Podatności PostgreSQL

W PostgreSQL libpq funkcje lo_export(), lo_read(), lo_lseek64() i lo_tell64() używają niebezpiecznej funkcji PQfn(..., result_is_int=0, ...), co pozwala superużytkownikowi serwera na nadpisanie bufora stosu klienta dowolnie dużymi danymi. Podobnie jak gets(), PQfn przechowuje dane o dowolnej długości w buforze o nieokreślonym rozmiarze. Dotyczy to wersji przed PostgreSQL 18.4, 17.10, 16.14, 15.18 i 14.23.

W serwerze PostgreSQL wykryto podatność związaną z zawijaniem liczb całkowitych w wielu funkcjach, która umożliwia nieuprzywilejowanemu użytkownikowi bazy danych spowodowanie niedowymiarowania alokacji i zapisu poza zakresem. Może to prowadzić do wykonania dowolnego kodu jako użytkownik systemu operacyjnego uruchamiający bazę danych. Podatność dotyczy wersji przed 18.4, 17.10, 16.14, 15.18 i 14.23.

Funkcja DataRow.Decode nieprawidłowo sprawdza długości pól. Złośliwy lub skompromitowany serwer PostgreSQL może wysłać komunikat DataRow z ujemną długością pola, powodując panic z powodu przekroczenia zakresu wycinka.

W PostgreSQL w module pg_trgm wykryto przepełnienie bufora sterty, które może być wykorzystane przez użytkownika bazy danych poprzez spreparowany ciąg wejściowy. Atakujący ma ograniczoną kontrolę nad wzorcami bajtów, ale nie wykluczono możliwości eskalacji uprawnień. Podatność dotyczy wersji 18.0 i 18.1.

Brak walidacji długości znaków wielobajtowych w funkcjach manipulacji tekstem PostgreSQL umożliwia użytkownikowi bazy danych wykonanie spreparowanych zapytań prowadzących do przepełnienia bufora. Pozwala to na wykonanie dowolnego kodu jako użytkownik systemu operacyjnego uruchamiający bazę danych.

Brak walidacji typu danych w funkcji estymatora selektywności rozszerzenia intarray PostgreSQL umożliwia twórcy obiektu wykonanie dowolnego kodu jako użytkownik systemu operacyjnego uruchamiający bazę danych. Podatność dotyczy wersji przed 18.2, 17.8, 16.12, 15.16 i 14.21.

Brak autoryzacji w poleceniu CREATE STATISTICS w PostgreSQL pozwala właścicielowi tabeli na przeprowadzenie ataku typu denial of service przeciwko innym użytkownikom CREATE STATISTICS poprzez utworzenie obiektu w dowolnym schemacie. Późniejsze CREATE STATISTICS o tej samej nazwie przez użytkownika z uprawnieniem CREATE zakończy się niepowodzeniem. Dotyczy wersji przed PostgreSQL 18.1, 17.7, 16.11, 15.15, 14.20 i 13.23.

W PostgreSQL odkryto podatność na ujawnienie pamięci, która pozwala zdalnym użytkownikom na dostęp do wrażliwych informacji poprzez wykorzystanie określonych wywołań funkcji agregujących z argumentami typu 'unknown'. Obsługa wartości typu 'unknown' z literałów ciągowych bez oznaczenia typu może ujawniać bajty, co potencjalnie prowadzi do ujawnienia istotnych i poufnych informacji.

Wykryto podatność w PostgreSQL związaną z użyciem polecenia MERGE, które nie sprawdza nowych wierszy pod kątem polityk bezpieczeństwa wierszy zdefiniowanych dla operacji UPDATE i SELECT. Użytkownik mógłby przechowywać wiersze, które są zabronione przez polityki UPDATE i SELECT, ale dozwolone przez polityki INSERT.

W PostgreSQL wykryto podatność wymagającą uprawnień do tworzenia obiektów nietymczasowych w co najmniej jednym schemacie oraz nakłonienia administratora do utworzenia lub aktualizacji rozszerzenia w tym schemacie, a także ofiary do użycia obiektu docelowego w CREATE OR REPLACE lub CREATE IF NOT EXISTS. Spełnienie tych warunków pozwala atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z uprawnieniami roli ofiary, która może być superużytkownikiem.

PostgreSQL w wersjach 10.x przed 10.1, 9.6.x przed 9.6.6, 9.5.x przed 9.5.10, 9.4.x przed 9.4.15, 9.3.x przed 9.3.20 oraz 9.2.x przed 9.2.24 działa na koncie systemowym innym niż root, a superużytkownicy bazy danych mogą efektywnie uruchamiać dowolny kod w kontekście tego konta. Skrypty startowe dostarczane przez pakiety systemowe używają nazwy pliku logu, którą superużytkownik bazy może zastąpić dowiązaniem symbolicznym, a następnie jako root wykonywane są na niej operacje open(), chmod() i/lub chown().

Niebezpieczne uprawnienia katalogu w dystrybucji RPM dla PostgreSQL umożliwiają lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień poprzez odczytanie pliku z hasłem w formacie tekstowym.