Podatności PIA

Weryfikacja tokenów PIA (verify_token w pia/oidc.py) pobiera dokument wykrywania OIDC z dozwolonego wystawcy, a następnie podąża za zawartym w odpowiedzi jwks_uri bez parsowania go jako URL, porównania z originem zatwierdzonego wystawcy ani wymagania HTTPS. Zatwierdzony dostawca tożsamości może skierować PIA do wysłania żądania GET do dowolnego hosta i portu, w tym przez zwykły HTTP, z pozycji sieciowej PIA, zanim jakikolwiek podpis zostanie zweryfikowany.

Endpoint PIA `POST /v1/upload/sbom` akceptuje JWT i sprawdza niesprawdzony claim `iss` z listą dozwolonych wystawców, używając `urlparse` w Pythonie, a następnie wykonuje OIDC discovery z `requests`. Z powodu różnic w parsowaniu przez `urlparse` i `requests`/`urllib3`, atakujący może ominąć listę dozwolonych i przekierować żądania do dowolnego hosta.

Podatność w PIA polega na użyciu prostego sprawdzenia prefiksu ciągu znaków dla listy dozwolonych wystawców OIDC, zamiast walidacji jako w pełni kwalifikowanego URL-a z ograniczeniem do hosta. Atakujący może skonstruować złośliwego wystawcę, który spełnia warunek prefiksu, ale wskazuje na kontrolowany przez niego serwer. Umożliwia to nieuwierzytelnionemu wywołaniu endpointu POST /v1/upload/sbom wymuszenie wychodzących żądań HTTP(S) do dowolnego hosta oraz akceptację tokena JWT podpisanego kluczem atakującego.

Podatność w punkcie końcowym /v1/upload/sbom pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na wstrzyknięcie fałszywych wpisów do logów poprzez manipulację polem iss w tokenie JWT. Ze względu na wyłączoną weryfikację podpisu JWT oraz dosłowne renderowanie znaków nowej linii w formacie logów, atakujący może wygenerować wpisy identyczne z autentycznymi komunikatami o pomyślnym uwierzytelnieniu.