Podatności Secure Access

CVE-2026-116768 to podatność polegająca na braku walidacji długości w serwerach Secure Access w wersjach przed 14.61. Uwierzytelniony atakujący może wywołać trwałą odmowę usługi przy pierwszym połączeniu.

CVE-2026-116767 to podatność związana z nieprawidłową obsługą danych wejściowych w serwerach Secure Access w wersjach przed 14.61. Uwierzytelniony atakujący może wywołać trwałą odmowę usługi.

CVE-2026-116766 to podatność związana z nieprawidłową obsługą danych wejściowych w serwerach Secure Access w wersjach od 13.0 do przed 14.61. Atakujący może wywołać trwałą odmowę usługi serwera.

CVE-2026-97717 to podatność w podsystemie proxy serwerów Secure Access przed wersją 14.60. Uwierzytelnieni atakujący mogą wysyłać złośliwe dane do serwera i spowodować trwałą odmowę usługi (DoS).

CVE-2026-97716 to podatność w podsystemie nawiązywania połączeń serwerów Secure Access w wersjach przed 14.60. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą wysyłać specjalnie spreparowany ruch do serwera i powodować trwałą odmowę usługi.

Podatność w procesie rejestracji klienta w serwerach Secure Access przed wersją 14.60. Uwierzytelnieni atakujący mogą wysłać nieprawidłowe dane do serwera, powodując trwałą odmowę usługi.

Podatność w podsystemie uwierzytelniania serwerów Secure Access przed wersją 14.60. Atakujący mogą wysłać nieprawidłową odpowiedź podczas uwierzytelniania, powodując trwałą odmowę usługi.

CVE-2026-55402 to podatność odczytu poza zakresem w serwerach Secure Access przed wersją 14.57. Atakujący znajdujący się w pozycji 'man-in-the-middle' mogą wysyłać specjalnie spreparowane dane do serwera, powodując trwałą odmowę usługi.

CVE-2026-55401 to podatność na dereferencję null w podsystemie równoważenia obciążenia serwerów Secure Access przed wersją 14.57. Atakujący może wysłać nieuwierzytelniony pakiet do serwera Secure Access z włączonym równoważeniem obciążenia, co powoduje awarię wewnętrznego load balancera. Po udanym ataku serwer Secure Access nadal może przyjmować połączenia i może wydać failover dla podłączonych klientów.

CVE-2026-55400 to podatność na niedomiar liczby całkowitej w serwerach Secure Access przed wersją 14.57. Atakujący z uwierzytelnioną sesją może wysłać specjalnie spreparowany ruch do serwera w nie domyślnej konfiguracji i spowodować trwałą odmowę usługi.

Podatność w klientach i serwerach Secure Access przed wersją 14.55 umożliwia atakującym z dogłębną znajomością i pełną kontrolą nad protokołem tunelowania przeprowadzenie nieutrwalonego ataku DoS na serwer.

Podatność w zarządzaniu pamięcią w serwerach Secure Access przed wersją 14.55. Atakujący z dogłębną znajomością i pełną kontrolą nad protokołem tunelowym mogą wywołać trwałą odmowę usługi (DoS).

Podatność w zarządzaniu pamięcią w serwerach Secure Access przed wersją 14.55. Atakujący z dogłębną znajomością i pełną kontrolą nad protokołem tunelowym mogą wywołać nieutrwaloną odmowę usługi (DoS) na serwerze.

Podatność CVE-2026-40958 to błąd walidacji wejścia w klientach Secure Access przed wersją 14.55. Atakujący z dogłębną znajomością i pełną kontrolą nad protokołem tunelu mogą wywołać nieutrwaloną odmowę usługi (DoS) na swoim kliencie.

Podatność CVE-2026-40956 powoduje wyciek pamięci w kliencie Secure Access w wersjach starszych niż 14.55. Atakujący z dogłębną znajomością i pełną kontrolą nad protokołem tunelu może spowodować wyciek niewielkiej ilości losowej pamięci.

Podatność CVE-2026-40955 to błąd niedomiaru liczby całkowitej w funkcji parsowania ruchu klientów Secure Access przed wersją 14.55. Atakujący z dogłębną znajomością i pełną kontrolą nad protokołem tunelu mogą wywołać nieutrwaloną odmowę usługi (DoS) na kliencie.

Podatność CVE-2026-40954 to błąd niedomiaru liczby całkowitej w funkcji parsowania ruchu klientów Secure Access przed wersją 14.55. Atakujący z dogłębną znajomością i pełną kontrolą nad protokołem tunelu mogą wywołać nieutrwaloną odmowę usługi (DoS) wobec swojego klienta.

Podatność CVE-2026-40953 to przepełnienie sterty w funkcji parsowania certyfikatów klientów Secure Access w wersjach wcześniejszych niż 14.55. Atakujący z lokalnym dostępem i uprawnieniami administratora mogą przeprowadzić atak typu odmowa usługi na klienta, nad którym mają kontrolę.

Podatność CVE-2026-40952 wynika z błędnej konfiguracji uprawnień w instalatorze Secure Access dla klienta i serwera Windows przed wersją 14.55. Atakujący z lokalnym dostępem do systemu mogą wykorzystać ten błąd do podniesienia swoich uprawnień do poziomu Administratora, gdy oprogramowanie jest zainstalowane w niestandardowej lokalizacji.

Podatność CVE-2026-33443 to błąd zarządzania pamięcią w serwerach Secure Access w wersjach starszych niż 14.55. Atakujący z dogłębną znajomością i pełną kontrolą nad protokołem tunelowym mogą przeprowadzić trwałe ataki typu DoS na serwer.

W serwerze Secure Access przed wersją 14.50 występuje przepełnienie bufora. Atakujący kontrolujący zmodyfikowanego klienta może wysłać specjalnie spreparowaną wiadomość do serwera i spowodować odmowę usługi.

W wersjach Secure Access przed 14.12 występuje wewnętrznie odkryta podatność typu denial-of-service. Atakujący może wysłać specjalnie spreparowany pakiet do serwera w konfiguracji innej niż domyślna i spowodować jego awarię.

Podatność cross-site scripting (XSS) w Secure Access w wersjach przed 14.10. Atakujący z dostępem administracyjnym do konsoli może zakłócać dostęp innego administratora do konsoli. Złożoność ataku niska, brak wymagań ataku, wymagane wysokie uprawnienia i aktywny udział ofiary. Brak wpływu na poufność i dostępność, niski wpływ na integralność.

CVE-2025-54088 to podatność typu open-redirect w Secure Access w wersjach przed 14.10. Atakujący z dostępem do konsoli mogą przekierować ofiary na dowolny adres URL. Złożoność ataku jest niska, wymagania ataku są spełnione, nie są wymagane uprawnienia, a użytkownicy muszą aktywnie uczestniczyć w ataku. Wpływ na poufność jest niski, brak wpływu na integralność i dostępność. Występują wysokie skutki dla poufności, integralności i dostępności w systemach następczych.

Podatność typu server-side request forgery (SSRF) w Secure Access przed wersją 14.10. Atakujący z uprawnieniami administracyjnymi może opublikować spreparowane żądanie HTTP testowe pochodzące z serwera Secure Access. Złożoność ataku wysoka, brak wymagań ataku, wymagana interakcja użytkownika. Brak bezpośredniego wpływu na poufność, integralność i dostępność, niski wpływ na integralność systemu.