Podatności Refitter

W Refitter przed wersją 2.1.2 nazwa parametru nagłówka w parameters[].name z in: header jest emitowana dosłownie do atrybutu [Header("<name>")] w Refit bez escapowania cudzysłowów. Spreparowany opis OpenAPI może przejść domyślną walidację bez --skip-validation i wyłamać się z pozycji listy parametrów, generując poprawny C# z klasą pliku i metodą [ModuleInitializer], która wykonuje kod atakującego przy załadowaniu skompilowanego zestawu.

Narzędzie Refitter przed wersją 2.1.2 wstawia klucze obiektu `paths` z OpenAPI bezpośrednio do atrybutów tras Refit, bez escapowania cudzysłowów. Złośliwie spreparowana ścieżka może zamknąć atrybut, interfejs i przestrzeń nazw oraz wstrzyknąć klasę z metodą `[ModuleInitializer]`, która wykonuje kod atakującego przy załadowaniu wygenerowanego zestawu. Podatność naprawiono w wersji 2.1.2.

Refitter przed wersją 2.1.2 wstawia klucze content-type z map `requestBody/responses` bezpośrednio do atrybutu `[Headers(...)]` Refit, bez escapowania cudzysłowów. Spreparowany klucz content-type w opisie OpenAPI może zamknąć atrybut, interfejs i przestrzeń nazw oraz wstrzyknąć klasę z metodą `[ModuleInitializer]`, która wykonuje kod atakującego przy załadowaniu zestawu. Podatność naprawiono w wersji 2.1.2.

W narzędziu dotnet refitter przed wersją 2.1.1 biblioteka NJsonSchema jest wywoływana z niebezpiecznymi domyślnymi ustawieniami rozwiązywania $ref podczas generowania interfejsów Refit z opisów OpenAPI kontrolowanych przez atakującego. Zdalne odwołania http(s) powodują żądania z hosta dewelopera lub CI i wstawianie niezaufanej treści do wygenerowanego wyniku, a bezwzględne ścieżki lokalne i przejścia ../ pozwalają na ujawnienie dowolnych plików lokalnych. Łańcuch kończy się na SSRF, zdalnym i lokalnym włączaniu plików, bez wykonania kodu.