Katalog podatności CVE

Nieprawidłowa obsługa wysoce skompresowanych danych (amplifikacja danych) w esaml_binding w dropbox esaml pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na wyczerpanie pamięci serwera i awarię maszyny wirtualnej Erlang poprzez spreparowany skompresowany SAMLResponse. Funkcja esaml_binding:decode_response/2 dekoduje base64 dostarczony przez atakującego SAMLResponse, rozpakowuje go za pomocą zlib:unzip/1 bez ograniczenia rozmiaru wyjściowego, a następnie konwertuje wynik do listy znaków przez binary_to_list/1 przed parsowaniem. Dzieje się to na endpointach SAML consume (ACS) i single-logout, które z założenia akceptują nieuwierzytelnione żądania, i odbywa się przed jakąkolwiek weryfikacją podpisu. Mały strumień deflate osiąga współczynnik kompresji bliski 1000 do 1, więc ciało żądania o rozmiarze dziesiątek kilobajtów rozpakowuje się do setek megabajtów, a następnie do kilku gigabajtów sterty listy, więc kilka żądań wyczerpuje pamięć i powoduje awarię węzła. Problem dotyczy esaml od wersji 0.1.0 wzwyż.

Podatność polegająca na przydzielaniu zasobów bez ograniczeń lub dławienia w esaml w dropbox esaml pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na wyczerpanie tablicy atomów maszyny wirtualnej Erlang i awarię węzła poprzez niepodpisane komunikaty LogoutResponse. Funkcja esaml:status_code_map/1 w src/esaml.erl mapuje każdą nierozpoznaną wartość StatusCode na atom za pomocą list_to_atom/1 na ostatnim segmencie URN oddzielonym dwukropkiem. esaml_sp:validate_logout_response/2 weryfikuje podpis tylko wtedy, gdy wiadomość go zawiera, więc niepodpisany LogoutResponse wysłany na endpoint single-logout dociera do esaml:decode_logout_response/1 i tworzy jeden trwały atom na każdą odrębną wartość statusu. Atomy nigdy nie są odzyskiwane, a maszyna wirtualna ogranicza tablicę atomów do około miliona wpisów, więc atakujący, który wyśle tak wiele odrębnych wartości, powoduje awarię węzła. Problem dotyczy esaml od wersji 0.1.0 wzwyż.

Nieprawidłowe przypisanie uprawnień w katalogu logów agenta WatchGuard pozwala lokalnemu, uwierzytelnionemu użytkownikowi bez uprawnień administracyjnych na tworzenie, modyfikowanie, dopisywanie i usuwanie plików logów agenta oraz zapisywanie innych plików w tym katalogu. Umożliwia to manipulowanie lub niszczenie logów bezpieczeństwa agenta oraz przygotowanie dalszych ataków lokalnych poprzez umieszczenie zawartości wykonywalnej w katalogu należącym do usługi uprzywilejowanej.

Wtyczka Contact Form Email (contact-form-to-email) firmy Codepeople zawiera podatność Cross-Site Scripting typu Stored wynikającą z niewłaściwej neutralizacji danych wejściowych podczas generowania strony. Podatność dotyczy wersji do 1.3.68 włącznie.

Wtyczka ACF Extended do WordPressa (wersje do 0.9.2.7) zawiera podatność braku autoryzacji wynikającą z nieprawidłowo skonfigurowanych poziomów kontroli dostępu. Może to pozwolić na wykorzystanie błędnie skonfigurowanych mechanizmów kontroli dostępu.

Wtyczka Profile Builder firmy Cozmoslabs (wersje do 4.0.4) zawiera podatność nieprawidłowego przypisania uprawnień, która umożliwia eskalację uprawnień. Może to pozwolić użytkownikom o niskich uprawnieniach na uzyskanie wyższych uprawnień w witrynie WordPress.

Wtyczka Royal Elementor Addons do WordPressa (do wersji 1.7.1068) zawiera podatność typu unsafe reflection, polegającą na użyciu danych kontrolowanych z zewnątrz do wyboru klas lub kodu. Może to prowadzić do wstrzyknięcia kodu.

Wtyczka WP Mailster zawiera podatność Cross-Site Scripting typu Stored wynikającą z niewłaściwej neutralizacji danych wejściowych podczas generowania strony. Podatność dotyczy wersji do 1.9.1.0 włącznie.

Wtyczka Xpro Elementor Addons (wersje do 1.7.10 włącznie) jest podatna na Cross-Site Request Forgery (CSRF). Luka pozwala na wymuszenie na uwierzytelnionym użytkowniku wykonania niepożądanych akcji.

W bibliotece esaml (dropbox) funkcja esaml_binding:decode_response/2 parsuje zdekodowaną odpowiedź SAMLResponse za pomocą xmerl_scan:string/2, która rejestruje każdą nazwę elementu, atrybutu i prefiks przestrzeni nazw jako trwały atom. Punkty końcowe ACS i single-logout wywołują ją na nieuwierzytelnionych żądaniach przed sprawdzeniem podpisu, więc jeden dokument z tysiącami unikalnych nazw tworzy tysiące atomów w granicach limitu 128 KB. Atomy nie są odzyskiwane, a tabela atomów VM ma limit około miliona wpisów, więc kilkadziesiąt żądań może zablokować węzeł.

Wtyczka WordPress WebP Express przed wersją 0.25.16 nie escapuje wartości, które jej wbudowany parser HTML ponownie emituje do atrybutów elementów, gdy włączony jest nie-domyślny tryb dostarczania obrazów. Umożliwia to nieuwierzytelnionym użytkownikom przesłanie treści, która jest zapisywana, a następnie wykonywana jako Cross-Site Scripting w przeglądarce każdego użytkownika przeglądającego dotkniętą stronę, w tym administratorów.

Wtyczka WordPress Royal MCP w wersjach przed 1.5.7 nie ogranicza tokenu linku podglądu do pojedynczego podglądu, dla którego został wydany. Każda strona posiadająca ważny token jest uwierzytelniana jako użytkownik będący jego właścicielem (domyślnie administrator) w całym REST API bez nonce, co prowadzi do pełnego przejęcia witryny.

Wtyczka WordPress PixelYourSite przed wersją 11.4.3 oraz PixelYourSite Pro przed wersją 12.6.8 nie sanityzują ani nie escapują wartości cookie przed wypisaniem jej do wyjścia strony. W witrynie korzystającej z pełnostronicowego cache pozwala to nieuwierzytelnionym atakującym zapisać ładunek Cross-Site Scripting w buforowanej stronie, która jest następnie serwowana innym odwiedzającym.

Wtyczka HIPAA Forms do WordPressa przed wersją 3.3.2 nie wykonuje sprawdzenia uprawnień podczas obsługi żądania odbudowującego własną niestandardową rolę użytkownika, co pozwala użytkownikowi posiadającemu już tę rolę nadać jej uprawnienia na poziomie administratora i eskalować swoje uprawnienia.

NT OneAPP firmy NewType Infortech zawiera podatność ujawnienia poświadczeń. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może w określonych warunkach wywołać wyzwanie HTTP Basic Authentication z niezwalidowanego źródła w WebView, uzyskując kod dostępu NUP Portal zalogowanego użytkownika.

NT OneAPP firmy NewType Infortech zawiera lukę polegającą na zaszytych na stałe danych uwierzytelniających. Nieuwierzytelnieni zdalni atakujący mogą pozyskać zaszyty klucz kryptograficzny i odszyfrować zawartość żądań logowania, uzyskując w ten sposób jawne dane logowania użytkowników oraz informacje o urządzeniach.

Roundcube Webmail w wersjach 1.6.14–1.6.19 oraz 1.7.0–1.7.4 jest podatny na obejście filtra SSRF. Czarna lista sieciowa w rcube_utils::is_local_url() pomija prefiksy NAT64 64:ff9b::/96 i 64:ff9b:1::/48 oraz adres ::/128, co pozwala na dostęp do adresów loopback, link-local i metadanych chmury.

HAProxy 3 przed wersją 3.4.6 pozwala zdalnemu nieuwierzytelnionemu atakującemu na wywołanie odmowy usługi (trwałe wyczerpanie CPU wątków roboczych) poprzez żądanie HTTP/1.1 z chunked encoding. Parser wielokrotnie przetwarza te same bajty bez postępu, a wątek pozostaje zajęty w 100% nawet po rozłączeniu klienta.

HAProxy 3.2 przed wersją 3.4.6 pozwala zdalnemu nieuwierzytelnionemu atakującemu na wywołanie odmowy usługi (wyczerpanie CPU wątków roboczych) poprzez obciętą ramkę HTTP/2 PING. Funkcja h2c_handle_ping nie sprawdza krótkiego odczytu, co powoduje wielokrotne wybudzanie zadania multipleksera bez postępu i wysokie zużycie CPU.

Moduł Webform dla Drupala zawiera podatność polegającą na alokacji zasobów bez limitów lub ograniczeń, co pozwala na nadmierną alokację. Problem dotyczy wersji od 0.0.0 do 6.2.12 oraz od 6.3.0 do 6.3.1.