Katalog podatności CVE

Fission to framework serverless, natywny dla Kubernetes, który przed wersją 1.23.0 miał lukę w bezpieczeństwie. W pliku pkg/builder/builder.go, polecenie Environment.spec.builder.command było przekazywane bez walidacji, co umożliwiało wykonanie dowolnego kodu w kontekście podu budującego.

W wersjach Splunk SOAR poniżej 8.5.0, nieautoryzowany atakujący może wstrzykiwać kody ucieczki ANSI do plików dzienników aplikacji SOAR poprzez specjalnie przygotowane ścieżki żądań HTTP. Wstrzyknięcie jest możliwe, ponieważ SOAR nie usuwa znaków kontrolnych z ścieżek żądań HTTP przed zapisaniem ich do dzienników aplikacji.

W wersjach Splunk Enterprise poniżej 10.2.4 i 10.0.7 oraz Splunk Cloud Platform poniżej 10.4.2604.0, 10.3.2512.12, 10.2.2510.15, 10.1.2507.23, 10.0.2503.14 i 9.3.2411.131, użytkownik z rolą posiadającą uprawnienie `edit_saved_search_owner` może przypisać własność zapisanych wyszukiwań użytkownikom spoza swojego autoryzowanego zakresu. Punkt końcowy przypisania własności nie ma kontroli dostępu.

W wersjach Splunk Enterprise poniżej 10.2.4, 10.0.7, 9.4.12 i 9.3.13 oraz Splunk Cloud Platform poniżej 10.3.2512.13, 10.2.2510.15, 10.1.2507.23 i 9.3.2411.132, użytkownik o niskich uprawnieniach może stworzyć klasyczny pulpit nawigacyjny, który wykrada wrażliwe dane z przeglądarki użytkownika o wyższych uprawnieniach. Problem wynika z braku pełnej walidacji wartości atrybutów stylu w panelach klasycznych pulpitów nawigacyjnych.

W wersjach Splunk Enterprise poniżej 10.2.4, 10.0.7, 9.4.12 i 9.3.13 oraz Splunk Cloud Platform poniżej 10.3.2512.13, 10.2.2510.15, 10.1.2507.23 i 9.3.2411.132, użytkownik o niskich uprawnieniach może doprowadzić do wycieku danych poprzez klasyczne pulpity nawigacyjne, przekierowując ofiarę na zewnętrzną stronę za pomocą URL-a względnego protokołu w linku drill-down.

W wersjach Splunk Enterprise poniżej 10.2.4, 10.0.7, 9.4.12 i 9.3.13 oraz Splunk Cloud Platform poniżej 10.3.2512.13, 10.2.2510.15, 10.1.2507.23 i 9.3.2411.132, użytkownik o niskich uprawnieniach może stworzyć złośliwy klasyczny pulpit nawigacyjny, który wykrada wrażliwe dane do zewnętrznego serwera.

W wersjach Splunk Enterprise poniżej 10.2.4, 10.0.7, 9.4.12 i 9.3.13 oraz Splunk Cloud Platform poniżej 10.3.2512.13, 10.2.2510.15, 10.1.2507.23 i 9.3.2411.132, użytkownik o niskich uprawnieniach może stworzyć złośliwy pulpit nawigacyjny, który wykrada wrażliwe dane do zewnętrznego serwera, gdy wyższy uprawniony użytkownik go wyświetli. Wykorzystuje to lukę w walidacji atrybutów stylu inline przez mechanizm Trusted Domains.

W wersjach ScreenConnect™ przed 26.2, walidacja danych wejściowych w funkcji tworzenia Host Pass mogła pozwolić uwierzytelnionemu użytkownikowi z uprawnieniami do tworzenia Host Pass na określenie czasu wygaśnięcia tokenu poza zamierzonym maksymalnym limitem.

Umbraco to system zarządzania treścią oparty na ASP.NET. W wersjach przed 13.14.0 i 17.4.0 niektóre kontrolery Surface w CMS nie walidują URL-i przekierowań, co naraża szablony Razor, które korzystają z parametrów zapytania kontrolowanych przez użytkownika, na ataki związane z złośliwym przekierowaniem.

Umbraco to system zarządzania treścią oparty na ASP.NET. Użytkownicy z autoryzacją mogą wstrzykiwać HTML do pola wejściowego, co skutkuje jego renderowaniem w oknie dialogowym potwierdzenia bez odpowiedniego kodowania wyjścia.

Silverpeas w wersjach do 6.4.6 niewłaściwie obsługuje funkcję 'Przestrzeń osobista', gdy nie jest ustawiony identyfikator komponentu (componentId).

W MISP BSimVis występuje podatność na przechowywane ataki typu cross-site scripting (XSS) w kodzie renderowania tagów. Wiele ścieżek renderowania po stronie klienta interpoluje nazwy tagów, nazwy kolekcji, identyfikatory encji, nazwy klastrów i metadane tagów bez odpowiedniego kontekstu, co umożliwia atakującym wstrzykiwanie złośliwego kodu.

Podatność przepełnienia bufora opartego na stosie w Erlang OTP (erl_interface) występuje w funkcji ei_s_print_term, która używa wewnętrznego bufora 2000 znaków. Przy bardzo dużych liczbach całkowitych bufor może się przepełnić, co ogranicza się do ataku DoS.

Podatność w module ssl Erlang/OTP (inet_tls_dist) pozwala na ominięcie listy dozwolonych adresów LAN w dystrybucji przez TLS. Funkcja inet_tls_dist:check_ip/1 używa inet:sockname/1 zamiast inet:peername/1, co powoduje, że porównanie maski podsieci zawsze kończy się sukcesem, umożliwiając dostęp każdemu posiadaczowi certyfikatu TLS podpisanego przez CA.

Erlang/OTP ssh (moduły ssh_auth, ssh_options) ma podatność na obserwowalne różnice czasowe. Przy włączonej opcji user_passwords lub password, sprawdzanie hasła dla prawidłowej nazwy użytkownika trwa ~300ms, a dla nieprawidłowej ~0ms, co umożliwia zdalne wyliczanie nazw użytkowników bez uwierzytelnienia.

Podatność SSRF w module FTP Erlang/OTP pozwala atakującemu na przekierowanie połączenia danych do dowolnego wewnętrznego hosta i portu poprzez niezweryfikowaną odpowiedź PASV. Luka występuje w domyślnej konfiguracji (tryb pasywny, IPv4, bez rozszerzeń FTP) i umożliwia ataki typu FTP bounce oraz skanowanie wewnętrznej sieci.

W Erlang OTP w module inets (httpc_response) występuje luka ujawnienia poufnych danych. Klient httpc przekazuje nagłówki Authorization i Proxy-Authorization do celów przekierowań bez sprawdzania, czy przekierowanie przekracza granicę origin. Domyślnie automatyczne przekierowania są włączone (autoredirect=true), co dotyczy wszystkich wywołujących httpc, którzy nie wyłączyli tej opcji. Atakujący kontrolujący serwer, z którym ofiara łączy się przez httpc, może wysłać przekierowanie 3xx do serwera przez siebie kontrolowanego, co prowadzi do kradzieży poświadczeń. Podatność dotyczy OTP od 17.0 przed OTP 27.3.4.19, OTP 28.5.0.8 i OTP 29.1.2, co odpowiada inets od 5.10 przed 9.3.2.8, 9.6.2.4 i 9.8.1.

Erlang OTP ssh (moduł ssh_sftpd) ma podatność na ujawnienie informacji. Obsługa SSH_FXP_READLINK wysyła surowy wynik file:read_link/2 bez usuwania prefiksu katalogu głównego, co pozwala uwierzytelnionemu klientowi SFTP na odkrycie bezwzględnej ścieżki katalogu SFTP. Problem dotyczy OTP od 17.0 przed 27.3.4.13, 28.5.0.2 i 29.0.2.

OpenFGA, silnik autoryzacji, przed wersją 1.16.0, miał problem z pamięcią podręczną iteratorów, gdzie dwa różne żądania sprawdzające mogły generować ten sam klucz pamięci podręcznej. To prowadziło do ponownego użycia wcześniejszego wyniku z pamięci podręcznej dla kolejnego żądania.

Roxy-WI to interfejs webowy do zarządzania serwerami Haproxy, Nginx, Apache i Keepalived. W wersjach 8.2.6.4 i wcześniejszych, proces logowania nieprawidłowo obsługuje adresy URL, co pozwala na wykorzystanie ataku typu open redirect.