Katalog podatności CVE

Wasmtime w wersjach przed 36.0.17, 37.0.0–48.0.4 oraz 49.0.0–49.0.2 zawiera podatność na ujawnienie informacji w implementacji WASIp1 fd_readdir, która kopiuje niezainicjalizowane wypełnienie struktury do pamięci gościa. Goście z preotwartym katalogiem mogą listować wpisy, otrzymując trzy bajty pozostałej pamięci stosu lub sterty hosta na wpis katalogu.

W Wasmtime w implementacji WASIp3 w wasmtime-wasi istnieje luka umożliwiająca gościom przerwanie procesu hosta Unix. Goście z dostępem do zapisywalnego wstępnie otwartego katalogu mogą wywołać set-times lub set-times-at z ujemnymi znacznikami czasu przed epoką, wywołując błąd asercji i awarię hosta.

Wasmtime w wersjach 39.0.0 przed 48.0.4 oraz 49.0.0 przed 49.0.2 zawiera przepełnienie bufora stosu, które pozwala złośliwym gościom zapisać około 16 KB na natywnym stosie poprzez niezwalidowane typy wyników asynchronicznych wywołań zwrotnych. Atakujący może dostarczyć komponenty z błędnie otypowanymi funkcjami callback component-model-async, aby nadpisać adresy powrotu, powodując awarię hosta lub ucieczkę z piaskownicy.

W Wasmtime istnieje luka niewłaściwej walidacji, która akceptuje komponenty, których moduły rdzeniowe importują tagi WebAssembly z podtypem oryginalnego typu. Złośliwi goście mogą błędnie typować ładunki obiektów wyjątków, uszkadzając stertę GC i powodując panikę Wasmtime, gdy włączona jest propozycja wyjątków.

W Wasmtime w implementacji wasi:http istnieje luka umożliwiająca gościom wywołanie paniki hosta. Goście mogą ustawić opcję żądania between-bytes-timeout na zero, co jest przekazywane bezpośrednio do API Tokio, które panikuje, powodując awarię osadzającego hosta.

W Wasmtime w metodzie write-zeroes w WASIp2 SinkOutputStream w wasmtime-wasi występuje nieograniczona alokacja pamięci. Złośliwy gość WebAssembly może żądać ogromnych zapisów wypełnionych zerami, wyczerpując pamięć hosta i powodując odmowę usługi.

W Wasmtime w adapterze poll_oneoff WASI preview 0 w wasmtime-wasi występuje luka odmowy usługi polegająca na wykonywaniu pracy O(n) na subskrypcję bez zużywania lub sprawdzania paliwa. Złośliwe moduły gościa mogą przekazać wiele subskrypcji, wymuszając długotrwałe obliczenia hosta ignorujące skonfigurowane limity paliwa.

W Wasmtime występuje luka braku zakotwiczenia GC, która pozostawia referencje żywe w poprzek try_call bez zakotwiczenia podczas kompilacji modułów Wasm. Atakujący mogą dostarczyć moduły Wasm, których wywoływany kod wyzwala odśmiecanie, pozostawiając nieaktualne lub wiszące referencje powodujące uszkodzenie sterty GC lub nieprawidłowe wykonanie.

W Incus w funkcji sftpRecursivePullFile istnieje luka umożliwiająca dowolny zapis plików, pozwalająca złośliwemu incus-agentowi na wyjście poza katalog docelowy podczas incus file pull -r. Atakujący z uprawnieniami root w maszynie wirtualnej może zwrócić zduplikowane wpisy zgłoszone najpierw jako dowiązania symboliczne, a następnie jako pliki lub katalogi, zapisując pliki kontrolowane przez atakującego, takie jak /etc/shadow na hoście operatora.

Incus przed 6.0.7, 6.1.0 przed 7.0.2 oraz 7.1.0 przed 7.5.0 zawiera podatność na dowolny zapis plików, która pozwala złośliwym źródłom migracji zapisywać pliki hosta poprzez umieszczanie dowiązań symbolicznych w transferowanych wolumenach. Atakujący może spreparować strumienie rsync lub btrfs receive z dowiązaniem takim jak rootfs wskazującym na katalog główny hosta, zapisując pliki jako root i prowadząc do pełnego przejęcia hosta.

W Incus w wersjach 7.0.1–7.0.2 oraz 7.2.0–7.5.0 występuje obejście autoryzacji pozwalające klientom ograniczonym do projektu kopiować wolumeny poprzez pominięcie source.type. Atakujący może wysyłać spreparowane żądania POST do endpointu wolumenów z wybranym source.project, aby kopiować i czytać wolumeny, snapshoty i konfigurację innych projektów.

Incus 7.0.0 przed 7.0.2 oraz 7.1.0 przed 7.5.0 zawiera podatność na path traversal, która pozwala klientom mogącym tworzyć instancje zapisywać pliki na hoście. Wada wynika z niezwalidowanych nazw zależnych wolumenów niestandardowych w plikach index.yaml kopii zapasowych instancji. Atakujący może zaimportować spreparowaną kopię zapasową z sekwencjami ../ w nazwach zależnych wolumenów, aby utworzyć katalogi należące do roota z kontrolowaną zawartością, prowadząc do pełnego przejęcia hosta.

W Incus w wersjach 7.0.0–7.0.2 oraz 7.1.0–7.5.0 występuje błąd weryfikacji podpisu w wbudowanym serwerze S3, pozwalający posiadaczom presigned URL wstrzykiwać niepodpisane nagłówki x-amz-*. Atakujący może dodać niepodpisany nagłówek X-Amz-Copy-Source do presigned URL uploadu, aby skopiować inne obiekty bucketu na przyznany klucz i ujawnić ich zawartość oraz ETagi.

W Incus w punkcie końcowym GET /1.0/operations/{uuid} występuje luka braku autoryzacji, która pozwala klientom ograniczonym do projektu czytać operacje w innych projektach. Atakujący posiadający ograniczony certyfikat i znany UUID operacji może uzyskać wiersze poleceń, sekrety środowiskowe, sekrety websocket i tokeny zaufania.

Incus w wersjach od 7.3.0 przed 7.5.0 zawiera obejście ograniczeń projektu, które pozwala użytkownikom z ograniczonym dostępem ustawić opcję block.create_options poprzez operacje aktualizacji, kopiowania i przenoszenia woluminów. Atakujący może ustawić tę opcję na woluminie niestandardowym i wywołać kopiowanie lub przeniesienie na pulę formatującą, aby wstrzyknąć argumenty do mkfs uruchamianego jako root.

Incus w wersjach 6.0.3 przed 6.0.7, 6.6.0 przed 7.0.2 oraz 7.1.0 przed 7.5.0 zawiera podatność niewłaściwej autoryzacji, która pozwala ograniczonym klientom TLS odczytywać klucze bucketów storage w projekcie domyślnym. Atakujący może odpytywać endpointy kluczy bucketów, aby uzyskać klucze dostępu i sekretne klucze S3, a następnie czytać, modyfikować lub usuwać obiekty w tych bucketach.

Podatność w Incus pozwala użytkownikom projektów z ograniczeniami na obejście restrykcji poprzez użycie trybu migracji pull w żądaniach odświeżania klastra. Osoba atakująca z prawem do tworzenia instancji może wysłać żądanie odświeżenia migracji dla istniejącej instancji, zmuszając serwer do otwarcia wychodzących połączeń TLS websocket i sondowania osiągalnych usług.

OpenBao od 2.5.0 przed 2.6.2 nie egzekwuje ograniczenia allowed_ip_sans_cidr roli PKI na IP SAN pobranych z CSR, gdy włączone jest use_csr_sans. Uwierzytelnieni wywołujący z uprawnieniem sign mogą przesłać CSR z IP SAN spoza zakresu do pki/sign/<role> i uzyskać certyfikaty podpisane przez CA dla nieautoryzowanych adresów IP.

OpenBao od 2.3.0 przed 2.6.3 zawiera podatność na nieprawidłową autoryzację, która pozwala tokenom uprzywilejowanego namespace podrzędnego modyfikować rejestracje pluginów, ponieważ /v1/sys/plugins/catalog/* nie jest ograniczone do głównego namespace. Atakujący mogą usuwać istniejące rejestracje, tworzyć nieprawidłowe lub rejestrować zainstalowane pluginy przez sys/ mount namespace podrzędnego, powodując odmowę usługi.

Podatność nieprawidłowej autoryzacji w pamięci podręcznej polityk ACL OpenBao pozwala tokenom odwoływać się do polityk z dowolnych przestrzeni nazw przy użyciu specjalnie spreparowanych nazw polityk. Osoba atakująca posiadająca takie tokeny może uzyskać uprawnienia z pamięci podręcznej polityk w innych przestrzeniach nazw, w tym w przestrzeni root, i działać poza granicami przestrzeni nazw.