Katalog podatności CVE

OpenClaw przed wersją 2026.4.25 zawiera podatność na przejście ścieżki w ładowaniu artefaktów memory-core, gdzie stan przestrzeni roboczej wpływa na rozwiązywanie lokalnych ścieżek pakietów. Atakujący z dostępem do podatnych przestrzeni roboczych mogą ładować artefakty memory-core z niezamierzonych lokalizacji, co może prowadzić do wykonania złośliwego kodu lub uzyskania dostępu do wrażliwych danych.

OpenClaw przed wersją 2026.5.18 zawiera podatność typu server-side request forgery w kontrolce przeglądarki, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na ominięcie kontroli nawigacji w sieciach prywatnych poprzez interakcje z Playwright act. Atakujący mogą wywołać nawigację do celów w sieci prywatnej za pomocą przekierowań wywołanych akcją i następnie odczytać zawartość zastrzeżonych stron za pomocą możliwości oceny przeglądarki.

OpenClaw przed wersją 2026.5.7 zawiera podatność na eskalację uprawnień w funkcji allowFrom w Matrix, która pozwala uwierzytelnionym kontom na dopasowywanie wpisów polityki poprzez modyfikowalne metadane nazwy wyświetlanej. Atakujący, którzy mają możliwość zmiany nazw wyświetlanych, mogą uzyskać dostęp agenta przeznaczony dla innej tożsamości Matrix.

OpenClaw przed wersją 2026.5.18 zawiera podatność na wykonanie kodu, gdzie metadane rozszerzenia runtime rynku mogą przekierować ładowanie do nieprzeskanowanych ładunków pakietów. Atakujący z dostępem operatora zaufanego mogą manipulować metadanymi rozszerzenia, aby ładować kod wtyczki poza przeglądanymi punktami wejścia pakietu, omijając skanowanie bezpieczeństwa.

OpenClaw przed wersją 2026.5.6 zawiera lukę w autoryzacji w interaktywnych wywołaniach Telegrama, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na ominięcie walidacji commands.allowFrom. Atakujący mogą wywołać dotknięte wywołania, aby oznaczyć siebie jako autoryzowanych nadawców przed zastosowaniem kontroli listy dozwolonych, co powoduje uruchomienie zachowań komend poza skonfigurowanymi ograniczeniami nadawców Telegrama.

OpenClaw przed wersją 2026.5.12 zawiera podatność w analizie opcji powłoki, która pozwala na obejście kontroli ponownej walidacji exec. Atakujący mogą wykorzystać tę podatność do wykonania nieautoryzowanych poleceń.

Kamery Brickcom umożliwiają nieautoryzowany dostęp do obrazów na żywo za pośrednictwem punktu końcowego /ONVIF, bez potrzeby uwierzytelnienia w celu pobrania statycznych obrazów z feedu kamery.

Kamery Brickcom są dostarczane z domyślnymi danymi logowania, co pozwala nieautoryzowanym zdalnym atakującym na cichy dostęp do strumieni wideo z kamer.

Summarize przed wersją 0.17.0 zawiera podatność na fałszowanie żądań po stronie serwera (SSRF). Atakujący kontrolujący kanał RSS podcastu może nakłonić hosta do pobierania treści transkrypcji z adresów pętli zwrotnej, link-local, prywatnych zakresów RFC 1918 lub innych zastrzeżonych miejsc, dostarczając złośliwe wartości URL w polu podcast:transcript.

SolidInvoice to platforma do wystawiania faktur typu open-source. W wersjach przed 2.3.17, tokeny API używane do uwierzytelniania wszystkich żądań REST API były przechowywane jako tekst jawny w tabeli api_tokens w bazie danych.

SolidInvoice to platforma do fakturowania typu open-source. W wersjach przed 2.3.17 funkcja przesyłania logo firmy akceptowała dowolny typ pliku bez walidacji, co pozwalało na przesyłanie plików SVG z osadzonym JavaScript.

Wersje Idira Endpoint Privilege Manager Agent przed 26.5 wykazują niewłaściwą kontrolę dostępu w wewnętrznych procesach walidacji agenta. Lokalny atakujący może potencjalnie obejść wbudowane zabezpieczenia lub walidacje kryptograficzne.

W Vimie przed wersją 9.2.0597 funkcja autouzupełniania Pythona (omni-completion) wykonuje zrekonstruowane definicje funkcji i klas z bieżącego bufora za pomocą exec(). Python oblicza domyślne wartości argumentów, adnotacje parametrów i wyrażenia klas w momencie definiowania, więc złośliwy bufor może wykonać kontrolowane przez atakującego wyrażenia Pythona podczas autouzupełniania. Istniejące zabezpieczenie g:pythoncomplete_allow_import nie obejmuje tej ścieżki, ponieważ kontrolowany kod nie jest przechwyconą instrukcją import/from.

W Vimie, przed wersją 9.2.0565, funkcja update_snapshot() w src/terminal.c kopiowała widoczny ekran terminala do bufora przewijania, co mogło prowadzić do przekroczenia granic tablicy. W wyniku tego, program wyświetlany w oknie :terminal mógł spowodować awarię aplikacji.

Vim przed wersją 9.2.0561 ma problem z bezpieczeństwem związany z wykonywaniem kodu z złośliwych plików .py podczas korzystania z funkcji automatycznego uzupełniania w Pythonie. W wyniku tego, złośliwy kod może być uruchamiany w kontekście użytkownika edytującego.

KanaDojo zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń, która pozwala atakującemu z dostępem do pull requesta na wykonanie dowolnych poleceń powłoki poprzez wstawienie znaków specjalnych do pól version lub changes w pliku patchNotesData.json. Te dane są interpolowane bez sanityzacji do wywołania child_process.execSync() w przepływie pracy release.yml.

Quest Bot to nowoczesny bot Discord, który przed wersją 1.0.5 miał lukę w funkcji AutoMod, umożliwiającą usuwanie reguł bez weryfikacji przynależności do serwera. Użytkownik mógł zidentyfikować ID reguły AutoMod ofiary i usunąć ją z innego serwera, na którym miał uprawnienia do zarządzania serwerem.

W PenguinMod-BackendApi przed wersją 1.0.0 występuje podatność na wstrzyknięcie NoSQL w punkcie resetowania hasła, co pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi na zmianę hasła do konta, prowadząc do przejęcia konta. Atakujący potrzebuje jedynie zarejestrowanego konta oraz ważnego tokena resetowania hasła dla własnego konta.

Quest Bot to nowoczesny bot Discord stworzony do moderacji, narzędzi i wsparcia. W wersjach przed 1.0.3 normalny użytkownik mógł utworzyć przypomnienie zawierające @everyone lub @here, co skutkowało masowym powiadomieniem po jego uruchomieniu.

Garlic-Hub, zarządzający siecią cyfrowych nośników, przed wersją 1.1 pozwalał uwierzytelnionym użytkownikom na wysyłanie dowolnych żądań HTTP do wewnętrznych usług poprzez punkt końcowy uploadFromUrl. To umożliwia skanowanie portów wewnętrznych, identyfikację usług oraz pobieranie wewnętrznych odpowiedzi HTTP, które są przechowywane w publicznie dostępnym zbiorze mediów.