Katalog podatności CVE

Wtyczka WP Activity Log w wersji 5.6.6 i starszych zawiera podatność na wstrzykiwanie SQL z uprawnieniami administratora. Administrator może wykorzystać tę podatność do wykonania nieautoryzowanych zapytań do bazy danych.

Wtyczka WPFunnels w wersji 3.13.1 i starszych zawiera podatność na Cross Site Scripting (XSS) bez uwierzytelnienia. Atakujący może wstrzyknąć złośliwy skrypt, który wykona się w przeglądarce ofiary.

MISP zawiera podatność na przechowywane Cross Site Scripting (XSS) w funkcji podglądu grafu zdarzeń. Pole obrazu podglądu grafu jest akceptowane i przechowywane bez walidacji po stronie serwera, co pozwala na wstrzyknięcie złośliwego skryptu, który wykona się w przeglądarce ofiary.

Wtyczka Popup by Supsystic w wersji 1.13.1 i starszych zawiera podatność na Cross Site Scripting (XSS) bez uwierzytelnienia. Atakujący może wstrzyknąć złośliwy skrypt, który wykona się w przeglądarce ofiary.

Wtyczka Ultimate Maps by Supsystic w wersji 1.5.5 i starszych zawiera podatność na Cross Site Scripting (XSS) bez uwierzytelnienia. Atakujący może wstrzyknąć złośliwy skrypt, który wykona się w przeglądarce ofiary.

Wtyczka Easy Google Maps w wersji 1.14.6 i starszych zawiera podatność na Cross Site Scripting (XSS) bez uwierzytelnienia. Atakujący może wstrzyknąć złośliwy skrypt, który wykona się w przeglądarce ofiary.

Nieuwierzytelniony atak typu Cross Site Scripting (XSS) w wtyczce Ninja Forms w wersjach do 3.15.3 włącznie. Atakujący może wstrzyknąć złośliwy skrypt bez logowania.

Wtyczka WordPress If-So Dynamic Content Personalization do wersji 1.10.1 jest podatna na odbity XSS z powodu nieprawidłowej neutralizacji danych wejściowych podczas generowania stron internetowych.

Apache WSS4J akceptował kontrolowane przez atakującego długości i przesunięcia kluczy pochodnych bez odpowiednich ograniczeń. Może to pozwolić na użycie kryptograficznie słabych kluczy lub nadmierne zużycie CPU i pamięci podczas przetwarzania spreparowanych wiadomości WS-Security.

Wada w CRI-O dotycząca granic zaufania w utrwalaniu stanu sandboxa pozwala atakującemu wpłynąć na metadane poda, które nadpisują zastrzeżone dane sandboxa. Po ponownym załadowaniu jako zaufane po restarcie, późniejsze odtworzenie kontenera w tym sandboxie może ujawnić zasób zarządzania runtime po stronie hosta wewnątrz kontenera, umożliwiając ucieczkę z kontenera.

Klient SDP dla Windows firmy Cato Networks przed wersją 6.12.6 pozwala lokalnemu użytkownikowi na usuwanie dowolnych plików z uprawnieniami SYSTEM poprzez nieprawidłową walidację SID dostarczonego przez klienta przez lokalny IPC named pipe.

Wada przepełnienia bufora na stercie w rpm. RPMTAG_FILESIGNATURES w spreparowanym, niepodpisanym pakiecie RPM jest zadeklarowany z niewłaściwym typem nagłówka, co powoduje, że hex2binv() przydziela jednobajtowy bufor, a następnie zapisuje zawartość sterowaną przez atakującego poza przydział. Jest to osiągalne przez rpm2cpio, rpm2archive i rpm -qlvp na niezaufanym pakiecie.

Klient bramy CODESYS przydziela pamięć na podstawie pola rozmiaru w odpowiedzi bramy bez egzekwowania odpowiedniego górnego limitu. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący kontrolujący złośliwą bramę może wykorzystać to zachowanie do wywołania nadmiernego zużycia pamięci, co prowadzi do warunku odmowy usługi i całkowitej utraty dostępności.

MISP zawiera podatność na eskalację uprawnień w funkcji tworzenia i edycji kolekcji tagów. Akcje te akceptowały pełny ładunek żądania HTTP i przekazywały go do operacji zapisu masowego, która zapisywała nie tylko zamierzoną kolekcję tagów, ale także wszelkie powiązane dane modeli. Użytkownik z uprawnieniami edytora tagów może spreparować żądanie zawierające dodatkowe dane modeli (takie jak rekordy Użytkownika lub Organizacji), co umożliwia modyfikację lub tworzenie uprzywilejowanych kont i eskalację do administratora witryny.

W komponencie sshd-sftp w Apache MINA SSHD możliwe jest wyczerpanie pamięci w klientach SFTP (DefaultSftpClient). Implementacja klienta SFTP nie sprawdzała, czy otrzymana odpowiedź odpowiada wcześniej wysłanemu żądaniu, co powodowało przechowywanie niechcianych odpowiedzi bez ich konsumpcji. Złośliwy serwer może wysyłać takie odpowiedzi, aż do wyczerpania pamięci klienta.

Apache MINA SSHD umożliwia częściowe obejście uwierzytelniania wieloskładnikowego. Gdy serwer SSH jest skonfigurowany do wymagania dwóch różnych kluczy publicznych, kod serwera w komponencie sshd-core nie egzekwuje, aby prezentowane klucze były różne. Użytkownik może pomyślnie uwierzytelnić się, prezentując ten sam klucz dwukrotnie.

Produkty nie synchronizują prawidłowo dostępu do funkcji monitorowania. Gdy wielu klientów wysyła jednocześnie żądania, może to prowadzić do błędnych odczytów lub zapisów, albo do uszkodzenia wewnętrznych struktur pamięci. Zdalny atakujący z dostępem do monitorowania może wykorzystać ten problem do spowodowania nieprawidłowego przetwarzania danych lub warunków odmowy usługi.

Podatność na ujawnienie informacji w BVMS 4.5 do 12.3 umożliwia atakującym typu man-in-the-middle uzyskanie nieautoryzowanego dostępu do wrażliwych danych.

MISP zawiera podatność na nieprawidłową walidację danych wejściowych w ścieżce zapisu ORM. Gdy użytkownik przesyła dane przez różne punkty końcowe, aplikacja oczyszcza rekord, usuwając klucz główny i przypinając event_id lub object_id do kontekstu wywołującego. Jednak metoda set() ORM nadaje priorytet zagnieżdżonemu kluczowi, którego nazwa odpowiada aliasowi modelu, i odrzuca zewnętrzne pola skalarne. Uwierzytelniony użytkownik z podstawowymi uprawnieniami zapisu może wykorzystać to do nadpisania, przeniesienia lub miękkiego usunięcia rekordów należących do innych organizacji lub zdarzeń.

MISP zawiera podatność na masowe przypisanie w funkcji delegowania zdarzeń. Gdy użytkownik z uprawnieniami delegowania przesyła żądanie delegowania, aplikacja autoryzuje użytkownika względem zdarzenia zidentyfikowanego w URL, ale następnie zapisuje cały przesłany rekord, w tym pola dostarczone przez wywołującego, takie jak klucz główny i event_id. Uwierzytelniony atakujący może wstrzyknąć klucz główny lub event_id do ładunku delegowania, aby przekierować istniejący rekord delegowania na dowolne zdarzenie w instancji, co skutkuje nieautoryzowanym dostępem do odczytu do zdarzeń innych organizacji, a w przypadku akceptacji delegowania, przeniesieniem własności zdarzenia.