Katalog podatności CVE

ZcashFoundation Zebra 6.4.0 przed 6.4.2 parsuje transakcje wersji 6 z przed-NU6.3 identyfikatorem gałęzi konsensusu, ale obliczanie rozmiaru podczas konstrukcji UnminedTx traktuje ponowną serializację pakietu Orchard jako nieomylną, więc wynikowy błąd powoduje expect, który przerywa działanie zebrad. Nieuwierzytelnieni rówieśnicy mogą wysłać pojedynczą wiadomość tx przed uzgodnieniem (pre-handshake), aby zawiesić węzeł, i mogą to powtarzać po każdym restarcie.

MONAI 1.2.0 przed 1.6.1 zawiera podatność na niebezpieczną deserializację w nnUNetV2Runner, która odpakowuje (unpickle) ścieżkę postprocessing_file odczytaną z inference_information.json bez ograniczenia jej do katalogu wyników. Atakujący, którzy mogą zmodyfikować inference_information.json, mogą wskazać złośliwy plik pickle w innym miejscu systemu plików, aby wykonać kod podczas uruchamiania predict_ensemble_postprocessing.

MONAI 0.4.0 przed 1.6.1 zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu, która pozwala atakującym w ścieżce sieciowej na wykonanie kodu poprzez manipulację wagami SENet pobieranymi przez zwykły HTTP. Atakujący mogą podmienić spreparowany plik .pth, który load_state_dict_from_url odpakowuje bez weights_only=True, co prowadzi do wykonania kodu podczas konstruowania modeli SEResNet50 lub innych SENet z pretrained=True.

Contrast 1.8.0 przed 1.24.1 zawiera podatność na nieprawidłową weryfikację w odzyskiwaniu rówieśników koordynatora, która nie potwierdza, że serwer obsługujący używa tej samej generacji manifestu. Atakujący z prawem zapisu do historii manifestów mogą odtworzyć wycofany nagłówek historii, aby wycofane obciążenia otrzymały zaufane certyfikaty mesh, lub przy użyciu tajnego ziarna ujawnić klucz Mesh CA.

Edgeless Systems Contrast 1.8.0 przed 1.24.1 zawiera podatność na nieprawidłowe uprawnienia, gdzie instalator węzła zapisuje konfigurację containerd jako światowo zapisywalną (0666). Lokalni nieuprzywilejowani użytkownicy na węźle mogą modyfikować konfigurację containerd, na przykład nadpisując lokalizację runc, aby eskalować uprawnienia.

LibreNMS przed 26.9.0 zawiera podatność na wstrzyknięcie filtra LDAP w trybach ldap-authorization i ad-authorization, ponieważ nazwy użytkowników są wstawiane bez escapowania do filtrów wyszukiwania LDAP, a uwierzytelnianie sprawdza tylko istnienie użytkownika. Gdy REMOTE_USER nie jest przekazywany, nieuwierzytelnieni atakujący mogą wysłać nazwę użytkownika z wildcardem przez HTTP Basic Authorization (PHP_AUTH_USER), aby dopasować wszystkich użytkowników i grupy i uzyskać dostęp administratora.

LibreNMS przed 26.9.0 zawiera podatność na wstrzyknięcie SQL, która pozwala nieuprzywilejowanym użytkownikom na wstrzyknięcie SQL poprzez dostarczenie parametru notification_id w postaci tablicy do notifications.inc.php. Atakujący mogą przeprowadzać odczyty między tabelami, w tym hashy haseł użytkowników, a wyniki są zapisywane w notifications_attribs i czytelne przez interfejs.

Adminer przed 6.1.1 zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom SQLite na ominięcie ograniczeń ATTACH i VACUUM INTO poprzez poprzedzenie instrukcji znakiem BOM UTF-8. Atakujący mogą dołączyć plik bazy danych w ścieżce serwowanej przez PHP i utworzyć tabelę z kodem PHP, aby wykonać go jako użytkownik serwera WWW.

better-auth w wersjach od 1.3.8-beta.3 do 1.7.0-rc.3 zawiera podatność polegającą na błędnym przedstawieniu interfejsu w pluginie deviceAuthorization, ponieważ GET /device pomija identyfikator klienta i zakres. Atakujący może rozpocząć żądanie urządzenia przez /device/code, nakłonić zalogowanych użytkowników do zatwierdzenia kodu, a następnie wykorzystać go w /device/token do uzyskania aktywnego tokena sesji.

SurrealDB przed wersją 3.3.0 umożliwia dostęp między dzierżawcami, ponieważ instrukcja SurrealQL USE przełącza sesję na dowolną przestrzeń nazw/bazę danych bez sprawdzania, czy poziom uwierzytelnienia wywołującego go obejmuje. Uwierzytelnieni użytkownicy przestrzeni nazw, baz danych lub rekordów mogą przełączyć się na innego dzierżawcę i czytać, tworzyć, aktualizować lub usuwać wiersze w tabelach, których PERMISSIONS na to pozwalają, takich jak PERMISSIONS FULL.

SurrealDB przed wersją 3.3.0 zawiera podatność obejścia autoryzacji, która pozwala wywołującym z uprawnieniami zapisu na poziomie tabeli na odczyt pól ograniczonych przez SELECT poprzez rozwiązywanie wskaźników JSON Patch względem niezredukowanego rekordu. Atakujący mogą użyć operacji PATCH copy lub move, aby skopiować ukryte pola do czytelnych miejsc, lub nadużyć błędów niezgodności testu jako wyroczni ujawniającej.

SurrealDB przed wersją 3.3.0 nie sprawdza wybranej przez wywołującego przestrzeni nazw lub bazy danych względem poziomu, na którym uwierzytelniony jest użytkownik systemowy na poziomie przestrzeni nazw lub bazy danych, co umożliwia dostęp między dzierżawcami. Uwierzytelniony atakujący może ustawić nagłówki Surreal-NS/Surreal-DB na /sql lub wywołać metodę RPC use, aby czytać, tworzyć, modyfikować i usuwać wiersze oraz odczytywać wartości DEFINE PARAM w innym dzierżawcy, jeśli PERMISSIONS tabel na to pozwalają.

Network-AI od wersji 5.14.0 przed 5.15.2 zawiera podatność obejścia kontroli bezpieczeństwa w hooku ClaudeHookBridge PreToolUse, który dopasowuje wzorce deny tylko do pierwszego obecnego pola kandydata. Agent z prompt injection może umieścić niebezpieczne ładunki w polach takich jak Write content lub parametr skryptu MCP obok nieszkodliwego file_path lub command, omijając denyPatterns w celu zapisania web shelli lub wykonania skryptów.

Grav przed wersją 2.1.7 zawiera podatność ujawniania informacji, ponieważ dołączone konfiguracje nginx, lighttpd, IIS i Caddy 2 blokują .git tylko w katalogu głównym dokumentu. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą żądać zagnieżdżonych repozytoriów, takich jak user/.git, aby pobrać konfigurację Git, refs i obiekty, odtwarzając nieopublikowaną historię lub ujawnione sekrety.

Grav od wersji 2.0.22 przed 2.1.7 zawiera podatność obejścia uwierzytelnienia w profilerze Clockwork, który ufa wartościom REMOTE_ADDR z pętli zwrotnej. Nieuwierzytelnieni atakujący za pośrednictwem proxy HTTP na tym samym hoście mogą odczytać rekordy profilera ujawniające konfigurację systemu i wtyczek, sekrety, metadane żądań i zapytania.

Grav Git Sync od wersji 1.0.2 do 3.4.12 zawiera podatność wstrzykiwania poleceń, która pozwala uwierzytelnionym edytorom treści na wykonywanie poleceń systemu operacyjnego poprzez wstrzykiwanie substytucji powłoki do pól profilu. Gdy tryb autora gravuser lub gravfull jest włączony, atakujący mogą ustawić złośliwą nazwę użytkownika, pełną nazwę lub adres e-mail, który dociera do PHP exec() przez git commit --author, wykonując polecenia jako konto serwera WWW.

Grav grav-plugin-api przed wersją 1.0.36 zawiera podatność eskalacji uprawnień, która pozwala delegowanym menedżerom użytkowników na uzyskanie dostępu super-admina poprzez przechowywanie dodatnich skalarnych uprawnień admin lub api parent. Atakujący z api.users.write mogą edytować mapy dostępu kont lub zaproszenia, tak aby dziedziczący resolver uprawnień spełniał wymagania requireSuper, uzyskując dostęp do endpointów API tylko dla super-admina.

Grav Login plugin od wersji 1.2.0 przed 3.9.9 zawiera podatność ujawniania informacji, która pozwala wydawcom na uzyskanie tokenów resetowania hasła poprzez utworzenie strony w ścieżce resetowania. Gdy ofiara otworzy wysłany e-mailem link resetujący, strona kontrolowana przez wydawcę, renderowana przez Login::getPage(), ujawnia nazwę użytkownika i token bearer, umożliwiając przejęcie kont o wyższych uprawnieniach.

Wtyczka Grav Login w wersjach od 2.7.0 do 3.9.9 zawiera podatność na ominięcie uwierzytelniania, która pozwala atakującemu z ważnym hasłem pominąć dwuskładnikowe uwierzytelnianie (2FA) poprzez przywrócenie trwałego ciasteczka remember-me. Atakujący może uzyskać takie ciasteczko po kroku z hasłem i przywrócić je jako w pełni autoryzowaną sesję bez ukończenia drugiego składnika.

Wtyczka Grav Login w wersjach od 2.7.0 do 3.9.9 zawiera podatność na ominięcie uwierzytelniania w funkcji processUserProfile(), która sprawdza, czy użytkownik sesji istnieje, ale nie sprawdza, czy oczekująca sesja 2FA jest w pełni autoryzowana. Atakujący z hasłem ofiary, który może opublikować formularz strony bez reguły dostępu, może wywołać update_user przed ukończeniem 2FA, aby wyłączyć twofa_enabled i przejąć konto.