Katalog podatności CVE

Biblioteka form-data (do tworzenia strumieni multipart/form-data) przed wersjami 2.5.6, 3.0.5 i 4.0.6 zawiera podatność na iniekcję CRLF. Argument `field` i opcja `filename` są łączone bezpośrednio w nagłówek Content-Disposition bez odpowiedniego escapowania znaków CR, LF i cudzysłowu.

Nieprawidłowe zarządzanie aktualizacjami rozmiaru dynamicznej tabeli HPACK w bibliotece AWS Common Runtime aws-c-http może umożliwić zdalnemu atakującemu działającemu na serwerze spowodowanie uszkodzenia pamięci w aplikacji klienckiej, co potencjalnie prowadzi do wykonania dowolnego kodu.

W aplikacji Zoom Contact Center dla systemu Windows przed wersją 7.0.0 stwierdzono niewystarczającą weryfikację autentyczności danych w funkcji zdalnego sterowania. Może to pozwolić uwierzytelnionemu użytkownikowi na eskalację uprawnień poprzez lokalny dostęp.

Podatność w serwerze MariaDB pozwala użytkownikowi z wysokimi uprawnieniami na wykonanie poleceń powłoki poprzez zmienne systemowe wsrep_sst_receive_address lub wsrep_sst_donor. Problem dotyczy wersji od 10.6.1 do 10.6.27, 10.11.1 do 10.11.18, 11.4.1 do 11.4.12, 11.8.1 do 11.8.8 oraz 12.3.1.

Podatność w MariaDB pozwala złośliwemu węzłowi dołączającemu (joiner) na wykonanie dowolnych poleceń powłoki na węźle źródłowym (donor) podczas procesu SST (State Snapshot Transfer) z użyciem metody rsync. Problem wynika z braku odpowiedniej walidacji parametrów przesyłanych przez joiner, które są interpolowane do linii poleceń po stronie donora.

Wersje Acrobat Reader 24.001.30365, 26.001.21651 i wcześniejsze są podatne na lukę typu out-of-bounds write, która może prowadzić do wykonania dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika. Wykorzystanie tej luki wymaga interakcji użytkownika, ponieważ ofiara musi otworzyć złośliwy plik.

Typesense, silnik wyszukiwania tolerujący błędy, ma podatność na nieautoryzowany atak typu denial-of-service w punkcie końcowym /multi_search przed wersjami 29.1 i 30.2. Specjalnie przygotowane żądanie może spowodować nieobsługiwaną wyjątek, co prowadzi do zakończenia procesu serwera.

Podatność w MariaDB pozwala złośliwemu węzłowi dołączającemu (joiner) na wykonanie dowolnych poleceń powłoki na węźle źródłowym (donor) podczas procesu SST (Snapshot State Transfer) z użyciem metody mariabackup. Problem wynika z braku odpowiedniej walidacji parametrów przesyłanych przez joiner, które są interpolowane do linii poleceń po stronie donora.

Wersje Mattermost 11.6.x do 11.6.1, 11.5.x do 11.5.4 oraz 10.11.x do 10.11.16 nie wymagają autoryzacji zarządzania rolami przy ustawianiu flagi scheme_admin na punktach końcowych synchronizacji grupy, co pozwala użytkownikowi z uprawnieniami do linków grupowych na eskalację swoich uprawnień oraz uprawnień członków grupy do administratora zespołu lub kanału za pomocą odpowiednio skonstruowanych żądań API.

Wersje Mattermost 11.6.x do 11.6.1, 11.5.x do 11.5.4 oraz 10.11.x do 10.11.16 mają lukę, która pozwala na nieprawidłowe przetwarzanie nazwy pliku otrzymanej od zdalnych serwerów. Atakujący kontrolujący zdalny serwer może wykorzystać tę lukę do zapisywania plików w dowolnych lokalizacjach na serwerze docelowym za pomocą sekwencji przejścia ścieżki w polu nazwy pliku.

Cap-go w wersjach przed 12.128.2 zawiera podatność na przejęcie konta w mechanizmie zmiany adresu e-mail, która pozwala atakującemu z tymczasową sesją uwierzytelnioną na zmianę zarejestrowanego adresu e-mail bez ponownej autoryzacji. Atakujący mogą przekierować weryfikację na kontrolowany przez siebie adres e-mail i następnie zresetować hasło, aby na stałe przejąć konto ofiary.

Podatność w wersji 1.2.0 Kedro umożliwia atakującemu wykorzystanie przejścia ścieżki poprzez dostarczenie spreparowanego ciągu wersji. Metoda `_get_versioned_path()` interpoluje ciągi wersji dostarczone przez użytkownika bez odpowiedniej sanitizacji, co pozwala na dostęp do plików poza zamierzonym katalogiem zestawów danych.

Wersje Crypt::PBKDF2 przed 0.261630 dla Perla generują niebezpieczne wartości losowe dla soli. Używają one wbudowanej funkcji rand, która jest przewidywalna i nieodpowiednia do zastosowań kryptograficznych.

Brak walidacji autoryzacji w wersji 1.0.0 lub nowszej projektu ChromaDB w języku Rust pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi na dowolne odczytywanie, zapisywanie, aktualizowanie lub usuwanie danych w kolekcji dowolnego najemcy, niezależnie od przynależności do konkretnego najemcy.

Portal deweloperski Aqara (developer.aqara.com) oraz współdzielone środowiska testowe (developer-test.aqara.com, aiot-test.aqara.com) mają nadmiernie liberalną politykę CORS, umożliwiającą nieautoryzowanym domenom wykonywanie żądań międzyźródłowych. Podatność ta jest klasyfikowana jako CWE-942 i ma szacowany wskaźnik CVSS 8.2 (wysoki).

Brama Aqara IAM/SSO (gw-builder.aqara.com) zawiera podatność polegającą na nadmiernie liberalnej polityce cross-origin, co pozwala na nieautoryzowany dostęp do zasobów z niezaufanych domen. Jest to klasyfikowane jako CWE-942 i ma szacowany wskaźnik CVSS 8.2 (wysoki).

Usługa Aqara Board (op-test.aqara.com) akceptuje dowolne polecenia MQTT i przekazuje je do brokera HiveMQ bez uwierzytelniania. Jest to brak autoryzacji dla krytycznej funkcji (CWE-306) o szacowanym CVSS 8.6 (wysoki). W połączeniu z innymi podatnościami może prowadzić do zdalnego przejęcia urządzeń bez uwierzytelniania.

Podatność w Netty RedisArrayAggregator pozwala na prealokację ArrayList o rozmiarze zadeklarowanym w nagłówku tablicy RESP, który może być zawyżony przez złośliwy pakiet. Atakujący może wysłać mały nagłówek z fałszywą dużą liczbą elementów, co prowadzi do nadmiernego zużycia pamięci.

Podatność w Netty powoduje, że niestandardowy X509TrustManager dostarczony przez użytkownika jest opakowywany w X509TrustManagerWrapper, który implementuje X509ExtendedTrustManager, ale pomija weryfikację nazwy hosta (endpoint identification). W rezultacie, nawet przy domyślnym ustawieniu endpointIdentificationAlgorithm="HTTPS" w Netty 4.2, klient nie sprawdza poprawności certyfikatu serwera względem nazwy hosta.

Podatność w frameworku Netty przed wersją 4.2.15.Final umożliwia wyczerpanie pamięci poprzez tworzenie nieskończonej liczby zablokowanych strumieni w kodzie HTTP/3, co prowadzi do błędu OOM.