Katalog podatności CVE

W bibliotece GPAC/MP4Box przed wersją 26.02.0 wykryto podatność use-after-free w funkcji gf_filter_pid_inst_swap. Atakujący może dostarczyć spreparowany plik multimedialny, powodując awarię i odmowę usługi (DoS).

RTKLIB w wersji do 2.4.3 zawiera podatność przepełnienia bufora sterty w funkcji readrnxobsb w pliku src/rinex.c. Atakujący może dostarczyć spreparowany plik RINEX z deklaracją więcej niż 64 satelitów na epokę, co prowadzi do zapisu poza buforem sterty i odczytu poza stosem, powodując awarię aplikacji takich jak rnx2rtkp i RTKPOST.

W bibliotece RTKLIB w wersji do 2.4.3 wykryto podatność na odczyt poza zakresem w funkcji getcodepri podczas przetwarzania nierozpoznanych kodów obserwacji RINEX. Specjalnie spreparowane pliki RINEX z nieznanymi typami obserwacji powodują ujemne indeksowanie tablicy codepris, co prowadzi do awarii i potencjalnego ujawnienia pamięci sąsiednich danych globalnych.

W bibliotece RTKLIB do wersji 2.4.3 wykryto podatność polegającą na odczycie poza zakresem (off-by-one) w funkcji decode_ssr3 w pliku src/rtcm3.c:1446. Atakujący zdalnie może wysłać spreparowane komunikaty RTCM3 SSR z kontrolowanymi polami trybu sygnału, co prowadzi do przepełnienia bufora globalnego.

Podatność SSRF w MaxKB przed wersją 2.10.0 pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na wykonywanie dowolnych żądań serwerowych poprzez niezweryfikowane parametry downloadCallbackUrl i download_url w endpointach tworzenia i aktualizacji narzędzi. Atakujący z domyślną rolą USER mogą wykorzystać tę lukę do uzyskania dostępu do wewnętrznych usług sieciowych.

Podatność w Kanboard do wersji 1.2.52 (załatana w commicie 928c68a) pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na usuwanie sesji Remember Me innych użytkowników. Funkcja UserViewController::removeSession nie waliduje identyfikatora sesji przed przekazaniem go do RememberMeSessionModel::remove.

NewsBlur przed wersją 14.5.0 zawiera podatność polegającą na uszkodzonej kontroli dostępu, która umożliwia uwierzytelnionym użytkownikom odczytywanie prywatnych kanałów powiadomień poprzez podanie dowolnych wartości user_id w żądaniu GET do /social/interactions bez weryfikacji własności. Atakujący mogą enumerować wartości user_id, aby uzyskać nieautoryzowany dostęp do obserwowanych, odpowiedzi i aktywności społecznej innych użytkowników.

W K3s przed wersjami 1.35.3+k3s1, 1.34.6+k3s1 oraz v1.33.10+k3s1 wykryto podatność polegającą na przechodzeniu po ścieżkach (path traversal) w funkcji dekompresji migawek etcd. Archiwa ZIP zawierające złośliwie nazwane elementy mogą zostać zapisane w dowolnych lokalizacjach systemu plików podczas przywracania skompresowanej migawki etcd przez administratora.

Podatność w File Browser przed wersją 2.63.6 pozwala na zapisanie plików z nazwami zawierającymi znaki backslash, co może prowadzić do nieautoryzowanego zapisu plików poza katalogiem docelowym podczas ekstrakcji archiwum na systemach Windows.

W aplikacji File Browser przed wersją 2.63.6 nie sprawdzano maksymalnej długości hasła, co pozwala na przesłanie dowolnie długiego hasła do API logowania. Powoduje to gwałtowny wzrost użycia CPU i pamięci, prowadząc do awarii kontenera i potencjalnie zakłócając działanie demona Docker.

Glances to otwartoźródłowe narzędzie do monitorowania systemów. Przed wersją 4.5.5 serwer XML-RPC Glances nie waliduje nagłówka HTTP Host, co czyni go podatnym na ataki DNS rebinding. Atakujący może wykorzystać tę lukę do wykradzenia pełnych danych monitorowania systemu z przeglądarki ofiary.

Kodek HTTP/2 do HTTP/1.1 w bibliotece swift-nio-http2 nie sprawdzał wartości pseudo-nagłówków pod kątem znaków kontrolnych przed umieszczeniem ich w przekonwertowanej wiadomości HTTP/1.1. Wersja 1.44.1 dodaje walidację wszystkich pseudo-nagłówków (:path, :authority, :scheme, :method, :status) na poziomie dekodowania HPACK oraz translacji HTTP/2 do HTTP/1.1, odrzucając żądania lub odpowiedzi zawierające bajty CR, LF lub NUL.

Podatność Bleichenbacher padding oracle w implementacji PKCS#7 KTRI w bibliotece wolfSSL. Podczas deszyfrowania PKCS#7 EnvelopedData z wykorzystaniem RSA PKCS#1 v1.5, biblioteka zwracała rozróżnialne kody błędów w zależności od tego, czy walidacja paddingu RSA zakończyła się niepowodzeniem, czy też odszyfrowana treść była nieprawidłowa. Umożliwiało to atakującemu stopniowe odzyskiwanie klucza szyfrowania treści (CEK) poprzez obserwację odpowiedzi błędów.

Podatność w bibliotece wolfSSL umożliwia akceptację łańcucha certyfikatów kończącego się na niezaufanym certyfikacie pośrednim, zamiast na zaufanym punkcie kotwiczenia. Problem występuje w trybie weryfikacji częściowego łańcucha (X509_V_FLAG_PARTIAL_CHAIN) i dotyczy ścieżki budowania certyfikatów zgodnej z OpenSSL.

W pnpm przed wersjami 10.34.2 i 11.5.3 odkryto podatność polegającą na tym, że klucze obiektu bin w manifeście, takie jak "", "." i "..", przechodziły przez walidację nazw binarnych. Gdy złośliwy pakiet został zainstalowany globalnie, późniejsze operacje globalnego usuwania, aktualizacji lub dodawania zamienników mogły ponownie wyprowadzić te nazwy z zainstalowanego manifestu i przekazać je do funkcji removeBin z użyciem path.join(globalBinDir, binName). Dla "." celuje to w globalny katalog binarny, a dla ".." w jego katalog nadrzędny.

Podatność w menedżerze pakietów pnpm przed wersjami 10.34.2 i 11.5.3 pozwala na rozwijanie zmiennych środowiskowych ${ENV_VAR} z plików .npmrc i pnpm-workspace.yaml kontrolowanych przez repozytorium. Złośliwe repozytorium może wysłać tajne dane środowiskowe ofiary do wybranego przez atakującego rejestru przed uruchomieniem skryptów cyklu życia.

W jq przed wersją 1.8.2, na systemach 32-bitowych, funkcja jvp_string_append może ulec przepełnieniu liczb całkowitych, co prowadzi do masywnego przekroczenia bufora.

W pnpm przed wersjami 10.34.0 i 11.4.0, polecenie `pnpm install` w trybie niezamrożonym może zaakceptować nową zdalną zawartość pakietu po wykryciu niezgodności sumy kontrolnej z plikiem pnpm-lock.yaml. Mimo że pakiet jest zablokowany z wartością integralności, a rejestr zwraca inne dane, pnpm naprawia rozpoznawanie, aktualizuje plik blokady i instaluje nową zawartość, kończąc sukcesem.

W pnpm przed wersjami 10.34.0 i 11.4.0, podczas ekstrakcji archiwum tarball pomijana jest weryfikacja integralności, gdy pole integrity jest nieobecne w pliku pnpm-lock.yaml. Atakujący może usunąć to pole z pliku lockfile i podmienić zawartość pakietu na serwerze, co pozwoli na zainstalowanie zmodyfikowanego pakietu bez błędu integralności.

pnpm przed wersjami 10.34.0 i 11.4.0 może wysyłać nieskwalifikowane poświadczenia uwierzytelniające npm użytkownika do rejestru wybranego przez lokalny plik .npmrc. W odtworzonym przypadku, konfiguracja npm użytkownika zawiera domyślny rejestr i nieskwalifikowany _authToken, a repozytorium ustawia tylko registry= na inny adres URL rejestru. Podczas normalnych operacji pnpm, poświadczenia użytkownika są wiązane z rejestrem z repozytorium i wysyłane jako nagłówek Authorization.