Katalog podatności CVE

Przepełnienie bufora na stercie w Microsoft Office Word umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu zdalne wykonanie kodu. Błąd wynika z zapisu danych poza zaalokowanym obszarem pamięci sterty.

Przepełnienie bufora na stosie w Microsoft Office Word umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu zdalne wykonanie kodu. Błąd wynika z zapisu danych poza zaalokowanym obszarem pamięci stosu.

Przepełnienie bufora na stercie w Microsoft Office Word umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu zdalne wykonanie kodu. Błąd wynika z zapisu danych poza zaalokowanym obszarem pamięci sterty.

Przepełnienie bufora na stercie w Microsoft Office Word umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu zdalne wykonanie kodu. Błąd wynika z zapisu danych poza zaalokowanym obszarem pamięci sterty.

Podatność polegająca na opieraniu decyzji bezpieczeństwa na niezaufanych danych wejściowych w Microsoft Office Word umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu lokalne obejście mechanizmu zabezpieczeń.

Przepełnienie bufora na stercie w Microsoft Office Word umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu zdalne wykonanie kodu. Błąd wynika z zapisu danych poza zaalokowanym obszarem pamięci sterty.

Przepełnienie bufora na stosie w Microsoft Office Word umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu zdalne wykonanie kodu. Błąd wynika z zapisu danych poza zaalokowanym obszarem pamięci stosu.

Przepełnienie bufora na stercie w Microsoft Office Word umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu zdalne wykonanie kodu. Błąd wynika z zapisu danych poza zaalokowanym obszarem pamięci sterty.

Przepełnienie bufora na stercie w programie Microsoft Office Word umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu wykonanie kodu za pośrednictwem sieci.

Przepełnienie bufora na stercie w programie Microsoft Office Word umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu wykonanie kodu za pośrednictwem sieci.

Przepełnienie bufora na stercie w programie Microsoft Office Word umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu wykonanie kodu za pośrednictwem sieci.

Przepełnienie bufora na stercie w programie Microsoft Office Word umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu wykonanie kodu za pośrednictwem sieci.

Usługa uwierzytelniania EnergizeLab Eilik NestJS przyjmuje identyfikator użytkownika kontrolowany przez użytkownika w żądaniach aktualizacji konta (mass assignment). Zarejestrowany użytkownik może ustawić identyfikator innego konta i przejąć to konto.

Firmware EnergizeLab AI Station, firmware robota EilikO Linux w wersji v2.1_20260617182218_release oraz aplikacja desktopowa EnergizeLab dla Windows 3.1.2 pobierają aktualizacje firmware przez zwykły HTTP i nie weryfikują ich integralności ani autentyczności. Atakujący mogący przechwycić lub zmodyfikować ruch może podstawić złośliwą aktualizację.

FirmwareUpdater firmy EnergizeLab (AArch64 ELF, dystrybuowany w CDN bin.zip) używa jednego, zakodowanego na stałe klucza AES wspólnego dla wszystkich instalacji. Atakujący, który odzyska ten klucz z aktualizatora, może odszyfrowywać i podrabiać pakiety firmware dla dowolnego urządzenia, które mu ufa.

Usługa uwierzytelniania EnergizeLab Eilik NestJS wydaje tokeny urządzeń dla dowolnych numerów seryjnych robotów bez uwierzytelnienia. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może uzyskać ważny token urządzenia dla dowolnego numeru seryjnego i działać jako to urządzenie wobec usług w chmurze.

Obraz firmware EnergizeLab AI Station (RK3562) zawiera domyślne poświadczenia roota i włączony SSH. Atakujący z dostępem sieciowym do urządzenia może zalogować się jako root i przejąć nad nim pełną kontrolę.

XXL-JOB w wersji 3.5.0-SNAPSHOT i wcześniejszych zawiera podatność Cross-Site Request Forgery (CSRF) w kontrolerze zarządzania użytkownikami (JobUserController). Punkty końcowe /user/insert, /user/update i /user/delete nie mają ochrony CSRF i nie ograniczają metody HTTP.

ELADMIN w wersji 2.7 i wcześniejszych zawiera podatność niewłaściwej kontroli dostępu w punkcie końcowym zarządzania użytkownikami PUT /api/users/resetPwd klasy me.zhengjie.modules.system.rest.UserController. Metoda ta nie ma sprawdzania autoryzacji na poziomie metody stosowanego w innych punktach końcowych i nie wykonuje walidacji roli ani własności w UserServiceImpl.resetPwd. Każdy uwierzytelniony użytkownik o dowolnej roli może zresetować hasło dowolnego użytkownika, w tym wbudowanego administratora.

Junrar to otwarta biblioteka Java do obsługi archiwów RAR. W wersjach przed 7.6.1 funkcja RarVM.ExecuteCode w src/main/java/com/github/junrar/unpack/vm/RarVM.java może wielokrotnie wykonywać instrukcję VM_JMP, której cel jest większy lub równy codeSize przygotowanego programu. Funkcja setIP() zwraca sukces bez zmiany wskaźnika instrukcji i bez zmniejszania maxOpCount, a obsługa skoku kontynuuje przed rozliczeniem końca pętli, pozostawiając obie wartości bez zmian. Spreparowane archiwum RAR4 może zatem utrzymać wątek ekstrakcji w nieskończonej pętli CPU i wyczerpać wydajność procesu przetwarzania archiwów. Maszyna wirtualna RAR nie udostępnia natywnego wykonywania procesów, więc wspieranym skutkiem jest utrata dostępności, a nie wykonanie kodu. Problem naprawiono w wersji 7.6.1.