Katalog podatności CVE

Style Dictionary, system budowania do tworzenia stylów międzyplatformowych, ma podatność na zanieczyszczenie prototypu od wersji 4.3.0 do 5.4.4. Użytkownicy są narażeni na ryzyko w przypadku bezpośredniego lub pośredniego użycia API, szczególnie w aplikacjach serwerowych NodeJS.

Podatność w Anthropic Claude Desktop (wersje od v1.1348.0 do v1.2278.0) polega na braku weryfikacji integralności obrazu systemu plików maszyny wirtualnej Cowork. Lokalny atakujący z nieuprzywilejowanym dostępem do konta macOS może zmodyfikować obraz rootfs.img, który zostanie załadowany przy kolejnym uruchomieniu VM, co umożliwia trwałe wykonanie dowolnego kodu w maszynie wirtualnej i dostęp do zamontowanych katalogów hosta.

Błędna weryfikacja wartości zwracanej funkcji w oprogramowaniu Caliptra Core Runtime Firmware umożliwia obejście weryfikacji oprogramowania MCU podczas aktualizacji bez przestojów.

FlatPress zawiera podatność na przechowywane ataki typu cross-site scripting w formularzach komentarzy i kontaktowych, gdzie pola imienia, URL i e-mail są renderowane bez odpowiedniego kodowania wyjściowego w szablonach Smarty. Atakujący mogą wstrzykiwać dowolny HTML i JavaScript przez te pola.

Moduł tarfile w Pythonie, używany z plikiem otwartym w trybie strumieniowym (mode="r|"), nieprawidłowo obsługiwał EOF, co powodowało wykładnicze wydłużenie czasu parsowania archiwum.

Jackson-databind od wersji 2.10.0 do 2.18.8, 2.21.4 i 3.1.4 zawiera lukę w BasicPolymorphicTypeValidator, gdzie metoda allowIfSubTypeIsArray() zezwala na dowolne typy tablicowe bez walidacji typu elementu. Pozwala to na ominięcie listy dozwolonych typów i deserializację niebezpiecznych obiektów, takich jak EvilType[].

Podatność w jackson-databind pozwala na ominięcie mechanizmu PolymorphicTypeValidator (PTV) podczas deserializacji polimorficznej. Gdy typ zawiera parametry generyczne (np. ArrayList<Gadget>), walidacja sprawdza tylko nazwę kontenera, a nie typów zagnieżdżonych, co umożliwia załadowanie niebezpiecznej klasy jako parametru generycznego.

Podatność w jackson-databind od wersji 2.13.0 do 2.14.0 umożliwia atak DoS poprzez wysłanie głęboko zagnieżdżonego JSON-a (tysiące poziomów) odczytywanego jako JsonNode i zapisywanego za pomocą toString(). Nawet niewielkie żądania (1000 zagnieżdżonych tablic to 2kB) mogą znacząco obciążyć zasoby systemowe.

NocoDB przed wersją 2026.05.1 ma podatność, która pozwala użytkownikom z rolą edytora na wstrzyknięcie złośliwego kodu JavaScript poprzez pole redirect_url formularza. Po otwarciu linku udostępnionego przez uwierzytelnionego użytkownika, kod ten może zostać wykonany w kontekście NocoDB.

NocoDB przed wersją 2026.05.1 pozwalał uwierzytelnionym komentatorom na przechowywanie HTML w komentarzach wierszy, co skutkowało wykonaniem skryptu podczas najeżdżania kursorem na komentarz w widoku rozszerzonym. Brak sanitizacji po stronie serwera umożliwiał wstrzykiwanie złośliwego kodu.

Spring Statemachine posiada podatność w backendach opartych na Kryo, które deserializują konteksty maszyn stanowych bez egzekwowania listy dozwolonych klas. Może to prowadzić do zdalnego wykonania kodu w JVM aplikacji.

W FOSSBilling w wersjach 0.7.2 i wcześniejszych, w punktach końcowych listy klientów, błąd w konstrukcji zapytań umożliwiał uwierzytelnionym klientom ominięcie ograniczeń dzierżawy i pobranie danych innych klientów. Problem wynikał z nieprawidłowego grupowania filtrów w zapytaniach, co pozwalało na niezależne wykonanie klauzul OR od wymuszonego ograniczenia client_id.

W serwerze foreman-mcp-server wykryto lukę w zarządzaniu sesjami. Nieuwierzytelniony atakujący może przejąć aktywne sesje administracyjne z powodu nieprawidłowego buforowania uwierzytelnionych połączeń, ufania niejawnemu identyfikatorowi sesji bez ponownej weryfikacji tokenów oraz logowania wszystkich nowo utworzonych identyfikatorów sesji do standardowych logów. Problem może prowadzić do eskalacji uprawnień i wykonania kodu w całej infrastrukturze.

W Traefik w wersjach od 3.7.0-ea.1 do 3.7.5 wykryto podatność średniego ryzyka w dostawcy Kubernetes Ingress NGINX. Gdy Ingress jawnie włącza BasicAuth lub DigestAuth przez adnotacje auth-type i auth-secret, ale referencjonowany Secret nie może zostać rozwiązany lub sparsowany, Traefik loguje błąd, pomija instalację middleware uwierzytelniającego i nadal emituje router do backendu. Skutkuje to opublikowaniem chronionej trasy bez kontroli dostępu, umożliwiając nieautoryzowany dostęp.

Podatność w Traefiku (wersje przed 3.6.21 i 3.7.5) w dostawcy Kubernetes Gateway dotyczy mechanizmu dozwolonych przestrzeni nazw (crossProviderNamespaces). Dla reguł HTTPRoute z wieloma backendRefs (WRR) Traefik błędnie sprawdza dozwoloną listę względem docelowej przestrzeni nazw backendRef, a nie przestrzeni nazw samej trasy. Umożliwia to HTTPRoute z niedozwolonej przestrzeni nazw odwołanie się do wewnętrznych usług Traefika (np. api@internal) poprzez wskazanie backendRef.namespace na dozwoloną przestrzeń nazw objętą ReferenceGrant.

Podatność w narzędziu rtk (wersje przed 0.42.2) umożliwiała ominięcie mechanizmu kontroli uprawnień poprzez ukrycie drugiego polecenia w konstrukcjach powłoki Bash, które nie były prawidłowo rozdzielane ani odrzucane. Polecenie zaczynające się od dozwolonego prefiksu (np. 'git') mogło zawierać ukryte polecenie, które było wykonywane bez wymaganej autoryzacji użytkownika.

Pi to minimalny zestaw narzędzi do kodowania w terminalu. W wersjach od 0.74.0 do 0.78.1, instalacje tymczasowych pakietów npm lub git używały przewidywalnych ścieżek w systemowym katalogu tymczasowym, co umożliwiało lokalnemu atakującemu wstrzyknięcie złośliwego kodu.

W Pivotal CRM w wersji 6.6.04.08 występuje problem, który pozwala zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu poprzez komponenty Pivotal.Core.Common.dll oraz Pivotal.Engine.Client.Services.Conversion.dll.

W wersjach przed 0.185.0, Daytona pozwalała na aktualizację i usuwanie ról organizacji bez weryfikacji, czy rola należy do danej organizacji. Użytkownik uwierzytelniony, będący właścicielem jakiejkolwiek organizacji, mógł zmodyfikować uprawnienia lub usunąć rolę należącą do innej organizacji, korzystając z identyfikatora tej roli.

W wersjach od 0.101.0 do 0.184.0, sandboxy, które zostały przełączone z publicznych na prywatne, mogły pozostać dostępne bez uwierzytelnienia przez krótki czas po zmianie, z powodu nieunieważnionego stanu widoczności w pamięci podręcznej.