Katalog podatności CVE

Microsoft Word w wersjach 2003 SP3, 2007 SP3, 2010 SP1 i SP2, 2013 oraz Word Viewer, a także inne produkty Office, mają lukę, która pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi poprzez spreparowane dane RTF. Luka ta była wykorzystywana w atakach w marcu 2014 roku.

Podatność cross-site scripting (XSS) na stronie logowania WebVPN w oprogramowaniu Cisco Adaptive Security Appliance (ASA) pozwala zdalnym atakującym wstrzyknąć dowolny skrypt lub HTML poprzez nieokreślony parametr. Podatność znana jest jako Bug ID CSCun19025.

Kontrolka ActiveX Microsoft.XMLDOM w systemie Microsoft Windows 8.1 i wcześniejszych pozwala zdalnym atakującym ustalić istnienie lokalnych ścieżek, ścieżek udziałów UNC, nazw hostów intranetowych i adresów IP intranetu poprzez analizę kodów błędów, co zademonstrowano za pomocą adresu URL res://. Podatność była wykorzystywana w lutym 2014 roku.

Podatność typu double free w Adobe Flash Player przed wersją 11.7.700.269 oraz 11.8.x do 12.0.x przed 12.0.0.70 na systemach Windows i Mac OS X oraz przed 11.2.202.341 na Linuxie, a także w Adobe AIR przed 4.0.0.1628 na Androidzie, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu. Wykorzystanie tej podatności miało miejsce w lutym 2014 roku.

Podatność typu use-after-free w przeglądarce Microsoft Internet Explorer 9 i 10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez wykorzystanie spreparowanego kodu JavaScript, CMarkup oraz atrybutu onpropertychange elementu skryptu. Wykorzystanie tej podatności miało miejsce w styczniu i lutym 2014 roku.

W Adobe Flash Player przed wersją 11.7.700.261 oraz 11.8.x do 12.0.x przed wersją 12.0.0.44 na systemach Windows i Mac OS X, a także przed wersją 11.2.202.336 na Linuxie, występuje problem z niedoborem wartości całkowitych. Umożliwia to zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory.

Podatność typu use-after-free w programach Adobe Reader i Acrobat w wersjach 10.x przed 10.1.9 oraz 11.x przed 11.0.06 na systemach Windows i Mac OS X umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory.

Podatność zdalnego wykonania kodu w funkcji WinVerifyTrust systemu Windows, która obsługuje weryfikację podpisów Authenticode dla plików PE. Atakujący może zmodyfikować istniejący podpisany plik wykonywalny, dodając złośliwy kod bez unieważnienia podpisu. Firma Microsoft nie planuje domyślnego włączenia zaostrzonej weryfikacji — wymaga ona ręcznego ustawienia klucza rejestru EnableCertPaddingCheck.

NDProxy.sys w jądrze systemu Microsoft Windows XP SP2 i SP3 oraz Server 2003 SP2 umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień za pomocą spreparowanej aplikacji. Podatność była wykorzystywana w atakach w listopadzie 2013 roku.

Funkcje API get_user i put_user w jądrze Linux przed wersją 3.5.5 na platformach ARM v6k i v7 nie weryfikują niektórych adresów, co pozwala atakującym na odczyt lub modyfikację zawartości dowolnych lokalizacji pamięci jądra za pomocą odpowiednio przygotowanej aplikacji. Wykorzystano to w praktyce przeciwko urządzeniom z systemem Android w październiku i listopadzie 2013 roku.

Wiele podatności cross-site scripting (XSS) w bramie D-Link DSL-2760U Gateway (Rev. E1) pozwala zdalnym uwierzytelnionym użytkownikom wstrzyknąć dowolny skrypt lub HTML poprzez różne parametry w plikach CGI, takie jak ntpServer1, username, TodUrlAdd, appName, fltName, rmLst, groupName, snmpRoCommunity, PolicyName, ippName, smbNetBiosName, smbDirName, wlSsid.

Klasa InformationCardSigninHelper w kontrolce ActiveX icardie.dll w systemach Windows XP SP2 i SP3, Windows Server 2003 SP2, Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2 i R2 SP1, Windows 7 SP1, Windows 8, Windows 8.1, Windows Server 2012 Gold i R2 oraz Windows RT Gold i 8.1 pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (zapisywanie poza zakresem) poprzez spreparowaną stronę internetową otwieraną w przeglądarce Internet Explorer. Podatność ta była wykorzystywana w atakach w listopadzie 2013 roku.

GDI+ w systemach Microsoft Windows Vista SP2, Server 2008 SP2 oraz w pakietach Office 2003 SP3, 2007 SP3, 2010 SP1 i SP2, a także w Lync 2010, 2010 Attendee, 2013 i Basic 2013, pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany obraz TIFF. Wykorzystanie tej podatności miało miejsce w październiku i listopadzie 2013 roku.

Podatność typu use-after-free w klasie CDisplayPointer w mshtml.dll w Microsoft Internet Explorer od wersji 6 do 11 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez spreparowany kod JavaScript wykorzystujący obsługę zdarzenia onpropertychange. Wykorzystywana w praktyce we wrześniu i październiku 2013 roku.

Microsoft Silverlight 5 w wersjach przed 5.1.20913.0 nieprawidłowo waliduje wskaźniki podczas dostępu do elementów Silverlight, co pozwala zdalnym atakującym uzyskać poufne informacje poprzez spreparowaną aplikację Silverlight. Podatność znana jest jako "Silverlight Vulnerability".

Podatność typu use-after-free w implementacji SetMouseCapture w mshtml.dll w Microsoft Internet Explorer od wersji 6 do 11 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu za pomocą spreparowanych ciągów JavaScript. Przykładem jest użycie adresu URL ms-help:, który wywołuje załadowanie hxds.dll.

HP ProCurve Manager (PCM) w wersjach 3.20 i 4.0, PCM+ w wersjach 3.20 i 4.0, Identity Driven Manager (IDM) w wersji 4.0 oraz Application Lifecycle Management umożliwiają zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez zserializowany obiekt do EJBInvokerServlet lub JMXInvokerServlet.

Adobe Reader i Acrobat w wersjach 9.x przed 9.5.5, 10.x przed 10.1.7 oraz 11.x przed 11.0.03 pozwalają atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieokreślone wektory. Jest to inna podatność niż te wymienione w CVE-2013-2718 do CVE-2013-3341.

Apache Struts w wersjach od 2.0.0 do 2.3.15 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnych wyrażeń OGNL poprzez odpowiednio skonstruowany parametr z prefiksem (1) action:, (2) redirect: lub (3) redirectAction:.

Microsoft Internet Explorer w wersjach 8 do 10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową. Jest to inna podatność niż CVE-2013-3144 i CVE-2013-3151.