Katalog podatności CVE

BuildKit to zestaw narzędzi do konwersji kodu źródłowego na artefakty budowania. Przed wersją 0.31.1 BuildKit czytał kontrolowane przez atakującego pliki /etc/passwd i /etc/group bez górnego limitu podczas rozwiązywania nazwy użytkownika na identyfikator użytkownika lub grupy w executor/oci/user.go i solver/llbsolver/ops/user_linux.go. Złośliwy obraz bazowy lub build może dostarczyć nadmiernie duże pliki, które wyczerpują pamięć podczas rozwiązywania użytkownika i powodują zakończenie procesu buildkitd z powodu braku pamięci.

BuildKit, narzędzie do budowania artefaktów, przed wersją 0.31.1 zawiera podatność, w której niestandardowy frontend może umieścić nieprawidłową wartość SecurityMode w spreparowanym żądaniu budowy. Executor traktuje tę wartość jako tryb bez sandboxa, nie wymagając uprawnienia security.insecure, co wyłącza ochronę Seccomp i AppArmor dla kontenera budowy, mimo że ograniczenia Linux capabilities pozostają.

Etherpad, edytor współpracy w czasie rzeczywistym, przed wersją 3.3.0 zawiera podatność XSS w funkcji getHTMLFromAtext, gdzie wartości z hooka exportHtmlAdditionalTagsWithData są interpolowane do atrybutów danych span bez odpowiedniego escapowania. Edytor może umieścić kontrolowaną wartość w puli atrybutów, a otwarcie eksportu HTML powoduje wykonanie skryptu w kontekście Etherpad.

Etherpad od wersji 2.1.0 do 3.1.0 zawiera podatność w autoryzacji API, która pozwala nieuprzywilejowanemu użytkownikowi z ważnym tokenem na wywoływanie funkcji administracyjnych, takich jak modyfikacja, usuwanie lub ujawnianie padów.

Etherpad w wersjach od 2.6.0 do 3.1.0 zawiera podatność w mechanizmie transferu tokenów, gdzie token autora jest przechowywany i udostępniany przez GET /tokenTransfer/{uuid} bez wygasania i bez usuwania po użyciu. Nieuwierzytelniony atakujący, znając UUID, może wielokrotnie wykorzystać token, uzyskać świeże ciasteczka autora i podszywać się pod autora.

Etherpad w wersjach od 2.1.0 do 3.1.0 używa kontrolowanego przez atakującego nagłówka x-proxy-path przy podstawianiu ścieżek w HTML, JavaScript i CSS w obszarze /admin bez sanityzacji i bez nagłówków Vary czy Cache-Control. Współdzielony proxy lub CDN może zapisać odpowiedź w cache i serwować wstrzyknięty skrypt administratorowi. W wersji 3.0.0 istnieje również podatność na przekierowanie do zewnętrznego hosta.

Etherpad przed wersją 3.1.0 generuje tymczasowe nazwy plików za pomocą Math.random() i umieszcza je w katalogu tymczasowym. Lokalny atakujący, przewidując nazwę, może utworzyć dowiązanie symboliczne do pliku zapisywalnego przez proces Etherpad, co pozwala na nadpisanie go częściowo kontrolowaną treścią podczas importu lub eksportu.

Etherpad przed wersją 3.3.1 zawiera podatność XSS w funkcji importu, która pozwala użytkownikowi z prawem zapisu na pad na przechowywanie złośliwego kodu wykonującego się podczas otwierania pada przez innych użytkowników, w tym administratorów.

Lemmy, agregator linków i forum dla fediverse, w wersjach od 0.19.18 do 0.19.19 i 1.0.0-alpha.20, pozwala moderatorowi społeczności na wyróżnianie lub usuwanie wyróżnienia postów w innych społecznościach poprzez sfederowane aktywności CollectionAdd i CollectionRemove. Brak weryfikacji, czy post należy do danej społeczności, umożliwia manipulację treściami innych społeczności.

OZOLS na Windows przed wersją 1.1.1233 zawiera podatność związaną z pobieraniem kodu bez weryfikacji integralności, włączaniem funkcji z niezaufanego źródła oraz przesyłaniem wrażliwych informacji w postaci jawnej, spowodowaną porzuconą domeną automatycznej aktualizacji.

Nieprawidłowa walidacja danych wejściowych w `ajaxSet_wireless_network_configuration.jst` w RDK-B WebUI `rdkb-2025q4-kirkstone.04.10.26` pozwala uwierzytelnionemu atakującemu spowodować odmowę usługi poprzez spreparowany parametr `ssid_number`.

Przepełnienie bufora oparte na stercie w parserze multipart form-data w `jst_post.c` w RDK-B WebUI `rdkb-2025q4-kirkstone.04.10.26` pozwala zdalnemu nieuwierzytelnionemu atakującemu spowodować uszkodzenie pamięci i odmowę usługi, a potencjalnie wykonać dowolny kod, poprzez spreparowane żądanie multipart/form-data.

Niekontrolowane zużycie zasobów w `check.jst` w RDK-B WebUI `rdkb-2025q4-kirkstone.04.10.26` pozwala zdalnemu nieuwierzytelnionemu atakującemu spowodować odmowę usługi poprzez nadmiernie długie wartości hasła.

Warunek wyścigu w `check.jst` w RDK-B WebUI `rdkb-2025q4-kirkstone.04.10.26` pozwala zdalnemu atakującemu uzyskać nieautoryzowany dostęp poprzez równoczesne żądania uwierzytelnienia, które wykorzystują wspólny stan uwierzytelnienia.

Nieprawidłowa weryfikacja podpisu kryptograficznego w `jst_functions.c` w RDK-B WebUI `rdkb-2025q4-kirkstone.04.10.26` pozwala zdalnemu atakującemu ominąć uwierzytelnienie i uzyskać dostęp administracyjny poprzez sfałszowany JWT zawierający nieprawidłowy podpis RSA.

IBM PowerVM Hypervisor w określonych wersjach ma podatność w parsowaniu konfiguracji firmware hosta. Atakujący z uwierzytelnionym dostępem na poziomie serwisowym do procesora serwisowego może zapisać specjalnie spreparowane dane konfiguracyjne, powodując awarię stosu rozruchowego firmware z możliwym uszkodzeniem pamięci podczas inicjalizacji systemu.

IBM Power Systems Firmware w określonych wersjach ma podatność w firmware partycji podczas rozruchu sieciowego. Niezautoryzowany atakujący w tej samej sieci co partycja wykonująca rozruch sieciowy może wysłać złośliwy pakiet, umożliwiając wykonanie dowolnego kodu w firmware partycji i skompromitowanie wszystkiego, co później zostanie załadowane przez tę partycję.

Ten kandydat został odrzucony. Jest to duplikat rezerwacji CVE-2026-32475. Należy używać CVE-2026-32475 zamiast tego kandydata.

IBM Power Systems Firmware w określonych wersjach ma podatność w firmware partycji podczas rozruchu sieciowego. Niezautoryzowany atakujący w tej samej sieci co partycja wykonująca rozruch sieciowy może uniemożliwić jej dokończenie sekwencji rozruchowej, a jeśli secure boot nie jest włączony, może podmienić obraz rozruchowy, kompromitując wszystko, co później zostanie załadowane.

IBM PowerVM Hypervisor w określonych wersjach ma podatność w interfejsie wywołań hypervisora. Atakujący z dostępem root do partycji gościa może wysłać specjalnie spreparowane wywołanie hypervisora, powodując trwałe zawieszenie wirtualnego procesora, co wymaga pełnego ponownego uruchomienia platformy (re-IPL) w celu przywrócenia normalnego działania.