Katalog podatności CVE

W bibliotece Fiber (Go) w wersji przed 3.3.0 domyślna funkcja autoryzacji w middleware BasicAuth używa leniwej ewaluacji, która pomija porównanie hasha hasła dla nieistniejących nazw użytkowników. Umożliwia to zdalne wyliczenie prawidłowych nazw użytkowników na podstawie różnic w czasie odpowiedzi.

Podatność w Code 27 Companion Hub umożliwia osobie z fizycznym dostępem całkowite ominięcie ograniczeń kiosku poprzez przywrócenie ustawień fabrycznych. Mechanizm ochronny nie zapobiega tej operacji, co pozwala na uzyskanie nieautoryzowanego dostępu do systemu.

Podatność w Code27 Companion Hub SQ3A.220705.003.A1 umożliwia fizycznie bliskiemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu poprzez wykorzystanie komponentów USB debugging (ADB) i Android Debug Bridge.

W komponencie `guardrails-detectors` Red Hat OpenShift AI wykryto podatność ReDoS. Zdalny atakujący może przesłać spreparowane wyrażenia regularne do publicznego API detekcji, powodując katastrofalne cofanie się (backtracking) i 100% wykorzystanie CPU przez proces roboczy.

Biblioteka consul-template przed wersją 0.42.1 zawiera podatność na przekierowanie ścieżki w funkcji pomocniczej writeToFile, co może pozwolić na zapisanie wyniku szablonu poza zamierzonym katalogiem lub nadpisanie istniejącego pliku. Luka ta została załatana w wersji 0.42.1.

W bibliotece pypdf przed wersją 6.14.0 wykryto podatność polegającą na możliwości stworzenia pliku PDF z zawyżonymi deklarowanymi rozmiarami obrazów, co prowadzi do nadmiernego zużycia pamięci podczas parsowania obrazów. Atakujący może wykorzystać ten błąd do wywołania ataku typu odmowa usługi (DoS) poprzez przeciążenie pamięci.

Podatność w SQLite przed zmianą Fossil 869a51ae84df umożliwia lokalnemu atakującemu uzyskanie wrażliwych informacji poprzez ścieżkę scalania zmian w rozszerzeniu Session Extension (concat/changegroup).

W SQLite 3.53.1 oraz wersjach trunk przed e807d4e3798efd53 wykryto podatność polegającą na dereferencji wskaźnika NULL w rozszerzeniu sesji. Atakujący może dostarczyć spreparowany blob zmian, powodując odmowę usługi (DoS) poprzez wywołanie sqlite3_value_type() z pustym wskaźnikiem.

Podatność w bibliotece HashiCorp memberlist przed wersją 0.6.0 umożliwia atakującemu z dostępem sieciowym do portu gossip spowodowanie wyczerpania pamięci na węźle odbierającym, co prowadzi do zatrzymania procesu. Problem leży w obsłudze stanu push/pull.

W bibliotece Mistune do parsowania Markdown w Pythonie wykryto podatność w pluginie toc oraz dyrektywie TableOfContents. Generują one identyfikatory nagłówków w postaci przewidywalnych wartości toc_N, bez slugifikacji tekstu nagłówka, co pozwala atakującemu na wstrzyknięcie własnego id="toc_N" i kolizję z wygenerowanymi kotwicami.

Biblioteka Mistune do parsowania Markdown w Pythonie przed wersją 3.3.0 zawiera podatność polegającą na niedostatecznym filtrowaniu niebezpiecznych schematów URI w atrybutach href i src. Filtr safe_url blokuje tylko wybrane schematy (javascript:, vbscript:, file:, data:), ale pozwala na użycie starszych lub złożonych schematów, takich jak feed:, view-source:, jar:, livescript:, mocha:, ms-its:, mk: i res:, co może umożliwić wykonanie skryptów w przeglądarce ofiary.

Podatność w bibliotece Mistune (parser Markdown dla Pythona) przed wersją 3.3.0 umożliwia wywołanie nieskończonej rekurencji przez dwa pliki Markdown wzajemnie się dołączające. Powoduje to błąd RecursionError i awarię procesu renderowania.

W bibliotece Mistune dla Pythona wykryto podatność polegającą na braku odpowiedniego kodowania opcji :class: dyrektywy Admonition przed wstawieniem jej do atrybutu class w HTML. Umożliwia to wstrzykiwanie atrybutów i ataki XSS nawet przy włączonym trybie escape w HTMLRenderer. Problem został naprawiony w wersji 3.2.1.

Mistune to parser Markdown dla Pythona. Przed wersją 3.3.0 funkcja Include.parse() łączy i normalizuje ścieżki dołączane przez użytkownika bez weryfikacji, czy wynik pozostaje w zamierzonym katalogu Markdown, co pozwala na dostęp do plików poza tym katalogiem podczas przetwarzania plików Markdown za pomocą md.read().

W bibliotece Mistune dla języka Python wykryto podatność polegającą na tym, że funkcja HTMLRenderer.safe_url() nie blokuje zakodowanych procentowo URI javascript. Umożliwia to atakującemu ominięcie zabezpieczeń URL w linkach lub obrazach Markdown i wykonanie skryptu w wyrenderowanym HTML.

W frameworku Hono w wersjach od 4.3.3 do 4.12.26 adapter AWS API Gateway v1 nieprawidłowo usuwa duplikaty wartości nagłówka, używając porównania podciągów zamiast dokładnego dopasowania. Powoduje to utratę odrębnych, powtarzających się wartości nagłówka, co wpływa na kompletność danych przetwarzanych przez oprogramowanie pośredniczące lub logikę aplikacji.

W frameworku Hono w wersjach od 4.11.8 do 4.12.26 wykryto podatność polegającą na braku izolacji wartości kontekstu na żądanie podczas renderowania po stronie serwera (SSR). Umożliwia to wykorzystanie danych z innego, współbieżnego żądania po wykonaniu instrukcji await w komponencie asynchronicznym.

Podatność w frameworku Hono (wersje 4.0.0 do 4.12.26) w funkcji cx() z hono/css. Funkcja ta łączy nazwy klas z czystych stringów, ale oznacza wynik jako już zabezpieczony przed HTML-escapingiem, co pozwala na wstrzyknięcie dowolnego kodu HTML przez nieufne wartości className w atrybucie class podczas renderowania po stronie serwera.

W setuptools przed wersją 83.0.0, dyrektywy MANIFEST.in (exclude, global-exclude, recursive-exclude, prune) były stosowane bez normalizacji Unicode, co na systemach plików macOS APFS lub HFS+ pozwalało na ominięcie reguł wykluczania i włączenie plików o nazwach w formie NFD do dystrybucji źródłowej.

W bibliotece Guille (PHP HTTP client) w wersjach przed 7.12.3 wykryto podatność w klasie CookieJar. Mechanizm dopasowywania domen w metodzie SetCookie::matchesDomain() nieprawidłowo traktował adresy IP (np. 192.168.0.1, [::1]) oraz wartości numeryczne jako domeny, stosując zwykłe dopasowanie sufiksów, co umożliwiało wyciek ciasteczek między hostami, wstrzykiwanie ciasteczek lub fiksację sesji.