Katalog podatności CVE

Dell Secure Connect Gateway (SCG) Policy Manager w wersjach przed 5.34.00.16 zawiera podatność typu Authorization Bypass Through User-Controlled Key. Atakujący z niskimi uprawnieniami i dostępem sieciowym może ją wykorzystać do podniesienia uprawnień.

W bibliotece Bouncy Castle for Java LTS przed wersją 2.73.13 natywna implementacja szyfru pakietowego CTR (one-shot) nie sprawdzała, czy długość danych wejściowych mieści się w przestrzeni licznika pozostawionej przez IV. Przy IV o długości 13–15 bajtów licznik ma tylko 1–3 bajty, więc przy dłuższych danych licznik się zawijał, a strumień klucza powtarzał się od początku tego samego pakietu. Metoda zwracała przy tym pełną długość wejścia jako poprawnie przetworzoną, bez wyjątku i bez skróconej długości.

Dell Secure Connect Gateway (SCG) Policy Manager w wersjach przed 5.34.00.16 zawiera podatność typu Improper Certificate Validation. Nieuwierzytelniony atakujący z dostępem sieciowym może ją wykorzystać, prowadząc do odmowy usługi, ujawnienia informacji oraz zdalnego wykonania kodu.

Dell Secure Connect Gateway (SCG) Policy Manager w wersjach przed 5.34.00.16 zawiera podatność typu Inclusion of Functionality from Untrusted Control Sphere. Atakujący z niskimi uprawnieniami i dostępem sieciowym może ją wykorzystać do podniesienia uprawnień, uzyskania dostępu do systemu plików oraz zdalnego wykonania kodu.

Dell Secure Connect Gateway (SCG) Policy Manager w wersjach przed 5.34.00.16 zawiera podatność typu Improper Restriction of Excessive Authentication Attempts. Nieuwierzytelniony atakujący z dostępem sieciowym może ją wykorzystać, prowadząc do podniesienia uprawnień, obejścia mechanizmów ochrony oraz nieautoryzowanego dostępu.

Biblioteka elixir-protobuf w wersjach od 0.8.0 do 0.17.1 zawiera podatność niekontrolowanej rekurencji w Protobuf.JSON.Decode. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może doprowadzić do awarii procesu dekodowania poprzez głęboko zagnieżdżony dokument JSON, gdy schemat zawiera typ wiadomości cyklicznej lub samoodwołującej się.

W jądrze Linux programy LWT_SEG6LOCAL mogą unieważnić bufor SRH, a następnie wywołać bpf_skb_pull_data(), co może prowadzić do zwisającego wskaźnika i zapisu po zwolnieniu pamięci. Naprawa zabrania używania bpf_skb_pull_data() w programach LWT_SEG6LOCAL.

W jądrze Linux mechanizm dopasowywania programów BPF do urządzeń sieciowych ma lukę, która pozwala uruchomić program związany z jednym urządzeniem na innym, co prowadzi do naruszenia pamięci. Naprawa ogranicza dopasowanie do dokładnych urządzeń dla programów nieprzeznaczonych do offloadu.

W jądrze Linux, podczas zmiany liczby kanałów w interfejsie veth, wskaźniki programów XDP nie są czyszczone dla usuniętych kolejek RX. Może to prowadzić do uruchomienia zwolnionego programu po ponownym zwiększeniu liczby kanałów, powodując awarię systemu.

W jądrze Linux podatność w mechanizmie BPF link iterator. Funkcja bpf_link_prime() wstawia link do link_idr przed publikacją ID, a iterator linków pobiera referencję bez sprawdzenia, czy link jest już osadzony (ID równe zero). Jeśli anon_inode_getfile() zawiedzie, iterator pozostaje z wiszącą referencją, a kolejne bpf_link_put() powoduje użycie zwolnionej pamięci (use-after-free).

W jądrze Linux podatność w obsłudze map BPF typu percpu array używanych jako mapy wewnętrzne. Funkcja porównująca metadane map nie sprawdza liczby max_entries, więc podmiana mapy wewnętrznej na mniejszą omija walidację, a wbudowany w JIT index_mask może prowadzić do dostępu poza zakres tablicy pptrs[].

Podatność w Zephyr RTOS dotyczy handlera trybu użytkownika z_vrfy_device_deinit() w kernel/device.c, który walidował argument dev za pomocą K_SYSCALL_OBJ_INIT(dev, K_OBJ_ANY). Ponieważ k_object_validate() pomija porównanie typu dla K_OBJ_ANY, sprawdzenie ograniczało się do tego, czy wskaźnik należy do dowolnego obiektu jądra, do którego wątek ma uprawnienia — bez weryfikacji rzeczywistego typu obiektu. Umożliwia to lokalnemu wątkowi w trybie użytkownika przekazanie obiektu stosu wątku (np. z k_thread_stack_alloc()) i wykonanie kodu jądra w trybie supervisora.

W podsystemie MMU dla architektury ARM64 w Zephyr RTOS identyfikatory ASID przydzielane są przez prosty licznik round-robin, który po przekroczeniu 255 możliwych wartości zaczyna przydzielać te same ASID aktywnym domenom pamięci. Ponieważ mapowania domen są instalowane jako nieglobalne (MT_NG), ASID jest jedynym znacznikiem odróżniającym tłumaczenia w TLB, a ścieżka przełączenia kontekstu nie opróżnia TLB w przypadku kolizji osiągniętej przez trzecią domenę. W efekcie wątki w trybie użytkownika mogą czytać i zapisywać pamięć należącą do innej domeny, naruszając izolację domen pamięci.

Podatność w LE Audio Broadcast Sink (subsys/bluetooth/audio/bap_broadcast_sink.c) pozwala atakującemu w zasięgu radiowym na zapis danych poza granicami statycznej struktury mod_src_param w pamięci .bss. Brak sprawdzenia rozmiaru przy kopiowaniu metadanych podgrup z ramki BASE prowadzi do przepełnienia bufora, co może skutkować zdalnym wykonaniem kodu w wątku Bluetooth RX.

Podatność w jądrze Zephyr RTOS pozwala nieuprzywilejowanemu wątkowi użytkownika na zapis poza granicami w pamięci jądra. Wynika to z braku kontroli przepełnienia przy obliczaniu rozmiaru alokacji dla dynamicznych obiektów jądra, co prowadzi do alokacji zbyt małego bloku pamięci. Atakujący może wykorzystać to do eskalacji uprawnień i wykonania kodu na poziomie jądra.

W Progress Telerik Report Server przed wersją 12.2.26.1007 występuje podatność typu stored cross-site scripting w współdzielonym silniku raportowania. Uwierzytelniony autor raportu może osadzić adresy URL javascript: lub vbscript: w akcjach nawigacyjnych raportu lub linkach w polach tekstowych HTML. Gdy inny użytkownik wyświetli złośliwy raport i uruchomi osadzoną nawigację, skrypt kontrolowany przez atakującego może zostać wykonany w kontekście przeglądarki ofiary.

W Progress Telerik Report Server przed wersją 12.2.26.1007 nieprawidłowe przypisanie uprawnień w hubie SignalR service-agent pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi, w tym kontu o niskich uprawnieniach lub gościowi z ważnym tokenem bearer, zarejestrować się jako zaufany agent usługi. Przy następnej synchronizacji ustawień serwera fałszywy agent otrzymuje ustawienia magazynu i prywatne klucze szyfrujące.

Wtyczka WP Rocket dla WordPressa (WP Media) zawiera podatność typu Executable Regular Expression Error, która umożliwia wstrzyknięcie kodu. Problem dotyczy wersji od nieznanej do 3.23.5.

Wtyczka WordPress FooSales w wersji przed 1.43.3 nie weryfikuje, czy uwierzytelniony użytkownik ma prawo działać w imieniu użytkownika wskazanego w żądaniu. Każdy zalogowany użytkownik może wymusić na wtyczce działanie jako dowolny inny użytkownik, w tym administrator, co prowadzi do ujawnienia danych konta i jego przejęcia.

Wtyczki Ocean Pro Demos i Ocean eComm Treasure Box dla WordPressa są podatne na stored cross-site scripting poprzez parametr 'content' we wszystkich wersjach do 1.5.4 i 1.8.0. Wynika to z niewystarczającej autoryzacji, sanityzacji danych wejściowych i escapowania danych wyjściowych w akcji AJAX save_popup_content w Popup Builderze. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym wstrzyknięcie dowolnych skryptów do opublikowanego popupu Gutenberga.