Katalog podatności CVE

Przejście strefy z NSEC na NSEC3 może wywołać wewnętrzną niespójność i spowodować odmowę usługi.

Atakujący może wysłać żądanie sieciowe powodujące nieograniczoną alokację pamięci w wewnętrznym serwerze WWW, co prowadzi do odmowy usługi. Wewnętrzny serwer WWW jest domyślnie wyłączony.

Wiele równoczesnych transferów tej samej strefy RPZ może prowadzić do niespójnych danych RPZ, użycia po zwolnieniu pamięci (use after free) i/lub awarii rekursora. Zwykle równoczesne transfery tej samej strefy RPZ mogą wystąpić tylko przy nieprawidłowo działającym dostawcy RPZ.

W systemie DNS atakujący może opublikować i odpytywać spreparowaną strefę, powodując alokację dużych wpisów w pamięciach podręcznych negatywnych i agresywnych NSEC(3).

Atakujący może wysłać żądanie sieciowe powodujące nieograniczoną alokację pamięci w wewnętrznym serwerze WWW, co prowadzi do odmowy usługi. Wewnętrzny serwer WWW jest domyślnie wyłączony.

Atakujący może wysłać żądanie sieciowe powodujące nieograniczoną alokację pamięci w wewnętrznym serwerze webowym, co prowadzi do odmowy usługi. Wewnętrzny serwer webowy jest domyślnie wyłączony.

W narzędziu binutils, a konkretnie w programie `readelf`, wykryto podatność umożliwiającą lokalnemu atakującemu przeprowadzenie ataku typu Denial of Service (DoS). Poprzez nakłonienie użytkownika do przetworzenia specjalnie spreparowanego pliku ELF, atak może spowodować nadmierne zużycie zasobów systemowych lub awarię programu, prowadząc do braku odpowiedzi systemu.

W narzędziu readelf z pakietu binutils znaleziono dwie podatności na odmowę usługi (DoS). Specjalnie spreparowany plik ELF może spowodować wyczerpanie zasobów (CWE-400) prowadzące do braku pamięci lub dereferencję pustego wskaźnika (CWE-476) prowadzącą do błędu segmentacji. Obie mogą spowodować awarię lub zawieszenie narzędzia readelf.

W programie nano wykryto podatność na format string w funkcji `statusline()`. Lokalny użytkownik może utworzyć katalog o nazwie zawierającej specyfikatory printf, co prowadzi do błędu segmentacji (SEGV) i odmowy usługi (DoS).

Brak walidacji granic dla operatora może pozwolić na odwołanie się do kodu operatora poza zakresem podczas ładowania modelu. Dotyczy wersji przed commit 1.30.0.

Nieprawidłowa walidacja przesunięć (offsets) tensora STRING w Samsung Open Source ONE pozwala spreparowanym metadanym ciągów znaków wywołać dostęp poza granicami pamięci podczas importu stałego tensora. Problem dotyczy wersji przed commitem 1.30.0.

W bibliotece Samsung Open Source ONE występuje przepełnienie liczb całkowitych podczas obliczania rozmiaru danych stałego tensora. Może to prowadzić do nieprawidłowego rozmiaru bufora dla dużych węzłów stałych. Podatność dotyczy wersji przed commitem 1.30.0.

Przepełnienie całkowite w obliczaniu rozmiaru kopiowania tensora w Samsung Open Source ONE może prowadzić do dostępu poza granicami pamięci podczas propagacji stanu pętli. Dotyczy wersji przed commitem 1.30.0.

Przepełnienie całkowite w obliczaniu rozmiaru inicjalizacji bufora roboczego w Samsung Open Source ONE powoduje nieprawidłową inicjalizację pamięci dla dużych tensorów pośrednich. Dotyczy wersji przed commitem 1.30.0.

Przepełnienie liczby całkowitej w obliczaniu rozmiaru kopiowania pamięci w Samsung Open Source ONE może prowadzić do nieprawidłowych operacji na pamięci przy dużych kształtach tensorów. Dotyczy wersji przed commitem 1.30.0.

Przepełnienie całkowite w obliczaniu rozmiaru kopiowania tensora wyjściowego w Samsung Open Source ONE może powodować nieprawidłową długość kopiowania i uszkodzenie pamięci dla zbyt dużych tensorów. Dotyczy wersji przed commitem 1.30.0.

Przepełnienie całkowite w obliczaniu rozmiaru bufora może powodować dostęp poza granicami pamięci przy obsłudze dużych tensorów w Samsung Open Source ONE. Dotyczy wersji przed commitem 1.30.0.

W Samsung Open Source ONE występuje potencjalne przepełnienie liczby całkowitej przy obliczaniu rozmiaru alokacji tensora, co może prowadzić do niewystarczającej alokacji pamięci dla dużych tensorów. Podatność dotyczy wersji przed commitem 1.30.0.

Podatność w Spring Security dotyczy aplikacji konfigurujących dekodowanie JWT za pomocą NimbusJwtDecoder lub NimbusReactiveJwtDecoder, które muszą osobno skonfigurować OAuth2TokenValidator<Jwt>, np. przez wywołanie setJwtValidator. Problem występuje w wersjach Spring Security od 6.3.0 do 6.3.14, od 6.4.0 do 6.4.14, od 6.5.0 do 6.5.9 oraz od 7.0.0 do 7.0.4.

Podatność w Spring Security dotyczy klasy SubjectX500PrincipalExtractor, która nieprawidłowo obsługuje niektóre źle sformułowane wartości CN w certyfikatach X.509. Może to prowadzić do odczytania błędnej nazwy użytkownika, co w przypadku starannie spreparowanego certyfikatu umożliwia atakującemu podszycie się pod innego użytkownika.