Katalog podatności CVE

Niektóre wartości dostarczone z zewnątrz, przechowywane przez urządzenie, mogą być renderowane w interfejsie webowym bez wystarczającego kodowania wyjścia. Atakujący, który może wpłynąć na jedną z tych wartości, może spowodować wykonanie skryptu w przeglądarce użytkownika przeglądającego podatną stronę. Wykorzystanie wymaga wpływu atakującego na przechowywaną wartość oraz odwiedzenia przez użytkownika strony, która ją renderuje.

W konfiguracji serwera webowego zidentyfikowano podatność kontroli dostępu. Niektóre zasoby przeznaczone wyłącznie do użytku na urządzeniu mogły być dostępne zdalnie przez nieuwierzytelnionego atakującego z dostępem sieciowym do interfejsu webowego. Dostępne zasoby nie ujawniają poświadczeń ani nie zapewniają funkcji administracyjnych, ale mogą obejmować niepubliczne treści urządzenia, takie jak zawartość wygaszacza ekranu lub zasoby używane przez interfejs webowy.

W usłudze Miracast over Infrastructure Connection Establishment (MICE) wykryto podatność na atak typu denial-of-service. Nieuwierzytelniony atakujący z dostępem sieciowym do usługi MICE może wyczerpać dostępną pojemność połączeń, uniemożliwiając legalnym użytkownikom nawiązywanie połączeń Miracast opartych na MICE. MICE jest domyślnie wyłączona i musi być jawnie włączona przez klienta; Miracast P2P nie jest objęty podatnością.

Biblioteka jose akceptuje podpisy JWS ECDSA (ES256, ES256K, ES384, ES512) o niekanonicznej długości. Podczas weryfikacji funkcja jose_jwk_kty_ec:verify/4 dzieli surowy podpis na pół według jego rzeczywistej długości w bajtach, zamiast wymuszać stałą długość wymaganą przez RFC 7518 §3.4, a następnie dekoduje każdą połowę ignorując wiodące bajty zerowe. Atakujący posiadający jeden ważny token może dodawać wiodące bajty zerowe do połówek R i S, tworząc wiele różnych ciągów bajtów podpisu, które weryfikują się tym samym kluczem (malleability podpisu).

Nieefektywna złożoność algorytmiczna w erlang-jose pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na wywołanie wyczerpania CPU (denial of service) poprzez przesłanie spreparowanego klucza RSA JSON Web Key. Gdy aplikacja parsuje niezaufany JWK przez publiczne API jose_jwk:from_binary/1 lub jose_jwk:from_map/1, klucz RSA zawierający d, e i n, ale bez parametrów chińskiego twierdzenia o resztach (p, q, dp, dq, qi), trafia do convert_sfm_to_crt/1, który próbuje odzyskać brakujące czynniki poprzez faktoryzację modułu. Gdy moduł nie da się rozłożyć na dwa czynniki, pętla wyszukiwania wykonuje kosztowną eksponencjację modularną w każdej iteracji i nigdy się nie kończy.

Podatność typu Observable Timing Discrepancy w bibliotece potatosalad jose pozwala na odzyskanie długoterminowego klucza prywatnego X25519 poprzez kanał boczny czasowy w czysto erlangowej implementacji Curve25519. Implementacja wykonuje mnożenie skalarne zależne od wartości bitów klucza prywatnego, co powoduje, że czas wykonania publicznych funkcji (np. scalarmult/2, x25519/2) zależy od klucza prywatnego. Podatność dotyczy wersji od 1.10.0 do 1.11.13.

Biblioteka jose eksportuje klucze prywatne szyfrowane hasłem w formacie PKCS#8 z zaszytymi parametrami PBES2: PBKDF2-HMAC-SHA256 z 2048 iteracjami i 8-bajtową solą, których nie można nadpisać. Wartości te są znacznie poniżej aktualnych zaleceń, co umożliwia tani atak offline na hasło i odzyskanie klucza prywatnego. Problem dotyczy wersji od 1.10.0 przed 1.11.13.

Funkcja jose_jwk:shared_secret/2 (w Elixir jako JOSE.JWK.shared_secret/2) wyprowadza wspólny sekret ECDH z dwóch JWK. Jej pierwsza klauzula dopasowuje tylko, gdy oba JWK mają ten sam moduł typu klucza (kty), a klauzula zapasowa ponownie wywołuje siebie jako shared_secret(from(YourJWK), from(MyJWK)). Ponieważ from/1 zwraca już sparsowany rekord jose_jwk bez zmian, przekazanie dwóch JWK o różnych typach kluczy (np. klucza EC i RSA) powoduje, że klauzula zapasowa wchodzi ponownie z identycznymi argumentami, tworząc nieograniczoną pętlę rekurencyjną ogonową, która nigdy nie kończy się i nie powoduje awarii.

Nieprawidłowa obsługa silnie skompresowanych danych (amplifikacja danych) w potatosalad jose (erlang-jose) pozwala zdalnemu atakującemu na wyczerpanie pamięci węzła za pomocą małego spreparowanego tokenu JWE. Funkcja jose_jwe_zip:uncompress/2 dekompresuje tekst jawny JWE skompresowany DEFLATE, gdy token zawiera opcjonalny nagłówek zip: DEF, wywołując zlib:inflate/2 na całym kontrolowanym przez atakującego strumieniu bez ograniczenia rozmiaru wyjścia lub współczynnika kompresji. Surowy DEFLATE osiąga współczynniki około 1000:1 na wysoce powtarzalnych danych, więc kilkukilobajtowy token rozpakowuje się do setek megabajtów lub gigabajtów w jednym wywołaniu.

Czysto-erlangowa implementacja odszyfrowywania RSAES-PKCS1-v1_5 w module jose_jwa_pkcs1 jest oracle'em paddingowym Bleichenbachera. Funkcja eme_pkcs1_decode/2 zwraca odzyskaną wiadomość, gdy odszyfrowany blok ma prawidłowy padding PKCS#1 v1.5, a w przeciwnym razie zwraca odrębny wynik błędu; rsaes_pkcs1_decrypt/2 dodatkowo zwraca {error, {badsize, _}} przy niepowodzeniu sprawdzenia długości. Implementacja nie stosuje środka zaradczego implicit rejection (RFC 8017 §7.2.2), więc jednobitowy sygnał zgodności paddingu wycieka do wywołującego. Ponieważ eksponencjacja modularna w dp/2 jest surowym, nieblindowanym crypto:mod_pow/3, sprawdzenie paddingu pozostaje rozróżnialne czasowo nawet gdy aplikacja normalizuje wszystkie błędy do jednej wartości.

Czysto-erlangowy fallback AES-GCM w jose_jwa_aes wyprowadza liczbę weryfikowanych bitów znacznika uwierzytelniania z samego znacznika dostarczonego przez atakującego. W klauzuli {aes_gcm, Bits} funkcji block_decrypt/4 przychodzący znacznik jest sprawdzany tylko przez is_binary/1, bez kontroli długości. Weryfikacja w gcm_block_decrypt/6 oblicza TBits = bit_size(T) i porównuje tylko te bity rzeczywistego 128-bitowego znacznika. Atakujący kontrolujący token JWE może skrócić znacznik uwierzytelniania do zaledwie 8 bitów, więc sprawdzane jest tylko 8 bitów, co zmniejsza odporność na fałszowanie z 2^-128 do 2^-8.

W Asterisk (open source PBX) przed wersjami 20.20.1, 21.12.3, 22.10.1, 23.4.1 oraz Certified Asterisk 20.7-cert11, 22.8-cert3 nieuwierzytelniony atakujący może wykorzystać odbity cross-site scripting w stronach błędów HTTP provisioningu telefonów, aby uzyskać ciasteczko sesji AMI uprawnionego użytkownika i podszyć się pod niego, gdy moduł res_phoneprov jest włączony. Wymagane jest włączenie serwera HTTP Asterisk, interfejsu AMI oraz dostępu AMI przez HTTP (domyślnie wyłączone), a także nakłonienie użytkownika do kliknięcia złośliwego linku.

Asterisk to otwartoźródłowa centrala PBX i zestaw narzędzi telekomunikacyjnych. Przed wersjami Asterisk 20.20.1, 21.12.3, 22.10.1, 23.4.1 oraz Certified Asterisk 20.7-cert11, 22.8-cert3 sterownik realtime LDAP res_config_ldap może umożliwiać wstrzyknięcie filtra LDAP poprzez nazwę użytkownika SIP, pozwalając nieuwierzytelnionemu atakującemu na wykonywanie dowolnych zapytań LDAP za pomocą starannie spreparowanych pakietów SIP i ujawnianie informacji. Moduł res_config_ldap musi być załadowany i skonfigurowany do dostępu do serwera LDAP, co nie jest ustawieniem domyślnym.

W Asterisk przed wersjami 20.20.1, 21.12.3, 22.10.1, 23.4.1 oraz Certified Asterisk 20.7-cert11 i 22.8-cert3 uwierzytelniony atakujący może wywołać heap-use-after-free w obsłudze PJSIP TCP/SDP, wysyłając SIP INVITE przez połączenie zorientowane na połączenie i rozłączając się przed odpowiedzią 200 OK. Awarię udało się dotąd odtworzyć tylko przy kompilacji z Address Sanitizer, który nie jest używany w systemach produkcyjnych.

Asterisk to otwartoźródłowa centrala PBX i zestaw narzędzi telekomunikacyjnych. Przed wersjami Asterisk 20.20.1, 21.12.3, 22.10.1, 23.4.1 oraz Certified Asterisk 20.7-cert11, 22.8-cert3 niewystarczające sprawdzanie granic w parserze elementów informacyjnych Q.931 w chan_ooh323 umożliwia odczyt poza granicami bufora, co może pozwolić nieuwierzytelnionemu atakującemu na awarię Asteriska za pomocą starannie spreparowanych pakietów setup. Sterownik kanału chan_ooh323 musi być jawnie skompilowany i zainstalowany, co nie jest ustawieniem domyślnym, a jego port musi być publicznie osiągalny.

W subhajitkhan online-clinic-management-system do wersji e9ee77a8827a1446220fa07ee693dc4d9a29a578 wykryto podatność w nieznanej funkcji pliku patientregistration.php. Manipulacja argumentem pat_name prowadzi do cross-site scripting (XSS). Atak można zainicjować zdalnie, a exploit został ujawniony publicznie i może być wykorzystany; projekt nie odpowiedział na zgłoszenie.

W bibliotece a2a-java do wersji 1.2.0.Final wykryto podatność w funkcji getMessage komponentu JSON-RPC Error Handler. Manipulacja danymi powoduje ujawnienie informacji poprzez komunikaty błędów. Atak można przeprowadzić zdalnie, a poprawka dostępna jest w wersji 1.3.0.Final.

W bibliotece a2a-go do wersji 2.4.0 wykryto podatność w funkcji CreateExecutor pliku a2asrv/agentexec.go komponentu Push Notification Handler. Manipulacja powoduje ujawnienie informacji poprzez komunikaty błędów. Atak można przeprowadzić zdalnie, a poprawka dostępna jest w wersji 2.5.0.

W bibliotece a2a-dotnet do wersji 1.0.0-preview2 wykryto podatność w funkcji A2AJsonRpcProcessor.ProcessRequestAsync pliku src/A2A.AspNetCore/A2AJsonRpcProcessor.cs komponentu Parser. Manipulacja prowadzi do ujawnienia informacji poprzez komunikaty błędów. Atak można przeprowadzić zdalnie, a poprawka dostępna jest w wersji 1.0.0-preview3.

W bibliotece Tornado przed wersją 6.6.0 dekodowanie kodowania chunked HTTP/1.1 przetwarza dane bez oddawania sterowania pętli zdarzeń. Zdalny nieuwierzytelniony atakujący może wysłać miliony jednobajtowych fragmentów, aby zmonopolizować pętlę zdarzeń i zablokować wszystkie inne połączenia obsługiwane przez proces. Problem dotyczy także SimpleAsyncHTTPClient przy odczycie odpowiedzi od złośliwego serwera.