Katalog podatności CVE

fast-jwt to szybka implementacja JSON Web Token. W wersjach przed 6.3.0 funkcja createVerifier akceptuje prawidłowo podpisany JWT, którego ładunek jest tablicą JSON, ponieważ walidator nie odrzuca tablic i pomija sprawdzanie roszczeń takich jak exp, nbf, iss, aud, sub, jti czy nonce. Atakujący mogący wpłynąć na podpisany token może obejść zabezpieczenia przed wygaśnięciem, wystawcą, odbiorcą, podmiotem, unieważnieniem i powtórzeniem.

fast-jwt to szybka implementacja JSON Web Token. W wersjach przed 6.3.1 funkcja createVerifier akceptuje niepodpisany JWT, gdy klucz jest pustym ciągiem lub null, a lista dozwolonych algorytmów jest niepusta. Fałszywe klucze synchroniczne omijają prepareKeyOrSecret, a pusta sygnatura omija weryfikację, co pozwala atakującemu przesłać token z dowolnymi roszczeniami bez znajomości klucza podpisującego.

Banks to biblioteka generująca prompty LLM przy użyciu prostego języka szablonów. W wersjach przed 2.5.1 DirectoryPromptRegistry nie odrzuca dowiązań symbolicznych dla pliku index.json oraz plików .jinja, co w aplikacjach z niezaufanymi użytkownikami może prowadzić do ujawnienia, odczytu lub nadpisania plików poza katalogiem rejestru.

Problem w libming do wersji 0.4.8 pozwala zdalnemu atakującemu spowodować odmowę usługi poprzez funkcję readtag_file() w src/blocks/fromswf.c.

IBM Security Verify Access w wersjach od 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach od 11.0 do 11.0.3 zawierają lukę wynikającą z nieprawidłowego uwierzytelniania. Zdalny uwierzytelniony atakujący może obejść ograniczenia bezpieczeństwa.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 są podatne na podatność path traversal, która może pozwolić zdalnemu atakującemu na zapis dowolnych plików. Podatność wynika z nieprawidłowej walidacji ścieżek.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 są podatne na wykonanie dowolnych poleceń przez zdalnego uwierzytelnionego atakującego z powodu nieprawidłowej neutralizacji argumentów poleceń.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 mogą pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na wykonanie nieautoryzowanych działań w wyniku wstrzyknięcia argumentów.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 są podatne na cross-site scripting (XSS). Podatność pozwala nieuwierzytelnionemu użytkownikowi na osadzenie dowolnego kodu JavaScript w interfejsie webowym, co może zmienić funkcjonalność i potencjalnie doprowadzić do ujawnienia danych uwierzytelniających w zaufanej sesji.

Deskin w wersjach do 3.3.4.3 zawiera podatność na eskalację uprawnień w usłudze XPC com.deskin.service.installer, która pozwala lokalnym nieuprzywilejowanym atakującym na wykonanie dowolnych pakietów instalacyjnych jako root poprzez połączenie z usługą należącą do roota bez uwierzytelnienia. Atakujący mogą wywołać uprzywilejowaną metodę instalatora, aby uruchomić dostarczony przez atakującego instalator, uzyskując pełne przejęcie kontroli nad hostem macOS.

System Informer w wersjach przed 4.0.26241.138 zawiera podatność nieprawidłowej autoryzacji w pomocniku phsvc, która pozwala lokalnym atakującym na dostęp do uprzywilejowanych interfejsów API poprzez połączenie z dowolnego procesu podpisanego przez Authenticode. Atakujący mogą załadować kod do hosta podpisanego przez Microsoft, takiego jak rundll32.exe, połączyć się z SiSvcApiPort i wywołać PhSvcApiCreateService, aby wykonać kod jako SYSTEM.

Dromara Skyeye do commita 003549ae5615bd114ba5bb8ddf6a8e8ead97c321 zawiera podatność server-side request forgery (SSRF) oraz brak autoryzacji w funkcji OnlyOffice save callback editUploadOfficeFileById. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą dostarczyć dowolne parametry url i key, aby zmusić serwer do pobrania wewnętrznych adresów URL i nadpisania plików przechowywanych przez dowolnego użytkownika, a następnie odczytać wyniki poprzez queryFileToShowById.

@fastify/reply-from to plugin Fastify, który przekazuje żądania do serwera nadrzędnego HTTP lub HTTPS. W wersjach przed 12.7.0 wszystkie wbudowane transporty HTTPS nadpisują domyślne bezpieczne ustawienie i ustawiają rejectUnauthorized na false, więc proxy nie weryfikuje certyfikatu TLS serwera nadrzędnego, nawet gdy aplikacja wskazuje na https w domyślnej konfiguracji. Atakujący w sieci może podszyć się pod skonfigurowany serwer HTTPS, odczytać dane uwierzytelniające i treści żądań przekazywanych przez proxy oraz zwrócić sfałszowane odpowiedzi, którym aplikacja ufa. Problem został naprawiony w @fastify/reply-from 12.7.0, a użytkownicy powinni zaktualizować do wersji 12.7.0 lub nowszej. Jako obejście można przekazać jawne rejectUnauthorized true w transporcie, dostarczyć już skonfigurowaną instancję undici lub użyć globalnego agenta undici.

Satel Netco Design w wersjach przed v2.1.7 zawiera podatność relative path traversal w funkcji eksportu danych. Uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniami Viewer może zapisać treści kontrolowane przez atakującego w lokalizacjach systemu plików dostępnych dla usługi aplikacji. Skuteczne wykorzystanie może skutkować nieautoryzowanym tworzeniem lub modyfikacją plików, a w pewnych warunkach wykonaniem dowolnego kodu.

IBM Guardium Data Protection 12.2 jest podatny na path traversal w funkcji przesyłania plików GIM. Nieuwierzytelniony atakujący może wykorzystać tę podatność do zapisu dowolnych plików na Collectorze.

IBM Guardium Data Protection 12.2 jest podatny na obejście weryfikacji podpisu w instalatorze poprawek. Atakujący z lokalnym dostępem może wykorzystać tę podatność do wykonania dowolnego kodu z uprawnieniami roota.

IBM Guardium Data Protection 12.2 ma słabą ochronę kryptograficzną i zakodowany na stałe klucz odzyskiwania w komponencie pkcrypto passkey. Lokalny atakujący może wykorzystać tę podatność do odzyskania hasła roota i uzyskania uprawnień roota.

IBM Guardium Data Protection 12.2 jest podatny na lokalną eskalację uprawnień w komponencie cp_wrapper. Użytkownik lokalny z niskimi uprawnieniami może wykorzystać tę podatność do uzyskania uprawnień roota i dostępu lub modyfikacji wrażliwych plików systemowych.

IBM Guardium Data Protection 12.0 i 12.1 jest podatny na przepełnienie bufora na stercie w funkcji składania logowania TDS TrafficTap. Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może wysłać spreparowane fragmenty logowania TDS przekraczające rozmiar bufora, co może prowadzić do odmowy usługi lub wykonania dowolnego kodu.

IBM Guardium Data Protection 12.0, 12.1 i 12.2 jest podatny na przepełnienie bufora na stercie w parserze protokołu MongoDB. Zdalny atakujący może wysłać specjalnie spreparowaną nazwę użytkownika SCRAM MongoDB o nadmiernej długości, powodując uszkodzenie pamięci, co może prowadzić do odmowy usługi lub wykonania dowolnego kodu.