Katalog podatności CVE

RPly do wersji 1.1.4 zawiera podatność nieprawidłowej walidacji indeksu tablicy w funkcji ply_read_header_property(), która akceptuje listę jako długość lub typ wartości właściwości listy. Atakujący może dostarczyć spreparowany plik PLY, który powoduje wywołanie procedury obsługi poza zakresem w ply_read_list_property(), co prowadzi do awarii parsowania ASCII lub uszkodzenia pamięci w parsowaniu binarnym.

Vvveb w wersjach 1.0.8.6 i wcześniejszych ma funkcje nextRestore() i nextBackup() w kontrolerze kopii zapasowych, które przyjmują parametr GET file i konkatenują go bezpośrednio do DIR_BACKUP bez wywołania sanitizeFileName(). Umożliwia to uwierzytelnionemu administratorowi odczyt dowolnych plików na serwerze oraz zapis zawartości zrzutu SQL w dowolnych lokalizacjach.

Wtyczka WordPress Profile Builder w wersjach od 4.0.0 do 4.0.4 nie wymusza weryfikacji reCAPTCHA na wszystkich ścieżkach przesyłania komentarzy. Umożliwia to uwierzytelnionym użytkownikom obejście ochrony antyspamowej skonfigurowanej przez administratora dla formularza komentarzy WordPress.

Klient WebSocket w bibliotece req_llm (agentjido) uruchamia WebSockex bez opcji TLS, przez co domyślnie łączy się z verify: :verify_none i nie weryfikuje certyfikatu serwera. Lista dozwolonych opcji odrzuca też wszelkie przekazane przez aplikację cacerts lub ssl_options, więc nie można włączyć weryfikacji. Ścieżki OpenAI Responses, Realtime i Codex wysyłają w nagłówku autoryzacji klucz API lub token OAuth, które atakujący w pozycji on-path może odczytać i zmodyfikować.

Biblioteka plug_crypto w Elixirze ujawnia poufne dane (m.in. secret key base) w logach aplikacji, gdy do funkcji publicznych przekazany zostanie argument niewłaściwego typu. Ponieważ walidacja typów odbywa się w guardach funkcji, błąd FunctionClauseError zawiera rzeczywiste wartości argumentów w górnej ramce stosu, a bloki rescue i prune_args_from_stacktrace/1 tego nie przechwytują. Plug.Cowboy i Bandit zapisują tę ramkę do logu błędów i metadanych Loggera, skąd mogą ją przejąć systemy śledzenia błędów.

Funkcja HmacShaCryptor.Hash nigdy nie hashowała swojego wejścia — dla dowolnego wejścia zwracała HMAC_K(""), czyli MAC pustej wiadomości pod danym kluczem. W rezultacie każdy JWE AES-CBC-HMAC tworzony lub weryfikowany przez gose zawierał tag uwierzytelniający stały dla klucza i niezależny od wiadomości, co całkowicie usuwa integralność szyfrogramu.

Metoda JweDirectDecryptorBlock.Decrypt odczytywała 64-bitową długość tekstu jawnego z pola nagłówka chronionego _thales_aad i używała jej bez walidacji. Obcięte pole powoduje panikę binary.BigEndian.Uint64, zbyt duża wartość prowadzi do nieograniczonej alokacji, a wartość większa niż odszyfrowany blok powoduje panikę z błędem zakresu slice.

Metoda JweRsaKeyEncryptionDecryptorImpl.Decrypt przekazywała wektor inicjalizacyjny JWE do cipher.AEAD.Open bez sprawdzenia jego długości. Biblioteka standardowa Go panikuje zamiast zwracać błąd, gdy nonce GCM nie ma dokładnie NonceSize() bajtów, więc JWE z IV o złym rozmiarze powoduje awarię gorutyny odszyfrowującej.

gose parsował nagłówek JWS crit do JwsHeader.Crit, a następnie nigdy go nie odczytywał. RFC 7515 §4.1.11 wymaga od odbiorcy odrzucenia JWS, którego wymienione krytyczne parametry rozszerzeń nie są zrozumiałe; gose nie implementuje żadnych rozszerzeń nagłówków, więc każdy token z niepustym crit powinien zostać odrzucony — a żaden nie był.

Funkcja LoadPublicKey rozwiązywała krzywą klucza EC za pomocą niesprawdzonej asercji typu algToOptsMap[alg].(*ECDSAOptions). JWK deklarujący "kty":"EC" wraz z nie-EC "alg" — co RFC 7517 §4.4 dopuszcza — trafia do tej asercji i powoduje panikę.

Metoda JwtClaims.MarshalJSON budowała w czasie działania strukturę Go za pomocą reflect.StructOf, tworząc pole o nazwie "A" + claimName dla każdego nieotypowanego roszczenia. reflect.StructOf panikuje, gdy nazwa pola nie jest prawidłowym identyfikatorem Go lub gdy duplikuje inne pole; oba warunki są osiągalne z zwykłych nazw roszczeń JWT.

Funkcja jwkFields.CheckConsistency wykrywała zduplikowane wpisy key_ops przy użyciu zagnieżdżonej pętli, przez co koszt walidacji rósł kwadratowo wraz z liczbą wpisów. Ponieważ sprawdzenie uruchamiane jest przy każdym unmarshal JWK i JWKS, umiarkowanie duży, ale wrogi dokument JWKS może zajmować rdzeń CPU przez wiele sekund.

Funkcja JwksTrustStore.Get przypisywała każdy sparsowany klucz do nazwanego zwracanego parametru funkcji podczas odświeżania pamięci podręcznej JWKS. Gdy żądany kid nie istniał, końcowe nagie return zwracało wywołującemu ostatni klucz z dokumentu JWKS wraz z błędem nil — błędną odpowiedź zamiast informacji o braku klucza.

Funkcja AesGcmCryptor.Open przekazywała nonce dostarczony przez wywołującego bezpośrednio do cipher.AEAD.Open bez sprawdzenia jego długości. Biblioteka standardowa Go zgłasza panic zamiast zwracać błąd, gdy nonce GCM nie ma dokładnie NonceSize() bajtów, więc JWE z IV o złym rozmiarze powoduje awarię gorutyny deszyfrującej.

W obrazie kontenera BlueSpice (bluespice/wiki) domyślna wartość $mwsgTokenAuthenticatorServiceCIDR w LocalSettings.php miała ograniczać uwierzytelnianie usług wewnętrznych do sieci kontenera, ale przy braku zmiennej środowiskowej WIKI_SERVICE_TOKEN_AUTH_ALLOWED przyjmowała pusty ciąg. Pusta wartość wyłącza ograniczenie IP w komponencie token authenticator, umożliwiając każdemu użytkownikowi z dostępem do odczytu wiki uzyskanie tokenu z REST API i sesji z uprawnieniami sysop jako wewnętrzny użytkownik usługi.

W rozszerzeniu BlueSpiceUserManager systemu BlueSpice brakuje kontroli uprawnień w endpointach REST /bs-usermanager/v1/block/create i /bs-usermanager/v1/block/delete. Każdy uwierzytelniony użytkownik bez specjalnych uprawnień może blokować lub odblokowywać dowolne konta, w tym administratorów.

QXmlStreamReader może zużywać nieproporcjonalnie dużo CPU podczas parsowania specjalnie spreparowanego dokumentu XML, co prowadzi do zawieszenia aplikacji (odmowa usługi). Wystarczy, że aplikacja przetwarza XML pochodzący od atakującego; nie są wymagane uwierzytelnienie ani interakcja użytkownika.

Podczas używania jako executor w KNIME Server lub KNIME Business Hub, KNIME Analytics Platform w wersjach LTS przed 5.8.4 loguje skonfigurowane dane uwierzytelniające proxy podczas uruchamiania. Atakujący z dostępem do plików logów może ukraść te dane i użyć proxy jako użytkownik, który skonfigurował ustawienia proxy.

Wtyczka Participants Database (participants-database) dla WordPressa firmy xnau webdesign jest podatna na deserializację niezaufanych danych, co umożliwia wstrzyknięcie obiektu (Object Injection). Podatność dotyczy wersji do 2.7.8.5 włącznie.

Wtyczka Participants Database (participants-database) dla WordPressa firmy xnau webdesign zawiera podatność SQL Injection (niewłaściwa neutralizacja elementów specjalnych w poleceniu SQL), umożliwiającą ślepą iniekcję SQL. Podatność dotyczy wersji do 2.7.8.5 włącznie.