Katalog podatności CVE

IBM Planning Analytics w wersjach 2.0 i 2.1 zawiera podatność na przepełnienie bufora na stosie wynikające z nieprawidłowego sprawdzania granic. Atakujący może przepełnić bufor i wykonać dowolny kod w systemie.

Podatność w produkcie Oracle Solaris (komponent: Services) w wersji 11.4. Łatwo wykorzystywalna luka pozwala atakującemu z niskimi uprawnieniami i dostępem logowania do infrastruktury przejąć kontrolę nad systemem Oracle Solaris.

Podatność w produkcie Oracle Solaris (komponent: Utility) w wersjach 11.3 i 11.4. Łatwo wykorzystywalna luka pozwala atakującemu z niskimi uprawnieniami i dostępem sieciowym przez HTTP przejąć kontrolę nad systemem Oracle Solaris.

W virtualenv od wersji 20.26.6 do 21.14.2 metoda ViaTemplateActivator.instantiate_template() zastępuje placeholdery pojedynczo w całym szablonie aktywacji, co pozwala na ponowne podstawienie nazw takich jak __VIRTUAL_NAME__ we wcześniej podstawionej ścieżce. Może to doprowadzić do wykonania poleceń przy aktywacji środowiska przez bash, fish, xonsh lub activate_this.py, jeśli atakujący wpłynie na ścieżkę docelową lub opcję --prompt.

W virtualenv przed wersją 21.14.2 klasa FishActivator dziedziczy metodę quote() z ViaTemplateActivator, która używa POSIX shlex.quote(), mimo że fish interpretuje backslashe i apostrofy inaczej. Wartość ścieżki, --prompt lub VIRTUALENV_PROMPT zawierająca backslash przed cudzysłowem może zakończyć literał fish i wykonać podstawienie poleceń przy źródłowaniu activate.fish.

W bibliotece Moov signedxml przed wersją 1.4.1 funkcja ExclusiveCanonicalization kopiuje pełną mapę przestrzeni nazw przy każdym zagnieżdżonym elemencie przed weryfikacją podpisu. Złośliwy XML z głęboko zagnieżdżonymi elementami i wieloma nieużywanymi deklaracjami przestrzeni nazw powoduje kwadratowy wzrost alokacji pamięci, co może wyczerpać pamięć i zakończyć proces.

W Bulwark Webmail przed wersją 1.9.2 nieuwierzytelniony endpoint POST /api/fetch-ical waliduje nazwę hosta jednym zapytaniem DNS, a następnie wykonuje osobne zapytanie przy połączeniu. Atakujący kontrolujący autorytatywny DNS może zwrócić adres publiczny podczas walidacji, a następnie przemapować nazwę na adres loopback, prywatny, link-local lub metadanych chmury, powodując zwrócenie do 10 MB wewnętrznej odpowiedzi HTTP/HTTPS.

W OpenChoreo od wersji 1.0.0 do 1.0.6, 1.1.7 i 1.2.5 trasa aktualizacji PUT .../workflowruns/{runName} autoryzuje żądanie na podstawie etykiet projektu i komponentu w treści, a wybiera zapisany WorkflowRun po ścieżce URL. Uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniem workflowrun:update może nadpisać etykiety własności innego uruchomienia w tej samej przestrzeni nazw, uzyskując dostęp do logów, zdarzeń, możliwość usunięcia lub modyfikacji parametrów.

W virtualenv przed wersją 21.13.0 skrypt aktywacji bash, który źródłuje także zsh, pozostawia nazwę środowiska bez escapowania; od 21.13.0 do 21.14.4 escapuje backslashe, znaki dolara i backticki tylko gdy ustawiona jest zmienna BASH_VERSION, więc zsh otrzymuje surową wartość przypisywaną do PS1. W zsh z PROMPT_SUBST wartość zawierająca składnię rozwinięć może wykonać polecenia przy każdym rysowaniu promptu.

W a2aproject a2a-rs do wersji 0.4.3 funkcja HttpPushSender w pliku crates/server/src/push_notification_sender.rs (komponent Push Notification Handler) umożliwia manipulację argumentem TaskPushNotificationConfig prowadzącą do podatności SSRF. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a poprawka została dostarczona w commicie 2ba50176ea9f222d9a7d0f0e8cfe6fae7cf4c224.

Nieprawidłowa walidacja stanu w komponencie Performance przeglądarki Google Chrome przed wersją 156.0.8078.47. Lokalny atakujący może odczytać pamięć za pomocą lokalnego programu.

Nieprawidłowa autoryzacja w komponencie Sandbox przeglądarki Google Chrome przed wersją 156.0.8078.47. Zdalny atakujący, który przejął proces renderera, może potencjalnie wykonać dowolny kod poza piaskownicą za pomocą spreparowanej strony HTML.

Use after free w komponencie SVG w Google Chrome przed wersją 156.0.8078.47 pozwalał zdalnemu atakującemu na potencjalne wykonanie dowolnego kodu wewnątrz piaskownicy za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność use-after-free w komponencie Turbolev przeglądarki Google Chrome przed wersją 156.0.8078.47. Zdalny atakujący może wykorzystać spreparowaną stronę HTML do wykonania dowolnego kodu w obrębie piaskownicy.

Use after free w komponencie Scroll w Google Chrome przed wersją 156.0.8078.47 pozwalał zdalnemu atakującemu na potencjalne wykonanie dowolnego kodu wewnątrz piaskownicy za pomocą spreparowanej strony HTML.

Warunek wyścigu w komponencie Extensions w Google Chrome przed wersją 156.0.8078.47 pozwalał zdalnemu atakującemu wykorzystującemu inżynierię społeczną na obejście polityki pochodzenia sieciowego za pomocą spreparowanego rozszerzenia Chrome.

Przepełnienie bufora w komponencie ANGLE w Google Chrome na Windows przed wersją 156.0.8078.47 pozwalało zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu poza piaskownicą za pomocą spreparowanej strony HTML.

Niezainicjalizowany zasób w komponencie GPU w Google Chrome przed wersją 156.0.8078.47 pozwalał zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderera, na odczyt pamięci poza piaskownicą za pomocą spreparowanej strony HTML.

Zauważalna rozbieżność w komponencie Controls w Google Chrome przed wersją 156.0.8078.47 pozwalała zdalnemu atakującemu wykorzystującemu inżynierię społeczną na uzyskanie poufnych informacji za pomocą spreparowanej strony HTML.

Nieprawidłowa autoryzacja w komponencie CustomTabs przeglądarki Google Chrome na systemie Android przed wersją 156.0.8078.47. Lokalny atakujący może uzyskać dane międzyoriginowe za pomocą współzainstalowanej aplikacji.