Katalog podatności CVE

Wtyczka Uncanny Automator – AI + Automation for WordPress | AI Agent, AI Page Builder, Free AI Usage Included dla WordPress jest podatna na wstrzyknięcie obiektu PHP we wszystkich wersjach do 7.6.1.1 włącznie, poprzez deserializację niezaufanych danych. Umożliwia to uwierzytelnionym atakującym z dostępem na poziomie Subscriber i wyższym wstrzyknięcie obiektu PHP, gdy zainstalowana jest wtyczka integracyjna innej firmy (takiej jak PeepSo, MailPoet, WPForms itp.) i skonfigurowany jest przepis, który przechowuje dane kontrolowane przez atakującego jako metadane wyzwalacza. Dodatkowa obecność łańcucha POP w Uncanny Automator pozwala atakującym na usuwanie dowolnych plików na serwerze.

Octopus Server nieprawidłowo ocenia wiele przypisań uprawnień z zasięgiem, co pozwala użytkownikowi o wysokich uprawnieniach uzyskać uprawnienia do wdrożeń wykraczające poza faktycznie przyznane. Problem dotyczy wersji, w których występuje ta błędna logika oceny uprawnień.

Luka wstrzyknięcia poleceń w interfejsie zarządzania REST API w Brocade Fabric OS przed 10.0.1. Uwierzytelniony użytkownik może wykonać dowolne polecenia systemowe poprzez spreparowane parametry wejściowe.

Luka przepełnienia sterty w Brocade Fabric OS przed 10.0.1 podczas przetwarzania operacji konfiguracji trunk. Aplikacja przetwarza ciągi list dostarczone przez użytkownika na dynamicznie alokowane tablice sterty bez sprawdzania granic, co pozwala uwierzytelnionemu administratorowi wywołać uszkodzenie sterty poprzez spreparowane żądania REST API.

Vault i Vault Enterprise nie zawsze oceniały polityki ACL względem kanonicznej formy nazw zasobów i polityk. Może to pozwolić uwierzytelnionemu użytkownikowi z delegowanymi uprawnieniami na ominięcie wyraźnego zakazu i dostęp do chronionego zasobu lub przypisanie zabronionej polityki, co może prowadzić do eskalacji uprawnień. Podatność jest naprawiona w Vault Community Edition 2.1.2 oraz Vault Enterprise 2.1.2, 1.21.12, 1.20.17 i 1.19.23.

Biblioteka AsyncHttpClient (AHC) umożliwia aplikacjom Java łatwe wykonywanie żądań HTTP i asynchroniczne przetwarzanie odpowiedzi. Przed wersjami 3.0.13 i 2.16.1 klucz puli połączeń HTTP/1.1 nie uwzględnia uwierzytelnionego podmiotu dla uwierzytelniania NTLM i Negotiate zorientowanego na połączenie. Połączony gniazdo uwierzytelnione dla jednego żądania może być ponownie użyte przez żądanie z innym podmiotem, a serwer wykonuje to późniejsze żądanie jako pierwszą tożsamość. Basic i Digest nie są dotknięte, ponieważ uwierzytelniają każde żądanie. Problem naprawiono w wersjach 3.0.13 i 2.16.1.

Biblioteka AsyncHttpClient (AHC) umożliwia aplikacjom Java łatwe wykonywanie żądań HTTP i asynchroniczne przetwarzanie odpowiedzi. W wersji 3.0.12, peer oferujący tylko Digest qop=auth-int powoduje pominięcie weryfikacji wzajemnego uwierzytelniania. AuthenticatorUtils.computeExpectedRspAuth nie zwraca oczekiwanej wartości dla auth-int, a Interceptors traktuje ten wynik jako niezweryfikowany, ale niekrytyczny, więc odpowiedź z nieprawidłową wartością rspauth jest akceptowana. Peer, który nie zna wspólnego sekretu, może zostać zaakceptowany jako uwierzytelniony serwer. Problem naprawiono w wersji 3.0.13.

Biblioteka AsyncHttpClient (AHC) umożliwia aplikacjom Java łatwe wykonywanie żądań HTTP i asynchroniczne przetwarzanie odpowiedzi. Przed wersjami 3.0.12 (na 3.x) i 2.16.1 (na 2.x), klient wnioskuje, że tunel proxy HTTP istnieje na podstawie ostatniej metody żądania, a nie wyniku CONNECT. Po odrzuceniu CONNECT przez proxy, handlery przekierowań lub uwierzytelniania mogą zapisać żądanie pochodzenia i jego poświadczenia Authorization na nadal jawnym połączeniu proxy. Podstawowe poświadczenia mogą być odzyskane bezpośrednio, a odpowiedzi NTLM mogą być złamane lub przekazane dalej. Problem naprawiono w wersjach 3.0.12 i 2.16.1.

Biblioteka AsyncHttpClient (AHC) umożliwia aplikacjom Java łatwe wykonywanie żądań HTTP i asynchroniczne przetwarzanie odpowiedzi. Przed wersjami 3.0.13 i 2.16.1, Realm.Builder traktuje wyzwanie Digest, które nie daje użytecznego nonce, jako wyzwanie Basic. Złośliwe źródło lub proxy może oznaczyć wyzwanie jako Digest, pomijając lub opróżniając nonce, co powoduje, że klient wysyła nazwę użytkownika i hasło przy użyciu odwracalnego uwierzytelniania Basic. Dotyczy to zarówno parserów wyzwań źródła, jak i proxy. Problem naprawiono w wersjach 3.0.13 i 2.16.1.

Biblioteka AsyncHttpClient (AHC) w wersjach od 2.0.0 do 3.0.14 nieprawidłowo dzieli pulę połączeń dla uwierzytelniania Kerberos, SPNEGO, NTLM oraz połączeń przez autoryzowany proxy. Brakujące pola identyfikujące tożsamość mogą pozwolić na ponowne użycie gniazda uwierzytelnionego jako inna tożsamość, co prowadzi do wykonania żądania w kontekście pierwszej tożsamości i ujawnienia jej danych lub uprawnień innemu wywołującemu. Problem został naprawiony w wersji 3.0.14.

Vault i Vault Enterprise nie spójnie weryfikowały, czy wpisy w katalogu wtyczek odnoszą się do binariów znajdujących się w skonfigurowanym katalogu wtyczek. Przy użyciu pieczęci Shamir i zewnętrznego katalogu wtyczek, uprzywilejowany operator mogący przywrócić snapshot Integrated Storage (Raft) może wykonać dowolny kod na hoście Vault. Podatność została naprawiona w Vault Community Edition 2.1.2 oraz Vault Enterprise 2.1.2, 1.21.12, 1.20.17 i 1.19.23.

W ramach ciągłego zaangażowania Cisco w proaktywne bezpieczeństwo i jakość produktów przeprowadzono kompleksowy wewnętrzny przegląd bezpieczeństwa. Przegląd ten zaowocował wydaniem wzmacniającym oprogramowanie, które naprawia wiele wewnętrznie odkrytych luk. Luki śledzone przez CVE-2026-76283 dotyczą awarii mechanizmu ochrony i są zgrupowane w kategorii CWE-693.

W ramach ciągłego zaangażowania Cisco w proaktywne bezpieczeństwo i jakość produktów przeprowadzono kompleksowy wewnętrzny przegląd bezpieczeństwa. Przegląd ten zaowocował wydaniem wzmacniającym oprogramowanie, które naprawia wiele wewnętrznie odkrytych luk. Luki śledzone przez CVE-2026-76282 dotyczą niewłaściwej kontroli zasobu przez cały jego cykl życia i są zgrupowane w kategorii CWE-664.

W Splunk Enterprise na Linuxie w wersjach poniżej 10.4.3, 10.2.7, 10.0.10 i 9.4.15, lokalny użytkownik mogący uruchamiać polecenia jako konto użytkownika Splunk może spowodować, że aktualizacja pakietu Linuksa wykona kontrolowane przez atakującego polecenia systemowe z uprawnieniami roota. Podatność wynika z zaufania skryptu konserwacyjnego pakietu do istniejącej zawartości instalacji Splunk podczas operacji aktualizacji z uprawnieniami roota. Wymaga to, aby aktualizacja pakietu nastąpiła po modyfikacji instalacji przez lokalnego użytkownika.

Brak autoryzacji w obsłudze żądań silnika Amazon Athena w wersji 3 mógł pozwolić uwierzytelnionemu użytkownikowi na odczytanie ograniczonych metadanych zapytań (identyfikatory kont AWS i tekst instrukcji SQL) z innych kont AWS. Wyniki zapytań, poświadczenia i dane Amazon S3 nie były dotknięte. AWS naprawił problem 1 września 2026 roku i potwierdził, że żadne metadane klientów nie zostały uzyskane. Nie jest wymagane działanie klienta.

Biblioteka AsyncHttpClient (AHC) w wersjach od 2.2.0 do 3.0.14 ma nieograniczoną dekompresję permessage-deflate w WebSocket, gdy kompresja jest włączona. Potok przychodzący agreguje skompresowane ramki przed ich inflacją przez WebSocketClientCompressionHandler, więc webSocketMaxFrameSize i webSocketMaxBufferSize nie ograniczają zdekompresowanego wyjścia. Złośliwy peer WebSocket może wysłać małą skompresowaną wiadomość, która rozszerza się do bardzo dużego bufora Netty i wyczerpuje stertę JVM. Problem został naprawiony w wersji 3.0.14.

CVE-2026-97716 to podatność w podsystemie nawiązywania połączeń serwerów Secure Access w wersjach przed 14.60. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą wysyłać specjalnie spreparowany ruch do serwera i powodować trwałą odmowę usługi.

Podatność w procesie rejestracji klienta w serwerach Secure Access przed wersją 14.60. Uwierzytelnieni atakujący mogą wysłać nieprawidłowe dane do serwera, powodując trwałą odmowę usługi.

Podatność w podsystemie uwierzytelniania serwerów Secure Access przed wersją 14.60. Atakujący mogą wysłać nieprawidłową odpowiedź podczas uwierzytelniania, powodując trwałą odmowę usługi.

Podatność polegająca na użyciu twardo zakodowanego klucza kryptograficznego w Johnson Controls ADVMS, umożliwiająca odczyt wrażliwych stałych w pliku wykonywalnym. Dotyczy wersji ADVMS przed 3.10.