Podatności IBM Security Verify Access

IBM Security Verify Access 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access 11.0 do 11.0.3 są podatne na zdalne wykonanie kodu przez nieuwierzytelnionego atakującego z powodu deserializacji niezaufanych danych.

IBM Security Verify Access 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access 11.0 do 11.0.3 są podatne na zdalne wykonanie kodu przez nieuwierzytelnionego atakującego z powodu deserializacji niezaufanych danych.

IBM Security Verify Access 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access 11.0 do 11.0.3 umożliwiają zdalnemu atakującemu obejście uwierzytelnienia z powodu nieprawidłowego procesu uwierzytelniania.

IBM Security Verify Access 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access 11.0 do 11.0.3 umożliwiają zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu z powodu awarii mechanizmu ochronnego.

IBM Security Verify Access 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access 11.0 do 11.0.3 umożliwiają zdalnemu atakującemu obejście ograniczeń bezpieczeństwa z powodu nieprawidłowego uwierzytelniania.

IBM Security Verify Access i IBM Security Verify Access Docker w wersjach 10.0.0.0 do 10.0.9.0 oraz 11.0.0.0 do 11.0.1.0 mogą pozwolić lokalnie uwierzytelnionemu użytkownikowi na eskalację uprawnień do roota z powodu wykonywania z większymi uprawnieniami niż wymagane.

IBM Security Verify Access 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access 11.0 do 11.0.3 są podatne na cross-site scripting. Ta podatność pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi na osadzenie dowolnego kodu JavaScript w interfejsie Web UI, co zmienia zamierzoną funkcjonalność i może prowadzić do ujawnienia poświadczeń w zaufanej sesji.

IBM Security Verify Access 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access 11.0 do 11.0.3 mogą pozwolić uwierzytelnionemu użytkownikowi na spowodowanie odmowy usługi za pomocą specjalnie spreparowanego zapytania HTTP z powodu nieprawidłowej alokacji zasobów systemowych.

IBM Security Verify Access 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access 11.0 do 11.0.3 są podatne na cross-site request forgery, co może pozwolić atakującemu na wykonanie złośliwych i nieautoryzowanych działań transmitowanych od użytkownika, któremu witryna ufa.

IBM Security Verify Access 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access 11.0 do 11.0.3 mogą pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na ominięcie dodatkowych kroków przepływu uwierzytelniania.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 są podatne na atak zdalny powodujący odmowę usługi (DoS) z powodu niekontrolowanej rekurencji.

IBM Security Verify Access w wersjach od 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach od 11.0 do 11.0.3 zawierają lukę wynikającą z nieprawidłowego uwierzytelniania. Zdalny uwierzytelniony atakujący może obejść ograniczenia bezpieczeństwa.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 są podatne na podatność path traversal, która może pozwolić zdalnemu atakującemu na zapis dowolnych plików. Podatność wynika z nieprawidłowej walidacji ścieżek.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 są podatne na wykonanie dowolnych poleceń przez zdalnego uwierzytelnionego atakującego z powodu nieprawidłowej neutralizacji argumentów poleceń.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 mogą pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na wykonanie nieautoryzowanych działań w wyniku wstrzyknięcia argumentów.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 są podatne na cross-site scripting (XSS). Podatność pozwala nieuwierzytelnionemu użytkownikowi na osadzenie dowolnego kodu JavaScript w interfejsie webowym, co może zmienić funkcjonalność i potencjalnie doprowadzić do ujawnienia danych uwierzytelniających w zaufanej sesji.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 zawierają podatność SQL injection, która umożliwia zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu modyfikację danych i wywołanie odmowy usługi.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 pozwalają atakującemu z uprawnieniami administracyjnymi i dostępem do lokalnego interfejsu zarządzania na wykonanie dowolnego kodu z powodu niezabezpieczonego zapisu do bufora stosu o stałym rozmiarze.

IBM Security Verify Access 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access 11.0 do 11.0.3 są podatne na odmowę usługi z powodu odczytu poza zakresem na stercie. Zdalny atakujący może wysłać specjalnie spreparowane żądanie, powodując ograniczony odczyt pamięci poza zakresem.

IBM Security Verify Access 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access 11.0 do 11.0.3 mogą być podatne na fałszowanie logów audytowych. Atakujący może manipulować logami, ukrywając swoje działania.

Lokalny interfejs zarządzania IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 w niektórych konfiguracjach jest podatny na cross-site scripting (XSS). Uwierzytelniony użytkownik może osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie webowym, zmieniając jego działanie i potencjalnie ujawniając poświadczenia w zaufanej sesji.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 mogą nie egzekwować poprawnie autoryzacji dla niektórych serwerów webowych.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 są podatne na atak ujawnienia informacji.

IBM Security Verify Access 10.0 do 10.0.9.2, IBM Verify Identity Access 11.0 do 11.0.3 oraz IBM Verify Identity Access Container 11.0 do 11.0.3 Reverse Proxy w niektórych konfiguracjach mogą zapewniać słabszą niż oczekiwano walidację kryptograficzną danych dostarczonych przez użytkownika.

IBM Security Verify Access 10.0 do 10.0.9.2, IBM Verify Identity Access 11.0 do 11.0.3 oraz IBM Verify Identity Access Container 11.0 do 11.0.3 są podatne na atak typu odmowa usługi.

IBM Security Verify Access oraz IBM Verify Identity Access (w tym wersja kontenerowa) umożliwiają uwierzytelnionemu użytkownikowi uzyskanie uprawnień innego użytkownika poprzez specjalnie spreparowane żądanie.

IBM Security Verify Access oraz IBM Verify Identity Access (w tym wersja kontenerowa) umożliwiają administratorowi wykonanie dodatkowych poleceń, do których nie jest uprawniony, z powodu nieprawidłowej walidacji danych wprowadzanych przez użytkownika.

IBM Security Verify Access oraz IBM Verify Identity Access (w tym wersja kontenerowa) umożliwiają zdalnemu atakującemu dostęp do wrażliwych informacji z powodu niespójnej interpretacji żądania HTTP przez odwrotne proxy.

IBM Security Verify Access oraz IBM Verify Identity Access (w tym wersja kontenerowa) zawierają podatność walidacji danych wejściowych w interfejsie zarządzania, która umożliwia już uprzywilejowanym atakującym wykonanie dodatkowych operacji poprzez spreparowane żądanie HTTP.

IBM Security Verify Access oraz IBM Verify Identity Access (w tym wersja kontenerowa) zawierają podatność wstrzykiwania ciągu formatującego w interfejsie zarządzania, która umożliwia atakującym spowodowanie odmowy usługi i ujawnienie informacji poprzez spreparowane żądanie HTTP.

IBM Security Verify Access i IBM Verify Identity Access (w tym wersje kontenerowe) w pewnych konfiguracjach Reverse Proxy są podatne na atak typu denial of service (DoS).

IBM Security Verify Access oraz IBM Verify Identity Access (w tym wersja kontenerowa) w niektórych konfiguracjach odwrotnego proxy mogą zapewniać słabszą niż oczekiwano walidację kryptograficzną danych dostarczanych przez użytkownika.

IBM Security Verify Access oraz IBM Verify Identity Access zawierają podatność związaną z niespójną interpretacją żądań HTTP przez reverse proxy. Może to umożliwić zdalnemu atakującemu dostęp do poufnych informacji.

IBM Security Verify Access oraz IBM Verify Identity Access zawierają podatność związaną z niespójną interpretacją żądań HTTP przez reverse proxy. Może to umożliwić zdalnemu atakującemu dostęp do poufnych informacji.

IBM Security Verify Access oraz IBM Verify Identity Access Container w określonych konfiguracjach zawierają zaszyte na stałe poświadczenia (hasło lub klucz kryptograficzny) używane do uwierzytelniania przychodzącego, komunikacji wychodzącej lub szyfrowania danych wewnętrznych. Dotyczy wersji 10.0.0–10.0.9 oraz 11.0.0.

Podatność w IBM Security Verify Access oraz IBM Security Verify Access Docker w wersjach 10.0.0.0–10.0.9.0 i 11.0.0.0–11.0.1.0 może pozwolić lokalnie uwierzytelnionemu użytkownikowi na wykonywanie złośliwych skryptów poza jego sferą kontroli.

IBM Security Verify Access oraz IBM Security Verify Access Docker w wersjach 10.0.0.0–10.0.9.0 i 11.0.0.0–11.0.1.0 mogą pozwolić nieuwierzytelnionemu użytkownikowi na wykonanie dowolnych poleceń z niższymi uprawnieniami w systemie z powodu nieprawidłowej walidacji danych wejściowych.