Katalog podatności CVE

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.12.10 i 2.13.6 występuje użycie po zwolnieniu w funkcjach xmlSchemaIDCFillNodeTables i xmlSchemaBubbleIDCNodeTables w pliku xmlschemas.c. Do wykorzystania potrzebna jest walidacja spreparowanego dokumentu XML względem schematu XML z określonymi ograniczeniami tożsamości lub użycie spreparowanego schematu XML.

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.12.10 i 2.13.6 występuje przepełnienie bufora na stosie w funkcji xmlSnprintfElements w pliku valid.c. Do wykorzystania wymagana jest walidacja DTD dla niezaufanego dokumentu lub niezaufanego DTD. Podatność jest podobna do CVE-2017-9047.

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.13.8 i 2.14.2 występuje dostęp do pamięci poza zakresem w API Pythona (Python bindings) z powodu nieprawidłowej wartości zwracanej. Problem występuje w funkcjach xmlPythonFileRead i xmlPythonFileReadRaw z powodu różnicy między bajtami a znakami.

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.13.8 i 2.14.2 występuje odczyt poniżej bufora (heap-based buffer under-read) w funkcji xmlSchemaIDCFillNodeTables w pliku xmlschemas.c. Do wykorzystania potrzebna jest walidacja spreparowanego dokumentu XML względem schematu XML z określonymi ograniczeniami tożsamości lub użycie spreparowanego schematu XML.

W jądrze Linuxa wykryto podatność w systemie plików FUSE, która powoduje zawieszenie podczas inicjalizacji synchronizacji, gdy serwer FUSE zakończy działanie (np. z powodu błędu lub awarii) podczas przetwarzania żądania FUSE_INIT. Problem wynika z braku przerwania operacji w przypadku otrzymania sygnału krytycznego, co blokuje tworzenie systemu plików.

Podatność w oprogramowaniu układowym SEV (Secure Encrypted Virtualization) umożliwia uprzywilejowanemu atakującemu zmianę bitu blokady, co może prowadzić do obniżenia wersji oprogramowania układowego i naruszenia integralności systemu.

Problem został rozwiązany poprzez poprawę zarządzania pamięcią. Luka została załatana w systemach macOS Ventura 13.6, tvOS 17, iOS 16.7 i iPadOS 16.7, macOS Monterey 12.7, watchOS 10, iOS 17 i iPadOS 17 oraz macOS Sonoma 14. Przetwarzanie treści internetowych może ujawnić poufne informacje.

W bibliotece libxslt przed wersją 1.1.43 w funkcji xsltGetInheritedNsList występuje użycie po zwolnieniu (use-after-free) związane z wykluczaniem prefiksów wynikowych.

W jądrze Linux występuje podatność polegająca na dereferencji wskaźnika null z powodu wyścigu między sterownikiem smmu a sterownikiem klienta. Gdy of_dma_configure() dla klienta jest wywoływane po iommu_device_re, może dojść do błędu.

W bibliotece libxslt przed wersją 1.1.43 w pliku numbers.c występuje użycie po zwolnieniu (use-after-free) spowodowane tym, że w zagnieżdżonych ewaluacjach XPath węzeł kontekstu XPath może zostać zmodyfikowany, ale nigdy przywrócony. Problem dotyczy funkcji xsltNumberFormatGetValue, xsltEvalXPathPredicate, xsltEvalXPathStringNs i xsltComputeSortResultInternal.

Narzędzia sieciowe net-tools do wersji 2.10 nieprawidłowo walidują strukturę plików /proc, co może prowadzić do błędów podczas odczytu danych.

W PHP w wersjach 8.1.x przed 8.1.31, 8.2.x przed 8.2.26, 8.3.x przed 8.3.14 filtr convert.quoted-printable-decode może powodować odczyt poza zakresem o jeden bajt, co może prowadzić do awarii lub ujawnienia zawartości innych obszarów pamięci.

W PHP w wersjach 8.1.x przed 8.1.31, 8.2.x przed 8.2.26, 8.3.x przed 8.3.14, podczas używania strumieni z skonfigurowanym proxy i opcją request_fulluri, URI nie jest odpowiednio sanityzowany, co może prowadzić do przemycania żądań HTTP i umożliwić atakującemu wykonanie dowolnych żądań HTTP przez proxy.

W PHP w wersjach 8.3.x przed 8.3.19 i 8.4.x przed 8.4.5, sekwencja kodu obejmująca handler __set lub operator ??= oraz wyjątki może prowadzić do podatności use-after-free.

W PHP w wersjach 8.1.x przed 8.1.31, 8.2.x przed 8.2.26, 8.3.x przed 8.3.14, niekontrolowane długie ciągi wejściowe do funkcji ldap_escape() na systemach 32-bitowych mogą powodować przepełnienie liczb całkowitych, prowadząc do zapisu poza zakresem.

Axios w wersjach 0.28.0 i późniejszych zawiera niekontrolowaną rekurencję w formDataToJSON, pomocniku stojącym za publicznym API axios.formToJSON() / nazwanym formToJSON oraz domyślnym przekształceniu żądania używanym, gdy FormData jest wysyłane z typem treści application/json.

Axios w wersjach od 0.28.0 zawiera niekontrolowaną rekurencję w formDataToJSON, która jest udostępniana jako axios.formToJSON() i używana wewnętrznie, gdy axios serializuje FormData z Content-Type: application/json. Jeśli aplikacja przekaże kontrolowane przez atakującego nazwy pól FormData, może to prowadzić do wyczerpania stosu.

Node-tar (npm tar) zawiera podatność na wyczerpanie stosu przez niekontrolowaną rekurencję w wewnętrznej funkcji pomocniczej mapHas używanej przez filesFilter. Wywołanie tar.t(...) lub tar.x(...) z niepustą listą wyboru członków instaluje filtr, który zamyka się nad rekurencyjnym mapHas.

Podatność na path traversal w serve-static na Windows przez zakodowany backslash (%5C) w ścieżce żądania. Na hostach Windows zakodowany backslash (%5C) dekoduje się do \, co powoduje, że ścieżka Windows traktuje go jako separator katalogów.

Axios jest podatny na gadżety zanieczyszczenia prototypu po stronie odczytu, gdy Object.prototype został już zanieczyszczony przez inną podatność lub zależność. Najbardziej dostępny problem dotyczy aliasów metod bez ciała: axios.get(), axios.delete(), axios.head() i axios.options().