Katalog podatności CVE

W WSO2 Identity Server z magazynem użytkowników nieczułym na wielkość liter i bazą danych czułą na wielkość liter mogą wystąpić niezgodności w obsłudze wielkości liter nazw użytkowników. Powoduje to, że operacje unieważniania tokenów OAuth nie identyfikują poprawnie nazw z mieszaną wielkością liter, przez co tokeny nie są unieważniane.

Gearsystem w trybie --mcp-http przyjmuje nieuwierzytelnione żądania MCP od dowolnego osiągalnego peera sieciowego, mimo dokumentacji ograniczającej do localhost. Gniazdo nasłuchuje na INADDR_ANY (zwykle port 7777), a żądania POST /mcp trafiają do obsługi bez sprawdzania Authorization, Host ani Origin.

W KServe użytkownik o zakresie namespace z uprawnieniami create/update do zasobów InferenceService może podać złośliwy storageUri. Luka SSRF pozwala kontenerowi inicjalizującemu storage-initializer na wysyłanie dowolnych wychodzących żądań HTTP/HTTPS z wnętrza klastra.

W frameworku Echo przed wersjami 4.16.0 i 5.4.0 globalnie zamontowany middleware.Static może interpretować zakodowaną ścieżkę żądania inaczej niż router. Router dopasowuje nadal zakodowaną ścieżkę, a handler statyczny używa zdekodowanego URL.Path, co może prowadzić do dostępu do plików.

W module vfs_ceph_rgw Samby wykryto obejście kontroli dostępu w funkcji openat(). Uwierzytelniony użytkownik może ominąć mechanizmy kontroli dostępu, aby odczytać lub nadpisać pliki z ograniczeniami na udziałach skonfigurowanych z eksperymentalnym modułem vfs_ceph_rgw. Gdy klient żąda istniejącego pliku z niezgodną wielkością liter, moduł nie wykonuje poprawnie wyszukiwania bez rozróżniania wielkości liter, przez co serwer traktuje operację jako tworzenie nowego pliku i pomija standardowe sprawdzenia uprawnień.

W produktach WSO2 występuje nieprawidłowa implementacja reguł kontroli dostępu, co umożliwia atak Server Side Request Forgery (SSRF). Exploitacja pozwala atakującemu uzyskać dostęp do zasobów wewnętrznych i zewnętrznych dostępnych przez sieć lub system plików.

wasmtime-wasi w Wasmtime przed 36.0.18, 37.0.0 przed 48.0.6 oraz 49.0.0 przed 49.0.3 ponownie dodaje końcowy ukośnik do ścieżek źródłowych operacji rename, co powoduje, że renameat na hostach macOS i FreeBSD podąża za dowiązaniami symbolicznymi katalogów. Gość z prawem zapisu w piaskownicy może zmienić nazwę względnego dowiązania symbolicznego, takiego jak "up/", aby przenieść katalogi hosta do swojej piaskownicy i je odczytać lub zapisać.

EspoCRM przed 9.3.11 oraz 10.x przed 10.0.8 zawiera podatność na odmowę usługi, w której wyrażenie regularne redagujące hasła stosowane podczas obsługi błędów API zużywa nadmierną ilość CPU przy długich treściach żądań. Nieuwierzytelnieni zdalni atakujący mogą równolegle wysłać niewielką liczbę dużych żądań API, aby wyczerpać procesy robocze serwera i spowolnić lub unieruchomić EspoCRM dla legalnych użytkowników.

MONAI od wersji 1.2.0 przed 1.6.1 zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu w ConfigWorkflow.__init__, która przekazuje plik configs/logging.conf pakietu do logging.config.fileConfig, gdzie pola klasy handlera i args są ewaluowane przez eval(). Atakujący może opublikować złośliwy pakiet, którego logging.conf uruchamia dowolny kod Python podczas konstruowania workflow, gdy ofiara załaduje lub uruchomi pakiet.

n8n w wersjach przed 1.123.83, 2.41.4 i 2.42.1 zawiera podatność SSRF w webhooku Slack Trigger. Gdy nie ustawiono signing secret, nieuwierzytelniony atakujący może obejść weryfikację podpisu i doprowadzić do wysłania tokenu dostępu do workspace na wskazany przez siebie host.

n8n w wersjach przed 2.41.4 oraz 2.42.x przed 2.42.1 zawiera podatność prototype pollution. Użytkownicy z niskimi uprawnieniami mogą zapisywać workflow ze specjalnie nazwanymi kluczami połączeń, takimi jak __proto__, co powoduje błędy serwera przy logowaniu i zapisach.

n8n w wersjach przed 1.123.85, 2.43.5 i 2.44.1 zawiera podatność obejścia autoryzacji. Użytkownicy z rolą member mogą używać poświadczeń, do których nie mają dostępu, poprzez pominięcie domyślnych parametrów węzła, co powoduje wysłanie odszyfrowanych wartości poświadczeń do miejsc wybranych przez atakującego.

n8n w wersjach przed 1.123.85, 2.43.5 i 2.44.1 zawiera podatność obejścia ochrony poświadczeń. Edytorzy współdzielonych workflow mogą używać ograniczonych poświadczeń, ładując pod-workflow z URL lub plików lokalnych, co pozwala na uzyskanie odszyfrowanych wartości poświadczeń projektu.

n8n w wersjach przed 2.43.5 oraz 2.44.x przed 2.44.1 akceptuje identyfikator workflow dostarczony przez klienta i buforuje projekt właściciela w pamięci pod tym identyfikatorem. Spreparowany identyfikator, taki jak __proto__, powoduje, że sprawdzenie projektu Data Table pasuje do każdego projektu, pozwalając uwierzytelnionemu członkowi na listowanie, odczyt, modyfikację i usuwanie wierszy Data Table we wszystkich projektach instancji.

n8n w wersjach przed 1.123.85, 2.x przed 2.43.5 i 2.44.x przed 2.44.1 zawiera podatność przechowywanego XSS. Niektóre ścieżki odpowiedzi webhooków, takie jak odpowiedzi błędów i odpowiedzi bez nagłówków, pomijają sandbox Content-Security-Policy, pozwalając uwierzytelnionym członkom na serwowanie HTML działającego w origin n8n.

n8n w wersjach przed 1.123.85, 2.x przed 2.43.5 i 2.44.x przed 2.44.1 zapisuje token API węzła SeaTable Trigger w danych błędów wykonania, ponieważ nieudane żądania pollingowe przechowują surowe nagłówki żądań. Użytkownicy mogący przeglądać wykonania workflow, ale niemający dostępu do poświadczenia, mogą odzyskać token i uzyskać dostęp do połączonej bazy SeaTable.

n8n w wersjach przed 1.123.85, 2.x przed 2.43.5 i 2.44.x przed 2.44.1 zawiera podatność wstrzyknięcia filtra w węźle Quick Base, który wysyła filtr Where do API Quick Base jako surowy tekst zapytania. Atakujący dostarczający niezaufane dane wejściowe, takie jak dane webhooka użyte do zbudowania filtra, może spowodować, że Get Many zwróci wszystkie rekordy lub Delete usunie wszystkie rekordy z uprawnieniami poświadczenia workflow.

n8n w wersjach przed 2.41.5 oraz 2.42.x przed 2.42.2 przekazuje pełny kontekst wykonania nieudanego workflow, w tym tożsamość użytkownika, który uruchomił przebieg, do skonfigurowanego workflow błędów. Edytor projektu może ustawić workflow błędów współpracownika na własny, przejąć tożsamość współpracownika i uzyskać dostęp do jego dynamicznych sekretów poświadczeń.

n8n w wersjach przed 1.123.85, 2.x przed 2.43.5 i 2.44.x przed 2.44.1 przechowuje sekrety poświadczeń w danych błędów wykonania, gdy operacje w węzłach Git, MongoDB Atlas Vector Store i Google Cloud Storage kończą się niepowodzeniem. Użytkownicy mogący przeglądać wykonania workflow, ale niemający dostępu do poświadczenia, mogą odzyskać hasła lub tokeny Git, hasła do baz MongoDB lub tokeny dostępu Google.

n8n w wersjach przed 1.123.85, 2.43.5 i 2.44.1 zawiera lukę obejścia autoryzacji, która pozwala uwierzytelnionym członkom na użycie niedostępnych dla nich poświadczeń poprzez wbudowane węzły podprocesów z nieboolowskimi wartościami disabled. Atakujący znający identyfikator poświadczenia może uruchomić węzły Execute Workflow w trybie inline JSON, które pomijają sprawdzenie uprawnień i wysyłają odszyfrowane poświadczenia na serwery kontrolowane przez atakującego.