Katalog podatności CVE

W aplikacji ClawHub (openclaw/clawhub) występuje podatność typu server-side request forgery (SSRF) w pobieraniu obrazów w publicznym podglądzie profilu. Podgląd przyjmuje dostarczony przez użytkownika URL obrazu i sprawdza tekstową nazwę hosta względem wzorców adresów prywatnych, ale nie waliduje ani nie przypina rozwiązanego adresu docelowego, więc publicznie wyglądająca nazwa hosta może rozwiązać się na adres wewnętrzny lub zmienić rozwiązywanie między walidacją a połączeniem (DNS rebinding).

Aplikacja ClawHub (openclaw/clawhub) nie wiąże anonimowych żądań HTTP API z zaufaną tożsamością wywołującego, więc wszystkie bezpośrednie anonimowe żądania API dzielą jeden domyślny limit quota. Zdalny, nieuwierzytelniony wywołujący może wyczerpać ten współdzielony limit i tym samym odmówić lub pogorszyć dostęp do API dla niezwiązanych odwiedzających. Dodatkowo, gdy opcja TRUST_FORWARDED_IPS jest włączona bez uwierzytelnionego edge/proxy, klienci mogą dostarczać dowolne nagłówki forwarded IP, aby wybierać tożsamości quota i omijać ograniczanie szybkości.

W projekcie mathurvishal CloudClassroom-PHP-Project do wersji 5dadec098bfbbf3300d60c3494db3fb95b66e7be zidentyfikowano słabość. Dotyczy ona nieznanej funkcji w pliku updatequery.php. Manipulacja argumentem queryx może prowadzić do cross site scripting. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit został publicznie udostępniony.

W projekcie mathurvishal CloudClassroom-PHP-Project do wersji 5dadec098bfbbf3300d60c3494db3fb95b66e7be wykryto podatność na iniekcję SQL w pliku /updateguest.php. Manipulacja argumentami gname/editassid umożliwia zdalne przeprowadzenie ataku. Exploit jest publicznie dostępny.

Wtyczka Testimonials Widget do WordPressa do wersji 4.0.4 nie waliduje adresu URL podanego przez użytkownika przed pobraniem go po stronie serwera i zapisaniem odpowiedzi jako publicznego pliku. Pozwala to nieuwierzytelnionym użytkownikom na zmuszenie serwera do wysyłania żądań do wewnętrznych usług i odczytywania odpowiedzi.

Wtyczka Optimole do WordPressa przed wersją 4.2.13 nie escapuje nierozpoznanych atrybutów bloku odtwarzacza wideo przed wyrenderowaniem ich na elemencie opakowującym. Użytkownicy z rolą Autora i wyższą mogą przechowywać atrybuty obsługi zdarzeń, które wykonują skrypty w przeglądarce każdego użytkownika, np. administratora, który przegląda post.

Wtyczka WordPress WP Delicious przed wersją 1.10.8 nie waliduje ani nie escapuje nazwy znacznika HTML pochodzącej z danych bloku przepisu dostarczonych przez użytkownika przed wyrenderowaniem jej na froncie. Umożliwia to użytkownikom z rolą Contributor i wyższą wstrzyknięcie dowolnych znaczników HTML, w tym znaczników script, które wykonują się przy wyświetleniu strony przepisu.

Wtyczka WordPress Bluff Post do wersji 1.1.1 włącznie nie sanityzuje ani nie escapuje parametrów przed użyciem ich jako identyfikatorów w zapytaniu SQL. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym dołączenie dodatkowego kodu SQL i wyodrębnienie poufnych informacji z bazy danych.

Wtyczka WordPress wp-review-slider-pro przed wersją 12.7.12 nie sanityzuje wartości przechowywanej przez jeden z jej handlerów AJAX, który nie ma sprawdzenia uprawnień, przed użyciem jej w zapytaniu SQL. Umożliwia to każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi, np. subskrybentowi, przeprowadzenie ataku SQL injection, którego wyniki są następnie zwracane nieuwierzytelnionym odwiedzającym.

Wtyczka WordPress File Manager przed wersją 8.0.5 nie blokuje nieuwierzytelnionym użytkownikom pobierania archiwów kopii zapasowych bazy danych, a w niektórych przypadkach zapisuje je pod stałą nazwą pliku. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym pobranie pełnego zrzutu bazy danych, w tym adresów e-mail i hashy haseł wszystkich użytkowników, na serwerach, które nie stosują pliku .htaccess katalogu.

Wtyczka WordPress Team Members w wersji przed 9.3 nie wykonuje żadnej kontroli autoryzacji ani widoczności w nieuwierzytelnionej akcji AJAX, która zwraca pełne rekordy członków zespołu po ID. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym wyliczanie i ujawnianie danych, w tym adresów e-mail i numerów telefonów, członków zespołu, których administrator nie opublikował publicznie.

Wtyczka Automatic.css dla WordPressa jest podatna na przechowywany atak XSS przez REQUEST_URI w wersji 4.0.0 z powodu niedostatecznej sanityzacji wejścia i braku escapowania wyjścia. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym wstrzyknięcie dowolnych skryptów, które wykonają się, gdy administrator odwiedzi stronę ustawień dziennika aktywności.

OpenClaw przed wersją 2026.7.1 zawiera podatność na obejście autoryzacji w poleceniu eksportu diagnostyki, która pozwala nadawcom niebędącym właścicielami na dostęp do pakietów diagnostycznych hosta przeznaczonych tylko dla właścicieli. Atakujący mogą żądać i otrzymywać szczegóły diagnostyczne dotyczące hosta, konfiguracji, środowiska uruchomieniowego i połączonych usług.

OpenClaw przed wersją 2026.7.1 zawiera podatność na obejście autoryzacji w punkcie końcowym /export-trajectory, która pozwala nadawcom niebędącym właścicielami na żądanie i otrzymywanie pakietów trajektorii przeznaczonych tylko dla właścicieli. Atakujący mogą uzyskać dostęp do promptów, wiadomości modeli, schematów narzędzi, zdarzeń środowiska uruchomieniowego i metadanych ścieżek lokalnych z dotkniętych sesji.

OpenClaw (pakiet npm `openclaw`) przed wersją 2026.7.1 nie egzekwuje udokumentowanego wymogu właściciela dla trwałych zmian polityki `/activation` w kanałach grupowych. Autoryzowany nadawca niebędący właścicielem może zmienić, czy agent wymaga aktywacji przez wzmiankę, co powoduje, że agent odpowiada szerzej w grupie (narażając swoje odpowiedzi na dodatkowy ruch grupowy) lub tłumi oczekiwane zachowanie aktywacji, dopóki właściciel nie przywróci ustawień.

OpenClaw to brama agentowa dystrybuowana przez npm. W wersjach >= 2026.4.10 i < 2026.7.1 trwałe mutacje snu pamięci pomijają sprawdzenia uprawnień właściciela. Autoryzowany, ale niebędący właścicielem nadawca zewnętrznego kanału może wydać trwałe polecenia '/dreaming on' i '/dreaming off', aby włączyć lub wyłączyć zachowanie snu Memory Core bramy, wyłączając przetwarzanie pamięci w tle lub ponownie włączając trwałe promowanie pamięci, gdy właściciel oczekiwał, że pozostanie wyłączone; praktyczny wpływ na poufność, integralność i dostępność zależy od przechowywanego materiału konwersacji i późniejszego użycia pamięci.

OpenClaw to brama agentowa dystrybuowana przez npm. W wersjach przed 2026.7.1 globalne przełączniki Active Memory mogły pomijać sprawdzenia właściciela. Autoryzowany nadawca zewnętrznego kanału niebędący właścicielem mógł trwale włączyć lub wyłączyć Active Memory dla bramy, wyłączając przywoływanie pamięci dla przyszłych sesji lub ponownie włączając globalne przywoływanie, gdy właściciel oczekiwał, że pozostanie wyłączone. Problem dotyczy tylko trwałych globalnych mutacji włącz/wyłącz; kontrola na poziomie sesji i status tylko do odczytu pozostają zgodne z istniejącą polityką poleceń.

OpenClaw przed wersją 2026.7.1 zawiera podatność na obejście autoryzacji w poleceniu /voice set, która pozwala nadawcom zewnętrznych kanałów niebędącym właścicielami na trwałe zapisywanie konfiguracji głosu bramy. Atakujący z dostępem do poleceń mogą zmienić głos używany w odpowiedziach Talk dla skonfigurowanego dostawcy, wpływając na integralność konfiguracji bez ujawniania poświadczeń ani przyznawania dodatkowych możliwości hosta.

OpenClaw to środowisko uruchomieniowe agenta dystrybuowane przez npm. W wersjach >= 2026.2.26 i < 2026.7.1 analiza poleceń PowerShell na hostach Windows działających w trybie listy dozwolonych exec mogła zatwierdzić dokładny plik wykonywalny rozwiązany z PATH, ale następnie wykonać plik wykonywalny o tej samej nazwie znajdujący się w katalogu roboczym. Jeśli treść o niższym zaufaniu może umieścić plik wykonywalny z zatwierdzoną nazwą bazową w katalogu roboczym agenta i skierować zatwierdzone polecenie PowerShell używające gołej nazwy pliku wykonywalnego, OpenClaw może uruchomić plik z katalogu roboczego zamiast ścieżki z listy dozwolonych, wykonując dowolny kod z uprawnieniami bramy lub użytkownika hosta.

OpenClaw Discord przed wersją 2026.7.1 zawiera podatność na obejście autoryzacji w akcjach odczytu metadanych gildii, która pozwala nadawcom o niższym zaufaniu na pobieranie informacji wykluczonych przez listy dozwolonych kanałów. Atakujący mogą ominąć skonfigurowaną politykę docelową odczytu Discord, aby uzyskać dostęp do metadanych gildii z serwerów lub kanałów spoza listy dozwolonych operatora.