Katalog podatności CVE

Axios od wersji 1.16.1 do 1.20.0 w wyrażeniu regularnym RFC 2397 pozwala na ukośniki po obu stronach separatora typu mediów. Aplikacja przekazuje kontrolowany przez atakującego zniekształcony URL danych zawierający wiele ukośników i bez przecinka. Silnik wyrażeń regularnych JavaScript bada wiele miejsc separatora przed odrzuceniem URL. Nadmierne cofanie się może zablokować pętlę zdarzeń Node.js i spowodować odmowę usługi.

Axios od wersji 1.13.0 do 1.20.0 w Http2Sessions nie instaluje odpowiedniej obsługi błędów dla ClientHttp2Session podczas inicjalizacji lub ponownego użycia sesji HTTP/2. Żądanie używa httpVersion: 2, a ClientHttp2Session emituje błąd podczas inicjalizacji lub ponownego użycia sesji. Nieobsłużony błąd sesji wymyka się normalnej obsłudze odrzuceń Promise. Nieprzechwycony błąd może zakończyć proces Node.js i spowodować odmowę usługi.

Axios od wersji 1.13.0 do 1.20.0 w konfiguracji żądań HTTP/2 nie stosuje spójnie ustawień proxy i polityki rozwiązywania DNS dostarczonej przez wywołującego. Żądanie HTTPS używa httpVersion: 2 z jawnym config.proxy lub ustawieniami proxy pochodzącymi ze środowiska, lub polega na dostarczonej przez wywołującego polityce config.lookup. Ścieżka HTTP/2 może połączyć się bez skonfigurowanego zachowania proxy lub bez zastosowania polityki config.lookup przed http2.connect(). Żądania mogą ominąć zamierzoną trasę proxy lub politykę rozwiązywania DNS.

Wersje DBI dla Perla przed 1.654 niepoprawnie traktują wartości numeryczne jako łańcuchy znaków w FetchHashKeyName. Gdy FetchHashKeyName ma wartość całkowitą (IV) lub zmiennoprzecinkową (NV), wskaźnik łańcucha jest nieprawidłowy, a odczyt nazwy klucza powoduje błąd segmentacji.

Podatność na wstrzyknięcie poleceń systemu operacyjnego w diagnostycznym CLI WatchGuard AP pozwala uwierzytelnionemu administratorowi na wykonanie dowolnych poleceń systemu operacyjnego poprzez dostarczenie spreparowanych danych wejściowych.

W narzędziu kube-compare podczas przetwarzania ścieżki referencyjnej 'container://' wykonywany jest punkt wejścia niezaufanego obrazu kontenera zamiast jedynie wyodrębnienia danych z zatrzymanego kontenera. Zdalny atakujący może wykorzystać tę wadę do wykonania dowolnego kodu na stacji roboczej operatora. Jeśli demon Dockera wymaga podniesionych uprawnień, niezaufany kod może zostać wykonany z uprawnieniami roota.

Biblioteka XS::Parse::Infix w wersjach 0.40–0.49 dla Perla błędnie traktuje liczby jako referencje do tablicy. Funkcja opakowująca używa SvRV() zamiast SvROK(), przez co nie sprawdza poprawnie typu argumentu i może doprowadzić do segfaultu lub dereferencji kontrolowanego adresu. Aplikacja przetwarzająca dane wejściowe (np. z JSON) może pozwolić atakującemu na wykonanie kodu lub zawieszenie interpretera.

W serwerze MCP fast-mcp-telegram przed wersją 30.1 narzędzia send_message/send_message_to_phone akceptują pliki jako listę adresów URL http(s), które serwer pobiera i dołącza do wiadomości Telegram. Walidacja bezpieczeństwa URL (_validate_url_security) sprawdza tylko dosłowną nazwę hosta, ale nie rozwiązuje DNS, co pozwala na obejście zabezpieczeń i pobranie zasobów z adresów pętli zwrotnej, prywatnych lub link-local. Ponieważ pobrana treść jest zwracana atakującemu jako załącznik, jest to pełny SSRF z eksfiltracją danych.

W Network UPS Tools przed commitami 658b24e i 1aa31d1 skrypt GitHub Actions używany do przygotowywania archiwów NUT i aktualizacji statusów GitHub Checks oraz komentarzy PR był źle skonstruowany, mieszając kod działający z wyższymi uprawnieniami (token jednorazowy z uprawnieniami do zapisu) z niezaufanymi danymi wejściowymi (gałąź źródłowa PR). Złośliwy PR z forka mógł wyodrębnić wartość GITHUB_TOKEN, co mogło pozwolić na manipulację zawartością repozytorium, statusami commitów/checks lub komentarzami PR.

W Payy przed wersją 1.3.0, funkcja agg_agg przekazuje skompresowany strumień wiadomości z wewnętrznych dowodów do publicznej tablicy messages: [Field; 1000], ale nie sprawdza, czy nieużywana część tablicy jest zerowa. Zarejestrowany prover może zbudować ważny dowód agg_final dla zatwierdzonego bloku rollup, wstawiając dodatkową wiadomość burn po prawdziwych wiadomościach. RollupV1.verifyRollup() interpretuje to jako normalny burn i transferuje USDC z kontraktu rollup do atakującego. Jest to poważna awaria dźwięczności obwodu.

Unsloth Zoo w wersjach 2025.9.9 przed 2026.8.14, zaimplementowany w Unsloth 2025.9.9 do 2026.8.19, zawiera podatność na wstrzyknięcie kodu w ścieżce kompilacji ładowania modelu. Funkcja get_transformers_model_type() w hf_utils.py zbiera wartości model_type z zagnieżdżonych konfiguracji modeli bez egzekwowania listy dozwolonych znaków, co pozwala na nowe linie i dowolny kod Pythona. Atakujący może osadzić nową linię w zagnieżdżonej wartości model_type w złośliwym config.json, aby zakończyć wygenerowaną instrukcję importu i wykonać dowolny kod Pythona przez exec() w unsloth_compile_transformers(), osiągając zdalne wykonanie kodu jako użytkownik ładujący model.

W Rancher Manager zidentyfikowano podatność, w której agent Fleet zapisywał zasoby do klastrów podrzędnych, używając własnych poświadczeń cluster-admin zamiast ServiceAccount przypiętego do wdrożenia. Dotyczy to środowisk wielodostępnych, gdzie różni dzierżawcy współdzielą te same klastry podrzędne, co może prowadzić do nadpisania plików konfiguracyjnych. Problem dotyczy SUSE Rancher Fleet 0.16 przed 0.16.2, 0.15 przed 0.15.7 i 0.14 przed 0.14.11.

W SUSE Rancher 2.15 przed 2.15.2 występuje podatność polegająca na nieprawidłowym czyszczeniu poświadczeń podczas wylogowania. Zdalny atakujący może zachować poświadczenia dostępu nawet po wylogowaniu konta, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do systemu.

WarehousePG (WHPG) 7.x przed 7.6.0-WHPG jest dotknięty brakiem autoryzacji (CWE-862) w wbudowanych funkcjach serwerowych pg_file_write, pg_file_rename, pg_file_unlink i pg_logdir_ls. Funkcje te są wykonywalne przez każdą uwierzytelnioną rolę bazy danych bez wymaganego GRANT, ponieważ REVOKE zastosowany w contrib/adminpack nie został przeniesiony do rdzenia WHPG. Nie-superuser może tworzyć, nadpisywać, zmieniać nazwy i usuwać pliki w katalogach danych i logów oraz wyliczać nazwy plików logów. Może również dołączać dyrektywy konfiguracyjne do postgresql.auto.conf, co prowadzi do wykonania dowolnego kodu jako użytkownik postgres przy następnym restarcie lub przeładowaniu konfiguracji.

W SUSE Rancher Fleet odkryto problem autoryzacji między dzierżawcami. Podczas rejestracji klastra inicjowanej przez agenta, etykiety klastra dostarczone przez rejestrującego agenta, w tym etykiety z zastrzeżonej przestrzeni nazw management.cattle.io/, takie jak etykieta nazwy wyświetlanej klastra, były stosowane do wynikowego obiektu Cluster. Ponieważ Fleet rozwiązuje cele GitRepo i Bundle na podstawie tych etykiet, strona mogąca zarejestrować klaster w współdzielonej przestrzeni nazw Fleet workspace może spowodować, że jej klaster spełni reguły targetowania przeznaczone dla innego klastra. Problem dotyczy SUSE Rancher Fleet 0.16 przed 0.16.1, 0.15 przed 0.15.6, 0.14 przed 0.14.10, 0.13 przed 0.13.15, 0.12 przed 0.12.19 i starszych.

Dell Boot Optimized Server Storage (BOSS) w wersjach przed 2.2.13.2038 zawiera podatność związaną z interfejsem debugowania i testowania na chipie z nieprawidłową kontrolą dostępu w SMCU na kontrolerach 17G BOSS-N1. Nieuwierzytelniony atakujący z fizycznym dostępem może potencjalnie wykorzystać tę podatność, prowadząc do nieautoryzowanego dostępu.

Exam4 jest dotknięty podatnością na lokalną eskalację uprawnień w uprzywilejowanym pomocniku com.extegrity.LogTool, który komunikuje się z aplikacją przez XPC. Metoda [ConsoleLogHelper copyConsoleIntoFileFromStartDate:] wykonuje polecenie syslog z parametrami kontrolowanymi przez atakującego bez odpowiedniej sanityzacji, co umożliwia wstrzyknięcie poleceń. Udane wykorzystanie pozwala lokalnemu atakującemu na wykonanie dowolnych poleceń z uprawnieniami roota przez LaunchSynchronous.

Wykryto lukę bezpieczeństwa w Netcore NR289-GE 1.4.5102. Dotyczy ona nieznanej funkcji w pliku /bin/boa komponentu CGI Dispatcher. Manipulacja prowadzi do nieprawidłowego uwierzytelnienia. Atak może być inicjowany zdalnie. Exploit został opublikowany i może być wykorzystany do ataków. Sprzedawca został poinformowany, ale nie odpowiedział.

Nieprawidłowa autoryzacja w punkcie końcowym tworzenia niestandardowych woluminów magazynu w Canonical LXD w wersjach 5.0.0 i nowszych (naprawione w 5.0.10, 5.21.8 i 6.10) na Linuksie pozwala uwierzytelnionemu klientowi z uprawnieniami do tworzenia niestandardowych woluminów w projekcie na kopiowanie i odczyt dowolnego niestandardowego woluminu magazynu z dowolnego innego projektu na serwerze, w tym jego migawek i konfiguracji. Klient robi to za pomocą spreparowanego żądania, które ustawia source volume i source.project, ale pomija source.type.

Podatność na wstrzykiwanie kodu (Code Injection) w Logsign SIEM firmy Innotim Software, Telecommunications and Consultancy Trade Ltd. Co. Pozwala na wykonanie dowolnego kodu. Problem dotyczy wersji od 6.4.101 do przed 6.4.117.