanie uprawnień administracyjnych.

Squid w wersjach przed 2.3STABLE5 w trybie akceleratora HTTP nie włącza list kontroli dostępu (ACL) przy użyciu ustawień httpd_accel_host i http_accel_with_proxy off. To pozwala atakującym na ominięcie ACL i przeprowadzenie nieautoryzowanych działań, takich jak skanowanie portów.

xman pozwala lokalnym użytkownikom na uzyskanie podwyższonych uprawnień poprzez modyfikację zmiennej MANPATH, aby wskazywała na stronę podręcznika, której nazwa pliku zawiera metaznaki powłoki.

Docview w wersjach przed 1.0-15 umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń za pomocą metaznaków powłoki, które są przetwarzane podczas konwersji strony man na stronę internetową.

Podatność na przejście do katalogu w Un-CGI w wersji 1.9 i wcześniejszych umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez użycie sekwencji .. (kropka kropka) w formularzu HTML.

W podatności CVE-2001-0974 występują luki związane z formatowaniem ciągów w serwerze Oracle Internet Directory (LDAP) w wersjach 2.1.1.x i 3.0.1. Umożliwia to zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu, co zostało udowodnione przez zestaw testowy PROTOS LDAPv3.

Podatność w systemie logowania w HP-UX 11.00, 11.11 i 10.20 umożliwia użytkownikom z ograniczonym dostępem ominięcie niektórych kontroli bezpieczeństwa i uzyskanie wyższych uprawnień.

Un-CGI w wersji 1.9 i wcześniejszych nie weryfikuje, czy skrypt CGI ma ustawione bity wykonawcze przed jego uruchomieniem. To pozwala zdalnym atakującym na wykonywanie dowolnych poleceń, kierując Un-CGI do dokumentu, który zaczyna się od '#!' oraz nazwy żądanego programu.

Przepełnienie bufora w pliku print-rx.c w tcpdump 3.x (prawdopodobnie 3.6x) umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez pakiety AFS RPC o nieprawidłowych długościach, co wywołuje błąd związany z podpisywaniem liczb całkowitych.

Przepełnienie bufora w Teamware Office Enterprise Directory umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii usługi (crash) oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu, co zostało udowodnione przez zestaw testowy PROTOS LDAPv3.

Menedżer zadań w systemie Windows 2000 nie pozwala lokalnym użytkownikom na zakończenie procesów o nazwach z wielkimi literami, takich jak winlogon.exe, csrss.exe, smss.exe i services.exe. To może umożliwić lokalnym użytkownikom instalację koni trojańskich, które nie mogą być zatrzymane przez Menedżera zadań.

iPlanet Directory Server w wersji 4.1.4 i wcześniejszych (LDAP) umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii (denial of service) oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez nieprawidłową długość pól BER, co zostało udowodnione przez zestaw testowy PROTOS LDAPv3.

Serwery Critical Path InJoin Directory oraz LiveContent Directory są podatne na ataki zdalne, które mogą prowadzić do awarii usługi (denial of service) oraz potencjalnego wykonania dowolnego kodu. Problem ten wynika z nieprawidłowych kodowań BER, co zostało udowodnione przez zestaw testowy PROTOS LDAPv3.

Wersje iPlanet Directory Server 4.1.4 i wcześniejsze zawierają podatność na przepełnienie bufora w protokole LDAP, co pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie awarii serwera oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu. Podatność została zademonstrowana przez zestaw testowy PROTOS LDAPv3.

W systemach Critical Path (1) InJoin Directory Server oraz (2) LiveContent Directory występują przepełnienia bufora, które mogą być wykorzystane przez zdalnych atakujących do spowodowania awarii (denial of service) oraz potencjalnego wykonania dowolnego kodu, co zostało udowodnione przez zestaw testowy PROTOS LDAPv3.