Katalog podatności CVE

Progress MarkLogic Server w wersjach 12.x przed 12.1.0 może używać transportu nieszyfrowanego (cleartext) dla niektórych komunikacji związanych z zarządzaniem klastrem. Atakujący w sieci może przechwycić lub zmodyfikować informacje przesyłane przez takie połączenie.

Progress MarkLogic Server w wersjach 12.x przed 12.1.0 oraz 11.x przed 11.3.7 nie weryfikuje wystarczająco tożsamości usługi uwierzytelniania Kerberos w niektórych konfiguracjach uwierzytelniania opartego na haśle. Atakujący w sieci może podszyć się pod zaufaną infrastrukturę uwierzytelniania, co może skutkować nieautoryzowanym dostępem lub modyfikacją chronionych danych.

Progress MarkLogic Server w wersjach 12.x przed 12.1.0 oraz 11.x przed 11.3.7 nadaje zbyt szerokie uprawnienia systemu operacyjnego niektórym plikom dziennika, co może pozwolić lokalnemu użytkownikowi na odczyt lub modyfikację danych logów. Poprawione domyślne uprawnienia dotyczą nowo tworzonych i rotowanych logów; istniejące logi zachowują dotychczasowe uprawnienia do czasu ich naprawienia.

Progress MarkLogic Server w wersjach 12.x przed 12.1.0 oraz 11.x przed 11.3.7 domyślnie włącza przetwarzanie zewnętrznych encji XML (XXE) w wielu ścieżkach serwera. Spreparowany dokument XML może wywołać żądania po stronie serwera lub ujawnienie plików lokalnych.

Progress MarkLogic Server w wersjach 12.x przed 12.1.0 oraz 11.x przed 11.3.7 zawiera podatność typu out-of-bounds write w niektórych funkcjach przetwarzania języka. Zdalny uwierzytelniony atakujący może wykorzystać tę podatność do wywołania niestabilności serwera lub ograniczonej modyfikacji danych.

Progress MarkLogic Server w wersjach 12.x przed 12.1.0 zawiera podatność typu out-of-bounds read w niektórych funkcjach przetwarzania zapytań. Zdalny uwierzytelniony atakujący może wykorzystać tę podatność do wywołania niestabilności serwera lub ujawnienia ograniczonych informacji z pamięci procesu.

Progress MarkLogic Server w wersjach 12.x przed 12.1.0 oraz 11.x przed 11.3.7 nie ogranicza wystarczająco dostępu do niektórych informacji wrażliwych pod względem bezpieczeństwa. Zdalny uwierzytelniony atakujący z ograniczonymi uprawnieniami zarządzającymi może uzyskać te informacje, co może skutkować nieautoryzowanym dostępem do chronionych zasobów.

Progress MarkLogic Server w wersjach 12.x przed 12.1.0 oraz 11.x przed 11.3.7 zawiera defekty bezpieczeństwa pamięci w integracji silnika JavaScript, które mogą skutkować uszkodzeniem pamięci, kontrolowanym awarią procesu lub niestabilnością serwera.

Podatność w Progress MarkLogic Server przed wersjami 12.1.0 i 11.3.7 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi Query Console na podanie niebezpiecznych ścieżek do uprzywilejowanego pomocnika systemu plików, co może skutkować ujawnieniem dowolnych plików serwera.

Progress MarkLogic Server przed wersjami 12.1.0 i 11.3.7 zawiera przestarzałą funkcjonalność OpsDirector ze słabościami, które mogą pozwolić nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na wysyłanie nieautoryzowanych żądań do wewnętrznych usług lub fałszowanie zaufanych żądań, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do chronionych informacji.

Progress MarkLogic Server przed wersjami 12.1.0 i 11.3.7 zawiera podatność nieprawidłowego uwierzytelniania w przetwarzaniu SAML. W środowiskach używających uwierzytelniania SAML, nieuwierzytelniony zdalny atakujący może spowodować, że serwer zaakceptuje asercję, która powinna zostać odrzucona, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu.

W środowiskach Azure, Progress MarkLogic Server przed wersjami 12.1.0 i 11.3.7 może zapisywać wrażliwe informacje uwierzytelniające w dziennikach diagnostycznych w określonych konfiguracjach. Atakujący z dostępem do tych dzienników może wykorzystać te informacje do uzyskania nieautoryzowanego dostępu do chronionych zasobów chmurowych.

Progress MarkLogic Server przed wersjami 12.1.0 i 11.3.7 używa przewidywalnych tokenów CSRF w Query Console. Zdalny atakujący, który zwabi uwierzytelnionego użytkownika Query Console na złośliwą stronę, może wysyłać nieautoryzowane żądania i wykonywać kod po stronie serwera z uprawnieniami ofiary.

Progress MarkLogic Server przed wersjami 12.1.0 i 11.3.7 nie rejestruje konsekwentnie udanych zdarzeń uwierzytelniania w dziennikach audytowych, co może ograniczyć możliwość wykrywania i badania nieautoryzowanego dostępu lub nadużycia poświadczeń.

Progress MarkLogic Server przed wersjami 12.1.0 i 11.3.7 zawiera słabość walidacji uwierzytelniania, która może pozwolić atakującemu na użycie tokenu, który nie powinien być akceptowany przez serwer, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu.

Progress MarkLogic Server 11.x przed wersją 11.3.7 używa konfiguracji parsera SAML, która może przetwarzać zewnętrzne DTD lub encje, co może prowadzić do niezamierzonego dostępu sieciowego lub ujawnienia informacji.

W konsoli OpenShift znaleziono podatność SSRF (Server-Side Request Forgery). Uwierzytelniony użytkownik konsoli może wykorzystać podatność, podając specjalnie spreparowany URL Helm chart bez odpowiedniej walidacji, co pozwala na pobieranie dowolnych adresów URL przez pod konsoli, potencjalnie prowadząc do ujawnienia wrażliwych informacji w komunikatach błędów lub umożliwiając ślepe skanowanie portów w klastrze.

ZITADEL 3.0.0 przed 4.19.2 zawiera podatność obejścia uwierzytelniania w interfejsie Login V2, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na uzyskanie tokenów sesji innych użytkowników poprzez fałszowanie niepodpisanych ciasteczek sesji. Atakujący mogą odgadnąć uporządkowane czasowo identyfikatory sesji wokół logowania ofiary i dostarczyć je z pustymi tokenami, aby otrzymać rotowane tokeny, przejmując konta, w tym sesje administratorów z ukończonym MFA.

ZITADEL 4.x przed 4.19.2 oraz 3.x do 3.4.15 zawiera obejście uwierzytelniania w wywołaniu zwrotnym intencji dostawcy tożsamości SAML. Weryfikacja podpisu asercji odbywa się względem dostawcy wskazanego w URL, ale użytkownik jest rozwiązywany z intencji logowania bez sprawdzenia zgodności. Atakujący z uprawnieniami administratora organizacji może zarejestrować dostawcę SAML z własnym kluczem podpisującym, aby uzyskać uwierzytelnione sesje jako dowolny użytkownik powiązany z innym dostawcą SAML w instancji, w tym w innych organizacjach.

ZITADEL 3.0.0 przed 4.18.0 zawiera podatność na brak uwierzytelniania w hostowanym interfejsie Login V1, gdzie procedura zmiany nazwy użytkownika działa na koncie powiązanym z przepływem logowania przed weryfikacją jakiegokolwiek czynnika. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą przesłać nazwę logowania ofiary, a następnie wysłać nową nazwę użytkownika, aby zmienić nazwę dowolnego aktywnego użytkownika, w tym administratorów, blokując im dostęp.