Katalog podatności CVE

Wtyczka WPeMatico RSS Feed Fetcher przed wersją 2.8.27 nie sprawdza uprawnień przed pobraniem adresu URL podanego przez użytkownika i wyrenderowaniem odpowiedzi. Umożliwia to użytkownikom z poziomem dostępu Contributor i wyższym wymuszenie na serwerze żądań do zasobów wyłącznie wewnętrznych oraz odczytanie odpowiedzi.

Wtyczka WPeMatico RSS Feed Fetcher przed wersją 2.8.27 nie weryfikuje, czy użytkownik uruchamiający kampanię kanału ma uprawnienia do publikowania treści lub przypisywania wpisów innemu kontu. Umożliwia to użytkownikom z poziomem dostępu Contributor i wyższym publikowanie wpisów na żywo oraz ustawienie dowolnego zarejestrowanego użytkownika, w tym administratora, jako autora wpisu.

Wtyczka WPeMatico RSS Feed Fetcher przed wersją 2.8.27 nie sprawdza uprawnień ani nie waliduje miejsca docelowego adresu URL kanału podanego przez użytkownika przed pobraniem go po stronie serwera. Umożliwia to użytkownikom z poziomem dostępu Contributor i wyższym wymuszenie na serwerze żądań do zasobów wyłącznie wewnętrznych oraz odczytanie odpowiedzi.

Wtyczka Online Scheduling and Appointment Booking System przed wersją 28.3 nie zapobiega deserializacji niezaufanych danych wejściowych oraz nie ogranicza prawidłowo uprzywilejowanej funkcji konserwacyjnej do administratorów. Umożliwia to użytkownikom posiadającym niestandardową uprawnienie do zarządzania rezerwacjami (które administrator musi jawnie przypisać) wstrzykiwanie dowolnych obiektów PHP, nadpisywanie uprzywilejowanych opcji witryny oraz odczyt przechowywanych sekretów integracji.

Wtyczka EmbedPress przed wersją 4.6.7 nie escapuje jednego ze swoich atrybutów bloku przed wyświetleniem go wewnątrz atrybutu HTML. Może to umożliwić użytkownikom z rolą Contributor i wyższą przeprowadzanie ataków Stored Cross-Site Scripting przeciwko użytkownikom o wyższych uprawnieniach przeglądającym wpis.

Wtyczka WebFacing™ przed wersją 5.4 nie ogranicza dostępu do jednego ze swoich dołączonych skryptów oraz nie waliduje ścieżki podanej przez użytkownika przed użyciem jej do dołączenia lokalnego pliku. Umożliwia to nieuwierzytelnionym użytkownikom przeprowadzenie ataku Local File Inclusion.

Wtyczka WordPress UpdraftPlus: WP Backup & Migration Plugin w wersjach przed 1.26.8 oraz przed 2.26.8.26 nie sprawdza uprawnień w procedurze, która wyświetla zapisane ustawienia zdalnej pamięci masowej na stronach administracyjnych, gdy witryna znajduje się w określonym stanie po migracji. W efekcie każdy zalogowany użytkownik, nawet o roli subskrybenta, może odczytać dane uwierzytelniające skonfigurowanych miejsc docelowych kopii zapasowych, takie jak hasła i klucze tajne.

Heym w wersjach 0.0.90 i wcześniejszych zawiera dwie luki w zabezpieczeniach egress SSRF, obie naprawione w app/services/ssrf_guard.py w wersji 0.0.91. Po pierwsze, loader obrazów LLM (_load_image_bytes) pobierał kontrolowane przez wywołującego adresy URL HTTP/HTTPS za pomocą zwykłego httpx.get, stosując tylko sprawdzenie schematu i omijając klienta HTTP z przypiętym egress. Po drugie, _is_public_address odpakowywał tylko adresy IPv6 mapowane na IPv4, więc formy przejściowe IPv6 — prefiks NAT64 64:ff9b::/96, przestarzałe adresy IPv4-compatible ::x.x.x.x oraz 6to4 (2002::/16) — mogły przenosić adresy loopback, RFC1918, link-local lub cloud-metadata IPv4 poza walidację URL i przypięcie IP przy połączeniu.

Platforma automatyzacji przepływów pracy heym przed wersją 0.0.91 przechowuje i zwraca wiele sekretów w postaci zwykłego tekstu, w tym wartości nagłówków webhook, klucze API MCP, tokeny sesji portalu, tokeny JWT wykonań, tokeny interakcji Discord oraz zmienne globalne. Użytkownik z dostępem do odczytu przepływu pracy, członek zespołu lub osoba mająca dostęp do bazy danych, kopii zapasowej lub logów może odzyskać te sekrety i wykorzystać je do wykonywania przepływów pracy lub podszywania się pod właściciela sekretu.

heym przed wersją 0.0.105 nie stosuje zabezpieczeń egress do usług integracyjnych, które używają adresów bazowych dostarczanych z poświadczeniami, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na obejście ochrony SSRF. Atakujący mogą skonfigurować poświadczenia wskazujące na adresy loopback, prywatne lub metadane chmury i odczytać odpowiedzi wewnętrznych usług zwracane jako wynik węzła przepływu pracy.

heym przed wersją 0.0.105 nie uwzględnia wyniku wyszukiwania autoryzacji poświadczeń w węźle Redis. Gdy _get_accessible_credential zwraca None, węzeł traktuje to jako pustą konfigurację i łączy się z localhost:6379 bez hasła, wykonując żądaną operację. Uwierzytelniony autor przepływu pracy, podając identyfikator poświadczenia, którego nie posiada lub które zostało usunięte, uzyskuje połączenie odczytu/zapisu z Redisem na interfejsie loopback.

Heym przed wersją 0.0.106 zawiera podatność na eksfiltrację poświadczeń w punkcie końcowym POST /api/credentials/test, która pozwala współpracownikom z dostępem do współdzielonych poświadczeń na wyeksfiltrowanie sekretu właściciela poświadczeń. Atakujący mogą nadpisać docelowy URL w parametrze config, aby serwer wysyłał odszyfrowane sekrety uwierzytelniające do kontrolowanych przez atakującego punktów końcowych.

heym przed wersją 0.0.109 zawiera podatność na SSRF w węzłach Slack, Discord i Crawler. Węzły te wysyłają żądania HTTP do adresów URL pochodzących z poświadczeń użytkownika (webhook_url / flaresolverr_url) za pomocą niechronionego klienta HTTP, omijając zabezpieczenia egress. Każdy zarejestrowany użytkownik może utworzyć poświadczenie wskazujące na wewnętrzny adres i wykonać przepływ pracy, powodując dostęp do punktów końcowych loopback, prywatnych, link-local lub metadanych chmury i zwrócenie pełnej treści odpowiedzi w wyniku węzła.

AzuraCast przed wersją 0.23.6 zawiera brak sprawdzenia uprawnień w punkcie końcowym GET /api/station/{station_id}/file/{id}/play, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na pobieranie plików multimedialnych z dowolnej stacji. Atakujący mogą enumerować pliki za pomocą sekwencyjnych identyfikatorów i eksfiltrować całą bibliotekę multimediów stacji, do których nie mają uprawnień.

AzuraCast przed wersją 0.23.6 nie stosuje middleware RequireInternalConnection na punkcie końcowym API Liquidsoap i błędnie wyprowadza flagę AutoDJ z obecności nagłówka, a nie z jego zweryfikowanej wartości. Użytkownicy z uprawnieniem View station mogą wstrzykiwać dowolne metadane now-playing, zakłócać transmisje na żywo i ujawniać ścieżki systemu plików.

W AzuraCast przed wersją 0.23.8 publiczny punkt końcowy pobierania On-Demand nie weryfikuje kontroli dostępu na poziomie playlisty, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom na pobieranie plików multimedialnych wykluczonych z playlist z włączonym On-Demand. Atakujący mogą ominąć zamierzone ograniczenia dostępu, bezpośrednio żądając mediów za pomocą prawidłowych identyfikatorów, ujawniając prywatne lub zastrzeżone treści audio.

Contrast do wersji 1.20.0 zawiera podatność na panikę w funkcji ciphertextContainer.UnmarshalJSON punktu końcowego transit-engine, która nie sprawdza długości odszyfrowanego tekstu przed wycięciem. Uwierzytelnione obciążenie z ważnym certyfikatem mesh może wywołać panikę w czasie wykonywania, przesyłając krótki base64-encoded ciphertext, powodując spam w logach i błędy żądań bez awarii procesu.

Moduł uwierzytelniania Digest w http4k (org.http4k:http4k-security-digest) przed wersjami 6.48.0.0, 5.42.0.0 i 4.51.0.0 domyślnie ustawia parametr nonceVerifier w ServerFilters.DigestAuth i DigestAuthProvider na { true }, więc każdy nonce jest akceptowany niezależnie od jego wartości, wieku lub wcześniejszego użycia. Aplikacje korzystające z tego domyślnego ustawienia nie mają ochrony przed powtórzeniem ataku na uwierzytelnianie Digest: atakujący, który przechwyci prawidłową odpowiedź 'Authorization: Digest' (np. obserwując ruch sieciowy lub czytając logi), może ją powtarzać w nieskończoność przeciwko temu samemu chronionemu zasobowi.

Podatność w routerze Edimax BR-6428nC w wersji 1.16 dotyczy nieznanej funkcji w pliku /goform/formWizSurvey komponentu Wireless Wizard Handler. Manipulacja argumentami interface1/interface2 prowadzi do przepełnienia bufora na stosie. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.

http4k (artefakt Maven org.http4k:http4k-core) przed wersjami 6.48.0.0, 5.42.0.0 i 4.51.0.0 zawiera BasicCookieStorage, który nie egzekwuje zasad zakresu RFC 6265 dla domeny, ścieżki i atrybutów Secure. Gdy jedna instancja BasicCookieStorage jest używana do komunikacji z więcej niż jednym origin lub schematem, ciasteczka zapisane dla jednego origin mogą być wysyłane do innych, a ciasteczka oznaczone jako Secure mogą być wysyłane przez zwykły HTTP, co może ujawnić ciasteczka sesji lub inne wrażliwe dane nieautoryzowanym hostom lub obserwatorom sieci.