Katalog podatności CVE

Wtyczka WordPress Smart Popup by Supsystic przed wersją 2.0.2 nie blokuje ładunków typu template-injection, które są zapisywane w bloku tekstowym popupu i później ewaluowane przez silnik szablonów. Filtr usuwający delimitery szablonów działa przed krokiem dekodowania, który je odtwarza, co pozwala uwierzytelnionemu administratorowi na wykonanie dowolnych wyrażeń szablonowych po stronie serwera i odczyt stałych PHP, takich jak dane dostępowe do bazy danych i klucze uwierzytelniania.

Aplikacja NoviGest Desktop zawiera podatność XML External Entity (XXE) w funkcji importu SAFT. Aplikacja przetwarza pliki XML kontrolowane przez użytkownika za pomocą JAXB Unmarshaller bez prawidłowego wyłączenia rozwiązywania encji zewnętrznych. Atakujący może dostarczyć zmanipulowany plik XML, aby odczytać lokalne pliki dostępne dla procesu aplikacji.

Aplikacja NoviGest Desktop posiada usługę Java RMI bez uwierzytelniania w krytycznych funkcjach. Atakujący z dostępem sieciowym może wywoływać zdalne metody bez logowania, pozyskiwać poufne dane uwierzytelniające oraz wykonywać dowolne zapytania SQL na PostgreSQL. Wysokie uprawnienia konta bazy danych pozwalają na łańcuchowe wykorzystanie do wykonania poleceń systemu operacyjnego na serwerze.

Dell PowerProtect Data Domain zawiera podatność typu OS Command Injection wynikającą z niewłaściwej neutralizacji specjalnych elementów w poleceniach systemowych. Wysoko uprzywilejowany atakujący z dostępem zdalnym może ją wykorzystać do wykonania dowolnych poleceń.

Dell PowerProtect Data Domain Management Center zawiera podatność Missing Authorization. Nisko uprzywilejowany atakujący z dostępem zdalnym może ją wykorzystać do wykonania nieautoryzowanych operacji.

Wtyczka WordPress Essential Addons for Elementor przed wersją 6.8.7 nie stosuje wymogu zatwierdzenia przez administratora do kont rejestrowanych przez przepływ jednorazowego hasła e-mail. Gdy obie funkcje są włączone, niezalogowani użytkownicy mogą zarejestrować się i zalogować bez zatwierdzenia przez administratora.

Wtyczka WordPress Royal Elementor Addons przed wersją 1.7.1070 nie waliduje wartości pól formularza przed podstawieniem ich do adresów odbiorców w e-mailach powiadomień formularza. Gdy pole odbiorcy jest skonfigurowane do odzwierciedlania przesłanej wartości, niezalogowani atakujący mogą zastąpić listę odbiorców i rozsyłać własne wiadomości e-mail z domeny witryny.

Dell PowerProtect Data Domain Management Center zawiera podatność typu Missing Authorization. Nisko uprzywilejowany atakujący z dostępem zdalnym może ją wykorzystać do nieautoryzowanych operacji systemowych na zarządzanych systemach.

Dell PowerProtect Data Domain Management Center zawiera podatność SQL Injection. Nisko uprzywilejowany atakujący z dostępem zdalnym może ją wykorzystać do nieautoryzowanego dostępu do zarządzanych systemów.

Dell PowerProtect Data Domain zawiera podatność przepełnienia bufora na stosie. Nieuwierzytelniony atakujący z dostępem zdalnym może ją wykorzystać do wykonania poleceń.

Dell PowerProtect Data Domain zawiera podatność Improper Authentication. Nisko uprzywilejowany atakujący z dostępem zdalnym może ją wykorzystać do obejścia mechanizmów ochronnych.

Wtyczka WordPress Sadad QA Payment do wersji 1.28 nieprawidłowo weryfikuje autentyczność przychodzących powiadomień o płatnościach. Weryfikacja opiera się na sekrecie sprzedawcy, który domyślnie jest pusty, a pozostałe podpisane dane są kontrolowane przez atakującego, co pozwala niezalogowanym atakującym sfałszować potwierdzenie i oznaczyć zamówienia jako opłacone bez dokonania płatności.

Wtyczka WordPress BitPay Gateway for WooCommerce do wersji 4.1.3 nie wiąże potwierdzenia transakcji dostawcy płatności z zamówieniem, które ona finalizuje, ani nie weryfikuje potwierdzonej kwoty. Pozwala to niezalogowanemu atakującemu posiadającemu jedną autentyczną transakcję o niskiej wartości oznaczyć dowolne zamówienia o wyższej wartości jako opłacone.

Gdy pretix jest używany jako dostawca tożsamości w konfiguracji Single-Sign-On (SSO) dla kont klientów, system nieprawidłowo walidował żądany parametr `response_type` w żądaniu autoryzacji względem skonfigurowanego typu grantu klienta SSO. Klient skonfigurowany wyłącznie do typu `code` mógł otrzymać ważny token innego typu, np. `id_token`. Wykorzystanie wymaga uruchomienia JavaScriptu na stronie wskazanej przez `redirect_uri` z listy dozwolonych w konfiguracji klienta.

Niektóre punkty końcowe API pozwalały na tworzenie płatności za zamówienia odwołujących się do karty podarunkowej przy użyciu wewnętrznego, automatycznie zwiększanego identyfikatora. Identyfikator ten nie był sprawdzany, co pozwalało tworzyć płatności odwołujące się do kart podarunkowych innych organizatorów i uzyskać ich sekret. Karta nie jest w tym przypadku obciążana, ale wywołanie zwrotu płatności pozwala zwiększyć wartość karty podarunkowej.

Mechanizm wiążący pliki generowane podczas procesu shreddingu z metodą uwierzytelniania nie działa poprawnie, a ten sam token sesji jest używany dla wszystkich użytkowników API opartych na tokenach. Jest to podobny problem do naprawionego w wersji 2026.7.1, który został pominięty podczas tworzenia poprawki. Ponieważ pliki są oznaczone losowo generowanymi UUID i istnieją tylko przez jeden dzień, ryzyko jest praktycznie znikome, ale dodany mechanizm ochrony staje się bezużyteczny.

Występuje lokalna eskalacja uprawnień spowodowana niewłaściwą autoryzacją. Podatność dotyczy Acronis Cyber Protect Cloud Agent (Windows) przed build 42569 oraz Acronis Cyber Protect 17 (Windows) przed build 42587.

Dell PowerProtect Data Domain zawiera podatność polegającą na przydzielaniu zasobów bez ograniczeń lub dławienia. Nieuwierzytelniony atakujący z dostępem zdalnym może wykorzystać tę lukę, co prowadzi do odmowy usługi.

Dell PowerProtect Data Domain zawiera podatność typu OS Command Injection wynikającą z niewłaściwej neutralizacji specjalnych elementów używanych w poleceniach systemu operacyjnego. Wysoko uprzywilejowany atakujący z dostępem zdalnym może wykorzystać tę lukę, co prowadzi do wykonania poleceń.

Dell PowerProtect Data Domain zawiera podatność polegającą na niewłaściwym zarządzaniu uprawnieniami. Wysoko uprzywilejowany atakujący z dostępem zdalnym może wykorzystać tę lukę, co prowadzi do podniesienia uprawnień.