Katalog podatności CVE

libgphoto2 w wersjach do 2.5.33 włącznie ma błąd odczytu poza granicami w przypadku PTP_DPFF_Enumeration funkcji ptp_unpack_Sony_DPD() w camlibs/ptp2/ptp-pack.c (linia 856). Funkcja odczytuje 2-bajtowy licznik N przez dtoh16o(data, *poffset) bez sprawdzenia, czy w buforze pozostały 2 bajty. Standardowa funkcja ptp_unpack_DPD() w linii 704 ma tę kontrolę, co potwierdza, że w wariancie Sony została pominięta przez przeoczenie. Poprawka jest w commicie 3b9f9696be76ae51dca983d9dd8ce586a2561845.

Sentry kernel to mikrojądro o wysokim poziomie bezpieczeństwa przeznaczone dla systemów wbudowanych. Zadanie posiadające uprawnienie DEV lub IO może wchodzić w interakcję z linią IRQ innego zadania poprzez rodzinę wywołań systemowych __sys_int_*. Przed wersją 0.4.7 może to prowadzić do ataku typu DoS oraz kanałów ukrytych między tym zadaniem a światem zewnętrznym.

libgphoto2 w wersjach do 2.5.33 włącznie zawiera błąd odczytu poza granicami bufora w funkcji ptp_unpack_DPV() w pliku camlibs/ptp2/ptp-pack.c. Przypadki UINT128 i INT128 zwiększają offset o 16 bajtów bez sprawdzenia, czy w buforze pozostało wystarczająco dużo danych.

libgphoto2 w wersjach do 2.5.33 włącznie ma dwie funkcje w camlibs/ptp2/ptp-pack.c, które przyjmują wskaźnik danych bez parametru długości, wykonując nieograniczone odczyty. Ich wywołujący w ptp_unpack_EOS_events() mają dostępny xsize, ale go nie przekazują, co uniemożliwia walidację odczytów względem granicy bufora. Poprawka jest w commicie 1817ecead20c2aafa7549dac9619fe38f47b2f53.

Wszystkie nowe instalacje DNN w wersjach 10.x.x do 10.2.1 mają ten sam identyfikator Host GUID. Problem nie dotyczy aktualizacji z wersji 9.x.x. Wersja 10.2.2 naprawia tę podatność.

W funkcji znajomych DNN w wersjach od 6.0.0 do 10.2.2 użytkownik mógł spreparować żądanie wymuszające akceptację zaproszenia do znajomych innego użytkownika. Wersja 10.2.2 naprawia tę podatność.

zrok przed wersją 2.0.1 zawiera błąd logiczny w kontroli własności w handlerze unaccess (controller/unaccess.go): gdy rekord frontendu ma environment_id = NULL (oznaczenie globalnych frontendów utworzonych przez administratora), warunek zwraca false i pozwala na usunięcie bez weryfikacji własności. Użytkownik niebędący administratorem, znający token globalnego frontendu, może trwale usunąć globalny frontend, powodując niedostępność wszystkich publicznych udziałów.

zrok to oprogramowanie do udostępniania usług sieciowych, plików i zasobów sieciowych. Przed wersją 2.0.1 silnik szablonów proxyUi używa Go text/template (bez escapowania HTML) zamiast html/template, a handlery callback GitHub OAuth w publicProxy i dynamicProxy wstawiają parametr refreshInterval do komunikatu błędu bez escapowania. Atakujący może dostarczyć ofierze spreparowany URL logowania, co po zakończeniu przepływu OAuth prowadzi do wykonania dowolnego JavaScriptu w origin serwera OAuth.

DOMSanitizer (biblioteka PHP 7.3+) przed wersją 1.0.10 pozwala na obecność elementów <style> w treści SVG, ale nie sprawdza ich zawartości tekstowej. Odwołania CSS url() i reguły @import przechodzą bez filtrowania, powodując, że przeglądarka wysyła żądania HTTP do hostów kontrolowanych przez atakującego podczas renderowania oczyszczonego SVG.

W aplikacjach używających middleware next-intl przed wersją 4.9.1 z opcją localePrefix: 'as-needed' można skonstruować adresy URL, w których obsługa ścieżek i parser URL WHATWG rozwiązywały względny cel przekierowania do innego hosta (np. scheme-relative '//' lub znaki kontrolne usuwane przez parser). Middleware mógł przekierować przeglądarkę poza witrynę, mimo że użytkownik zaczynał od zaufanego adresu aplikacji.

W OpenFGA w wersjach od 0.1.4 do 1.13.1, gdy skonfigurowano uwierzytelnianie za pomocą klucza wstępnie współdzielonego (preshared-key) i włączono wbudowany playground, lokalny serwer dołącza klucz API do odpowiedzi HTML endpointu /playground. Endpoint ten jest domyślnie włączony i nie wymaga uwierzytelnienia, co może prowadzić do wycieku wrażliwych danych.

WeGIA to menedżer webowy dla instytucji charytatywnych. W wersjach przed 3.6.10 występuje podatność Stored XSS, która pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi wstrzyknąć złośliwy JavaScript poprzez pole "Destinatário"; ładunek jest przechowywany i wykonywany podczas przeglądania strony wysyłki, wpływając na innych użytkowników. Wersja 3.6.10 naprawia problem.

WeGIA to menedżer webowy dla instytucji charytatywnych. W wersjach przed 3.6.10 podatność Stored Cross-Site Scripting (XSS) pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi wstrzyknąć złośliwy JavaScript do strony powiadomień Intercorrências, który wykonuje się, gdy użytkownik odwiedza tę stronę, umożliwiając przejęcie sesji i konta. Wersja 3.6.10 naprawia problem.

xrdp w wersjach do 0.10.5 pozwala uwierzytelnionemu zdalnemu użytkownikowi na wykonanie dowolnych poleceń z powodu niebezpiecznej obsługi parametru AlternateShell w xrdp-sesman. Gdy AllowAlternateShell jest włączone (domyślnie), wartość dostarczona przez klienta jest wykonywana przez /bin/sh -c podczas inicjalizacji sesji. Podatność naprawiono w wersji 0.10.6.

WeGIA w wersjach przed 3.6.10 zawiera podatność na przechowywany XSS, która pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi wstrzyknąć złośliwy JavaScript poprzez pole "Nome" na stronie "Informações Pacientes". Payload jest przechowywany i wykonywany podczas przeglądania informacji o pacjencie. Wersja 3.6.10 naprawia problem.

Firmware urządzenia Anviz CX7 jest podatny na nieautoryzowane pobranie ostatnio wykonanego zdjęcia testowego. Pozwala to na ujawnienie wrażliwych obrazów operacyjnych bez uwierzytelnienia.

Sesje administracyjne urządzeń Anviz CX2 Lite i CX7 odbywają się przez HTTP, co umożliwia atakującym w tej samej ścieżce sieciowej podsłuchiwanie poświadczeń i danych sesji. Może to posłużyć do przejęcia kontroli nad urządzeniem.

Firmware Anviz CX7 jest podatny na nieuwierzytelnione żądanie POST do urządzenia, które wykonuje zdjęcie przednim aparatem, ujawniając informacje wizualne o środowisku wdrożenia.

Anviz CX2 Lite i CX7 są podatne na nieuwierzytelniony dostęp, który ujawnia szczegóły konfiguracji debugowania (np. status SSH/RTTY), co pomaga atakującym w rekonesansie urządzenia.

xrdp w wersjach do 0.10.5 zawiera przepełnienie bufora na stercie w przetwarzaniu logowania. Gdy w xrdp.ini skonfigurowano domain_user_separator, nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wysłać specjalnie spreparowaną, nadmiernie długą nazwę użytkownika i domeny, aby przepełnić wewnętrzny bufor, co może uszkodzić sąsiednie obszary pamięci i doprowadzić do odmowy usługi (DoS) lub nieoczekiwanego zachowania.