Katalog podatności CVE

Hydra w wersjach od 1.3.4 do 1.3.6 oraz 1.4.0.dev9 ma niekompletną czarną listę celów dla instantiate(), która nie sprawdza w pełni efektywnego wywoływanego obiektu. Obejścia takie jak timeit.timeit, deserializacja pickle.loads, aliasy, pomocnicy zwracający callable, ogólne dispatch i odroczone wywołania mogą ukryć lub opóźnić efektywny cel i obejść autoryzację opartą na nazwie.

Hydra przed wersjami 1.3.6 i 1.4.0.dev9 przekazuje konfigurację logowania Pythona do logging.config.dictConfig() bez stosowania polityki celów Hydra do wartości klas handlerów oraz fabryk formatterów, filtrów, handlerów, kolejek i listenerów. Atakujący kontrolujący konfigurację logowania Hydra może wybrać importowalną klasę lub fabrykę i wywołać ją z uprawnieniami aplikacji.

Hydra od wersji 1.2.0 do 1.3.0 i 1.4.0.dev10 w pakiecie hydra-optuna-sweeper akceptuje sterowaną konfiguracją ścieżkę kropkową w hydra.sweeper.custom_search_space, rozwiązuje ją za pomocą hydra.utils.get_method() i później wywołuje zwrócony callable w procesie kontrolera Hydra. Ponieważ get_method() nie stosuje polityki wykonawczej używanej przez instantiate(), atakujący kontrolujący konfigurację Optuna lub nadpisania wiersza poleceń może wybrać importowalny kod Pythona do wykonania z uprawnieniami aplikacji.

Hydra od wersji 1.3.4 do 1.3.7 i 1.4.0.dev10 przechowuje listy blokowane celów instantiate i powiązane kolekcje polityki wykonawczej w mutowalnym stanie na poziomie modułu. Atakujący kontrolujący wiele wpisów docelowych może rozwiązać hydra._internal.target_policy.UNCONTROLLED_EXECUTION_TARGETS.discard przez instantiate(), usunąć zabroniony cel, a następnie wywołać ten cel, ponieważ węzły rodzeństwa są przetwarzane w kolejności wstawiania względem tej samej zmodyfikowanej polityki.

Wyścig w komponencie Fonts w Google Chrome przed wersją 155.0.8059.39 pozwalał zdalnemu atakującemu na potencjalne wykonanie dowolnego kodu poza sandboxem za pomocą spreparowanej strony HTML. (Ważność wg Chromium: Wysoka)

Użycie po zwolnieniu w komponencie Media w Google Chrome przed wersją 155.0.8059.39 pozwalało zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu wewnątrz sandboxa za pomocą spreparowanej strony HTML. (Ważność wg Chromium: Wysoka)

Użycie po zwolnieniu w komponencie PDF w Google Chrome przed wersją 155.0.8059.39 pozwalało zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu wewnątrz sandboxa za pomocą spreparowanej strony HTML. (Ważność wg Chromium: Wysoka)

W Google Chrome na Macu przed wersją 155.0.8059.39 występuje wyścig w komponencie Core, który pozwala zdalnemu atakującemu po przejęciu procesu renderowania i wykorzystaniu socjotechniki na wykonanie kodu poza piaskownicą przez spreparowaną stronę HTML. Jest to poważna podatność (wysoka dotkliwość).

W Google Chrome przed wersją 155.0.8059.39 występuje użycie po zwolnieniu w komponencie Parser, co pozwala zdalnemu atakującemu na wykonanie kodu wewnątrz piaskownicy przez spreparowaną stronę HTML. Podatność ma wysoką dotkliwość.

W Google Chrome na Macu przed wersją 155.0.8059.39 występuje nieprawidłowe rozwiązywanie referencji w komponencie WebAppInstalls, co pozwala zdalnemu atakującemu po przejęciu procesu renderowania na wykonanie kodu poza piaskownicą przez spreparowany ruch sieciowy. Dotkliwość jest średnia.

W Google Chrome przed wersją 155.0.8059.39 występuje nieprawidłowa autoryzacja w komponencie Accessibility, która pozwala zdalnemu atakującemu po skompromitowaniu procesu renderowania na ominięcie izolacji witryn za pomocą spreparowanej strony HTML. Jest to podatność o średnim poziomie zagrożenia.

W Google Chrome przed wersją 155.0.8059.39 występuje użycie po zwolnieniu w komponencie Storage, co pozwala zdalnemu atakującemu po przejęciu procesu renderowania na wykonanie kodu poza piaskownicą przez spreparowaną stronę HTML. Podatność ma wysoką dotkliwość.

W Google Chrome na iOS przed wersją 155.0.8059.39 występuje brak autoryzacji w komponencie Mobile, co pozwala zdalnemu atakującemu wykorzystującemu socjotechnikę na uzyskanie poufnych informacji przez spreparowaną stronę HTML. Dotkliwość jest średnia.

W Google Chrome przed wersją 155.0.8059.39 występuje użycie po zwolnieniu w komponencie Media, co pozwala zdalnemu atakującemu na wykonanie kodu wewnątrz piaskownicy przez spreparowaną stronę HTML. Podatność ma wysoką dotkliwość.

W Google Chrome na Macu przed wersją 155.0.8059.39 występuje podniesienie uprawnień w komponencie Sandbox, co pozwala zdalnemu atakującemu po przejęciu procesu renderowania na wykonanie kodu poza piaskownicą przez spreparowaną stronę HTML. Dotkliwość jest średnia.

W Google Chrome przed wersją 155.0.8059.39 występuje wyścig w komponencie Fonts, co pozwala zdalnemu atakującemu po przejęciu procesu renderowania na wykonanie kodu poza piaskownicą przez spreparowaną stronę HTML. Podatność ma wysoką dotkliwość.

W Google Chrome przed wersją 155.0.8059.39 występuje zamieszanie typów w komponencie V8, co pozwala zdalnemu atakującemu na wykonanie kodu wewnątrz piaskownicy przez spreparowaną stronę HTML. Dotkliwość jest niska.

W Google Chrome na Windows przed wersją 155.0.8059.39 występuje użycie po zwolnieniu w komponencie Fonts, co pozwala zdalnemu atakującemu na wykonanie kodu wewnątrz piaskownicy przez spreparowaną stronę HTML. Dotkliwość jest średnia.

Nieprawidłowa autoryzacja w platformie transakcyjnej w Google Chrome na Androidzie przed wersją 155.0.8059.39 pozwalała zdalnemu atakującemu uzyskać wrażliwe informacje przez spreparowaną stronę HTML. (Poziom ważności Chromium: Niski)

Brak autoryzacji w funkcji Mobile w Google Chrome na Androidzie przed wersją 155.0.8059.39 umożliwił lokalnemu atakującemu wykorzystującemu socjotechnikę potencjalne wykonanie dowolnego kodu poza piaskownicą poprzez współzainstalowaną aplikację. (Poziom ważności Chromium: Średni)