Katalog podatności CVE

Wtyczka TranslatePress do wersji 3.3.6 zawiera podatność na trwały atak XSS. Atakujący może zapisać złośliwy skrypt, który wykonuje się przy każdej wizycie na stronie.

Wtyczka WordPress CoCart przed wersją 4.9.7 nie ogranicza filtra uwierzytelniania REST API do własnych endpointów, wyłączając ochronę nonce WordPress core dla wszystkich tras. Pozwala to atakującemu na przeprowadzenie ataku CSRF, który tworzy nowe konto administratora przy użyciu sesji zalogowanego administratora.

LaraDashboard przed wersją 1.4.8 zawiera podatność niewłaściwego zarządzania uprawnieniami, która pozwala uwierzytelnionym administratorom na eskalację do Superadmina poprzez edycję lub zmianę nazwy ról. Atakujący z uprawnieniem role.edit może zmienić nazwę swojej roli na Superadmin lub przyznać uprawnienia user.login_as, aby przejąć konta i uzyskać dostęp do funkcji aktualizacji rdzenia oraz instalacji modułów, co umożliwia wykonanie kodu.

W (vincent-peugnet/wcms) do wersji 3.18.0 występuje podatność zdalnego wykonania kodu, która pozwala uwierzytelnionym edytorom zapisywać dowolne pliki poprzez wykorzystanie niezwalidowanej ścieżki w POST /api/v0/media/upload/[*:path]. Atakujący mogą przesyłać pliki .php wykonywane przez serwer WWW, używać zakodowanych sekwencji ../ do zapisu poza katalogiem mediów oraz usuwać dowolne pliki przez DELETE /api/v0/media/[*:path].

Podatność na obejście autoryzacji przez klucz kontrolowany przez użytkownika w Ultimate Member do wersji 2.13.1. Umożliwia eskalację uprawnień.

Podatność na Reflected XSS w Unlimited Elements For Elementor do wersji 2.0.20. Brak neutralizacji danych wejściowych podczas generowania strony.

Podatność w Kirki do wersji 6.3.1 polegająca na nieprawidłowej walidacji określonej ilości w danych wejściowych. Umożliwia dostęp do funkcji nieodpowiednio ograniczonych przez ACL.

OpenAM przed wersją 16.1.3 zawiera podatność na nieuwierzytelnioną instancjację dowolnych klas w starszym interfejsie JAX-RPC SOAP. Zdalny atakujący może wysyłać żądania SOAP do /jaxrpc/* z niezweryfikowanym identyfikatorem sesji i wybraną nazwą klasy, co może doprowadzić do awarii serwera, badania classpath lub potencjalnie wykonania kodu.

W Bouncy Castle dla Java przed wersją 1.86 stwierdzono podatność polegającą na akceptowaniu obciętych wiadomości OpenPGP bez zgłaszania błędu. W ścieżce SEIPD wersji 1 nie przeprowadzano żadnej kontroli integralności, a w ścieżce AEAD (SEIPD v2 i v5) pomijano tag uwierzytelniający, co skutkowało cichym odrzuceniem pakietów po literale. Problem dotyczy również wersji LTS przed 2.73.13 oraz FIPS (BC-FJA) przed wskazanymi wersjami, ale tylko w ścieżce AEAD.

W bibliotece Bouncy Castle for Java przed wersją 1.86 funkcja BLS12_381BasicScheme.keyValidate akceptowała klucze publiczne zbudowane na obcej krzywej ECC, która jedynie dzieli charakterystykę pola z BLS12-381. Pozwalało to na weryfikację zagregowanych podpisów zawierających fałszywego sygnatariusza, mimo braku podpisu dla danej pary klucz-wiadomość.

W Bouncy Castle for Java przed wersją 1.86 walidacja listy propozycji w zewnętrznym commicie MLS (RFC 9420) nie sprawdzała, czy usuwany liść faktycznie należy do dołączającego. Brak tej weryfikacji pozwalał każdej osobie posiadającej publiczne GroupInfo grupy na wysłanie commitu z propozycją Remove wskazującą dowolnego członka, co skutkowało jego usunięciem i przejęciem jego miejsca w drzewie ratchet. Poprawka wymusza zgodność poświadczenia usuwanego liścia z poświadczeniem nowego liścia dołączającego po obu stronach.

W Bouncy Castle dla Java przed wersją 1.86, obie kopie klasy PKIXCertPathReviewer (org.bouncycastle.pkix.jcajce oraz starsza org.bouncycastle.x509) nie stosowały ograniczeń nazw X.509 do certyfikatu końcowego (liścia). Sprawdzenie checkNameConstraints pomijało indeks zero (certyfikat docelowy), przez co testy poddrzew dozwolonych i wykluczonych z RFC 5280 sek. 6.1.3 (b) i (c) nie były wykonywane dla nazwy subject DN i subjectAltName liścia. W rezultacie łańcuch z naruszonymi ograniczeniami nazw był raportowany jako prawidłowy (isValidCertPath() zwracało true z pustą listą błędów), podczas gdy CertPathValidator odrzucał ten sam łańcuch.

W Bouncy Castle for Java przed wersją 1.86 parser strumieniowy CMS AuthenticatedData akceptował komunikaty, w których pola digestAlgorithm i authAttrs były niespójne co do obecności uwierzytelnionych atrybutów. Parser podejmował decyzję na podstawie samego digestAlgorithm, przez co mógł zweryfikować MAC treści i zwrócić atrybuty przez getAuthAttrs() jako uwierzytelnione, mimo że MAC nigdy ich nie obejmował. Problem dotyczy również wersji LTS przed 2.73.13 oraz wydań FIPS (BC-FJA) przed odpowiednimi wersjami bcpkix-fips i bcutil-fips.

W Bouncy Castle for Java przed wersją 1.86 wysokopoziomowe API OpenPGP akceptowało podpis danych wykonany przez podklucz podpisujący, którego sygnatura wiążąca podklucz nie zawierała osadzonej sygnatury Primary Key Binding (cross-certification), gdy w tej sygnaturze pominięto podpakiet Key Flags. Metoda isSigningKey() dziedziczyła flagi SIGN_DATA z klucza głównego, podczas gdy verifyEmbeddedPrimaryKeyBinding() odczytywała tylko podpakiety sygnatury wiążącej i uznawała podklucz za niepodpisujący, przez co ten sam podklucz był jednocześnie zdolny do podpisywania i zwolniony z wymogu cross-certification.

W bibliotece Bouncy Castle dla Javy przed wersją 1.86, wysokopoziomowe API OpenPGP akceptowało certyfikację lub delegację zaufania od dowolnego klucza składowego certyfikatu wydającego, bez wymogu posiadania przez ten klucz uprawnienia do certyfikowania. Atakujący mógł wykorzystać podklucz z ograniczonymi uprawnieniami (np. tylko do podpisywania lub szyfrowania) do wystawienia ważnej certyfikacji tożsamości lub delegacji zaufania, co skutkowało przypisaniem tych działań do klucza głównego.

W Bouncy Castle dla Java LTS przed wersją 2.73.13, natywne szyfry pakietowe dla AES-CBC, CCM, CFB, CTR, GCM i GCM-SIV zwalniały tablice klucza, IV i dodatkowych danych uwierzytelniających za pomocą JNI ReleaseByteArrayElements w trybie 0, co powodowało skopiowanie danych z powrotem do tablicy Java. Gdy aplikacja używała tej samej tablicy jako wejścia i wyjścia (np. szyfrowanie w miejscu na kluczu), późniejsze zwolnienie w trybie 0 nadpisywało zaszyfrowane dane oryginalnym kluczem, co prowadziło do ujawnienia klucza zamiast szyfrogramu. Poprawka polega na zwalnianiu tablic wejściowych z JNI_ABORT, aby nie kopiować ich z powrotem.

Wtyczka WPC Product Options dla WooCommerce dla WordPressa jest podatna na Stored Cross-Site Scripting przez klucz tablicy wpolu nazwy multipart w wszystkich wersjach do 4.0.5 włącznie, z powodu niedostatecznej sanityzacji wejścia i braku escapingu wyjścia. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym wstrzyknięcie dowolnych skryptów webowych, które wykonają się, gdy użytkownik odwiedzi zainfekowaną stronę. Atak jest możliwy przez gościnne zamówienie bez uwierzytelnienia, ponieważ złośliwy payload jest osadzony w nazwie pola Content-Disposition zaczynającej się od 'wpcpo-'.

Wtyczka WP Visitor Statistics (Real Time Traffic) dla WordPressa jest podatna na SQL Injection przez parametr 'fullRef' w wszystkich wersjach do 8.7 włącznie, z powodu niedostatecznego escapingu i braku przygotowania zapytania SQL. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym dołączanie dodatkowych zapytań SQL do istniejących, co może prowadzić do wyciągnięcia wrażliwych informacji z bazy danych. Jest to SQL Injection drugiego rzędu: atakujący wysyła spreparowany URL referera do punktu śledzenia wmcTrack, który zapisuje surową wartość do tabeli wp_logVisit, a wstrzyknięcie jest wyzwalane, gdy administrator przegląda panel Traffic Sources.