Katalog podatności CVE

W bibliotece Net::IMAP w Ruby występuje podatność, która pozwala na wstrzyknięcie dowolnych poleceń IMAP w przypadku, gdy serwer nie obsługuje literałów niesynchronizujących. Wersje przed 0.6.5 i 0.5.15 są narażone na atak, który może prowadzić do wykonania nieautoryzowanych poleceń.

Jupyter Server przed wersją 2.20 zawiera podatność na trwałe XSS w handlerach nbconvert. Notatnik z ładunkiem HTML w danych wyjściowych display_data może prowadzić do przejęcia ciasteczek, pełnego dostępu do API i zdalnego wykonania kodu w jądrze.

Biblioteka Authlib w wersjach przed 1.6.10 i 1.7.1 zawiera podatność na nieuwierzytelnione otwarte przekierowanie w punkcie końcowym autoryzacji OAuth 2.0. Wysyłając żądanie z nieobsługiwanym typem odpowiedzi (response_type) i kontrolowanym przez atakującego adresem redirect_uri, można uzyskać odpowiedź HTTP 302 przekierowującą na dowolną stronę.

Gophish do wersji 0.12.1 zawiera podatność na odmowę usługi, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom z rolą User na wyczerpanie pamięci serwera poprzez przesłanie spreparowanego dokumentu Office jako załącznika szablonu wiadomości e-mail. Funkcja ApplyTemplate() w models/attachment.go przetwarza dokumenty Office jako archiwa ZIP i wywołuje ioutil.ReadAll() na każdym wpisie pliku bez ograniczeń rozmiaru nieskompresowanej zawartości, co pozwala bombie zip na rozszerzenie się do kilku gigabajtów w pamięci i spowodowanie zakończenia procesu przez system operacyjny.

Podatność w Dell Wyse Management Suite (WMS) przed wersją 2605 polega na użyciu domyślnych poświadczeń. Umożliwia ona atakującemu z wysokimi uprawnieniami i lokalnym dostępem ujawnienie poufnych informacji.

IBM WebSphere Application Server oraz IBM WebSphere Application Server Liberty są podatne na atak typu odmowa usługi (DoS) w komponencie WebSphere WebServer Plug-in. Atakujący może przesłać spreparowane żądania do serwera WWW, powodując przeciążenie systemu.

LangChain przed wersją 1.3.9 zawiera podatność polegającą na niekonsekwentnym ograniczaniu rozpoznawanych ścieżek plików do zamierzonego katalogu głównego. Komponenty takie jak oprogramowanie pośredniczące do wyszukiwania plików, moduły ładujące konfigurację oraz mechanizmy autoryzacji oparte na prefiksach ścieżek mogą pozwolić na dostęp do plików poza dozwolonym obszarem poprzez wzorce glob, dowiązania symboliczne lub pomijanie granic segmentów ścieżki.

Podatność w @astrojs/netlify przed wersją 7.0.13 pozwala na nieprawidłowe dopasowanie wzorców obrazów, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do zasobów. Wzorce z użyciem symbolu wieloznacznego mogą dopasować więcej ścieżek i hostów niż zamierzono.

W wersjach przed 6.4.6 frameworka Astro, funkcja spreadAttributes w pipeline'ie renderowania po stronie serwera nie zabezpieczała kluczy obiektów przed wstrzyknięciem, co umożliwiało atakującym dodawanie dowolnych atrybutów HTML, w tym handlerów zdarzeń.

Framework Hono przed wersją 4.12.25 ma lukę w middleware Body Limit, który ufa nagłówkowi Content-Length żądania do określenia, czy ciało żądania mieści się w dozwolonym limicie. Na AWS Lambda, klient może zadeklarować mniejszy Content-Length, wysyłając jednocześnie większe ciało, co pozwala na obejście limitu.

Biblioteka ALSA przed wersją 1.2.16.1 zawiera podwójne zwolnienie pamięci w funkcji parse_def() w pliku src/conf.c. Podczas parsowania zagnieżdżonych bloków konfiguracyjnych, brak sprawdzenia wartości zwracanych powoduje dwukrotne wywołanie snd_config_delete() na tym samym już zwolnionym węźle, co prowadzi do zapisu pod wskaźnik NULL lub odczytu z nieprawidłowej pamięci.

Hono to framework aplikacji webowych, który przed wersją 4.12.25 na AWS Lambda@Edge miał problem z wielokrotnymi nagłówkami żądań. Adapter zapisywał wartości nagłówków przy użyciu Headers.set, co powodowało nadpisywanie wcześniejszych wartości, a do aplikacji docierała tylko ostatnia z nich.

Hono to framework aplikacji webowych, który wspiera dowolne środowisko JavaScript. W wersjach przed 4.12.25, na AWS Lambda, odpowiedzi ALB z pojedynczym nagłówkiem oraz odpowiedzi VPC Lattice v2 łączą wiele nagłówków Set-Cookie w jedną wartość oddzieloną przecinkami, co prowadzi do problemów z ich prawidłowym przetwarzaniem przez klientów.

W frameworku Hono przed wersją 4.12.25 na systemach Windows odkryto podatność polegającą na dekodowaniu zakodowanego backslasha (%5C) w ścieżce żądania. Powoduje to, że serwer traktuje go jako separator ścieżki, co umożliwia atakującemu odczytanie plików statycznych chronionych przez middleware.

W wersjach przed 2.8.0 biblioteki opentelemetry-js, metoda W3CBaggagePropagator.extract() w @opentelemetry/core nie wprowadza ograniczeń rozmiaru podczas parsowania nagłówków HTTP. Specyfikacja W3C Baggage zaleca maksymalny rozmiar 8,192 bajtów i 180 wpisów, co nie było egzekwowane w przypadku nagłówków przychodzących.

W bibliotece AIOHTTP przed wersją 3.14.1 wykryto podatność, w której DigestAuthMiddleware może wysłać odpowiedź uwierzytelniającą po przekierowaniu między domenami. Atak wymaga podatności na otwarte przekierowanie w domenie docelowej, a atakujący może przechwycić jedynie skrót uwierzytelniający, co umożliwia kradzież poświadczeń tylko przy słabej kryptografii lub ponownym użyciu haseł.

Wersje protobufjs od 8.2.0 do 8.4.2 nie miały opcji do odrzucania nieznanych pól podczas dekodowania, co mogło prowadzić do nadmiernego zużycia pamięci przez dekodowane wiadomości. W wersji 8.5.0 dodano opcje umożliwiające wyłączenie zatrzymywania nieznanych pól, a w wersji 8.6.2 domyślnie odrzucane są nieznane pola.

W wersjach przed 8.6.0 i 7.6.3, protobufjs akceptował pewne nazwy pochodzące ze schematu, które mogły kolidować z właściwościami używanymi przez pomocników runtime protobufjs. To mogło prowadzić do wyjątków deterministycznych lub rekurencyjnych wywołań w różnych operacjach związanych z dekodowaniem i serializacją.

Pakiet launch-editor umożliwia użytkownikom otwieranie plików z numerami linii w edytorze z Node.js. W wersjach przed 2.14.1, pakiet ten uzyskuje dostęp do dowolnych ścieżek, w tym do ścieżek UNC w systemie Windows, co prowadzi do wycieku hasła NTLMv2 użytkownika.

W Angularze wykryto podatność na atak XSS w komponencie @angular/platform-server podczas renderowania treści w elemencie <noscript> przy użyciu SSR. Problem wynika z błędnego serializowania zawartości przez bibliotekę domino, która nie ucieka znacznika </noscript>, co pozwala na wstrzyknięcie złośliwego kodu JavaScript.